• Georgian (Georgia)
  • English (United Kingdom)
ფსორიაზი Print E-mail

ფსორიაზი კანის ერთ ერთი ყველაზე გავრცელებული ქრონიკული დაავადებაა, რომლი დროსაც კანის გარდა, ზიანდება ფრჩხილები და სახსრები. მის ჩამოყალიბებაში მონაწილეობს ნევროგენული, მემკვიდრეობითი, იმუნური, ნივთიერებათა ცვლასთან დაკავშირებული ფაქტორები. ფსორიაზი ვითარდება ნებისმიერ ასაკში, ავადდებიან, როგორც მამაკაცები ასევე ქალები.

არსებობს წარმოშობის რამდენიმე თეორია: ვირუსული, ინფექციურ - ალერგიული, ნეირო - ენდოკრინული, მემკვიდრეობითი და ა. შ. დაავადებას ახასიათებს ქრონიკული მიმდინარეობა და მიდრეკილება რეციდივებისადმი.

ფსორიაზის დროს გამონაყარი შედგება წვრილი ელემენტებისგან მკვეთრად გამოირჩევა ჯანსაღი კანისგან, გამონაყარი მოვარდისფრო, მოწითალოა ან მუქი წითელი ფერის. ზედაპირი დაფარულია დამახასიათებელი თეთრი მოვერცხლისფრო ქერცლით. შესაძლებელია განვითარდეს გავრცელებული გამონაყარი. თავიდან გაჩენილი წვრილი პაპულები თანდათან იზრდება , შემდეგ ხდება მათი შეერთება მსხვილ კერებში, რომლებიც დაფარულია მოვერცხლისფრო - მოთეთრო ქერცლით. პაპულების მოფხეკის დროს, ვლინდება ფსორიაზისთვის დამახასიათებელი სიმპტომები: ”სტეარინის ლაქა, ტერმინალური აბკი, სისხლიანი ნამი”.

გამონაყარის ტიპიური ადგილებია: თავის თმიანი ადგილი, იდაყვის და მუხლის სახსარი, ზურგის ქვემო ნაწილი, დუნდულოები, ზოგჯერ ახლავს ქავილი.

ფსორიაზის მიმდინარეობაში გამოყოფენ შემდეგ სტადიებს: პროგრესული, სტაციონარული და რეგრესული.

პროგრესული სტადიისთვის დამახასიათებელია: დიდი რაოდენობით წვრილი, კვანძოვანი გამონაყარი, ელემენტების პერიფერიული ზრდა და ფსორიაზული პაპულების განვითარება კანის მექანიკური ტრავმების ადგილებში.

სტაციონარულ სტადიაში ახალი ელემენტები არ ჩნდება. უკვე არსებული პაპულები წყვეტენ ზრდას.

რეგრესიის სტადიისთვის დამახასიათებელია გამონაყრის გაბრტყელება, ქერცვლადობის შემცირება და ელემენტების გაწოვა, რომელიც იწყება ცენტრალური ადგილიდან.

ფსორიაზის დიაგნოსტიკა ემყარება კლინიკურ სურათს. მისი მკურნალობა კი არის სისტემური ხასიათის.