ოტიტი წარმოადგენს ყურის ანთებას. განასხვავებენ გარეთა, შუა და შიგნითა ყურის ანთებას. ოტიტი არის როგორც მწვავე ასევე ქრონიკული.

მწვავე ოტიტის გამომწვევია: მიკრობები, ვირუსები, სოკოები. უმეტესად ანთების გამომწვევია სტრეპტოკოკი, სტაფილოკოკი, ჰემოფილური ჩხირი, ასევე - სხვა პათოგენური და პირობით პათოგენური ბაქტერიები. ხშირად დაავადების აღმოცენებას ბიძგს აძლევს მწვავე რესპირატორულ-ვირუსული ინფექცია.

გარეთა ოტიტი ვითარდება ინფექციის შეჭრისას გარეთა სასმენი მილის ფიბროზულ-ხრტილოვანი ნაწილის თმის ფოლიკულებში და ცხიმის ჯირკვლებში. ვლინდება ტკივილით ყურში, რომელიც ძლიერდება წინასახურზე დაჭერისას. ასევე ახასიათებს ქავილი და უსიამოვნო სუნის ჩირქოვანი გამონადენი.

მწვავე შუა ოტიტი - ვითარდება ცხვირის ან ცხვირ-ხახის ლორწოვანი გარსის მწვავე ან ქრონიკული ანთების დროს ინფექციის შეღწევისას შუა ყურში. მწვავე შუა ოტიტი სამ სტადიად მიმდინარეობს: I სტადია – ექსუდატის წარმოქმნა, (მწვავე კატარული ოტიტი); II სტადია – დაფის აპკის გახვრეტა და ჩირქდენა (მწვავე ჩირქოვანი ოტიტი); III სტადია – ანთებითი პროცესის ჩაცხრომა, ჩირქდენის შეწყვეტა და გახვრეტილი დაფის აპკის კიდეების შეხორცება. დაავადება გრძელდება რამდენიმე დღიდან რამდენიმე კვირამდე. დაავადების პირველ სტადიაში ვლინდება ძლიერი ტკივილი ყურში, რომელიც ირადირებს თავის შესაბამის ნახევარში, კბილებში; სხეულის ტემპერატურა მომატებულია (38-390С), სმენა მნიშვნელოვნად დაქვეითებულია. ოტოსკოპიით ჩანს გაფართოებული სისხლძარღვები, შემდეგ კი დაფის აპკის ჰიპერემია. ამ სტადიის ბოლოს ხდება დაფის აპკის გამობერვა; მეორე სტადიაში – იწყება ჩირქდენა დაფის აპკის გახვრეტის შედეგად, ტკივილი კლებულობს და სხეულის ტემპერატურა ნორმალიზდება. ოტოსკოპიით ამ სტადიაში ჩანს ჩირქი, დაფის აპკის გამობერვა კლებულობს, თუმცა ჯერ კიდევ რჩება ჰიპერემია და კონტურების გადასწორება. მესამე სტადიაში ჩირქდენის შეწყვეტის შემდეგ აღინიშნება სმენის დაქვეითება. შუა ყურის მწვავე ანთების კლინიკური სურათი ახალშობილებში განსახვავებულია. მწვავე ოტიტის დროს ბავშვი იღვიძებს ღამით, ტირის, ატრიალებს თავს, უარს აბმობს საკვებზე. შსაძლებელია შუა ოტიტი შერწყმული იყოს მენინგეალურ სიმპტომკომპლექსთან.

ქრონიკული ჩირქოვანი შუა ოტიტი – მიმდინარეობს ყურიდან ხანგრძლივი ჩირქდენითა და სმენის დაქვეითებით; დაავადება ვითარდება მწვავე ჩირქოვანი ანთების შედეგად, რასაც ხელს უწყობს მიკრობთა მაღალი ვირულენტობა, ორგანიზმის რეაქტიულობის დაქვეითება, ცხვირსა და ცხვირ-ხახაში ქრონიკული პათოლოგიური პროცესი. ქრონიკულ შუა ყურის ოტიტს ახასიათებს სმენის პროგრესული დაქვეითება.

დიაგნოზის დადგენა ხდება ანამნეზისა და ოტოსკოპიის მონაცემების საფუძველზე. ანამნეზში, როგორც წესი, აღინიშნება შუა ყურის მწვავე ჩიურქოვანი ანთება შემდგომი პერიოდული ან მუდმივი ჩირქდენით. ძვლის დესტრუქციული პროცესის ხასიათისა და გავრცელების შესაფასებლად მნიშვნელოვანია საფეთქლის ძვლის რენტგენოლოგიური გამოკვლევა.

მკურნალობა. ტარდება ჩვენების მიხედვით ანტიბიოტიკებით, სულფანილამიდებით და ანტისეპტიკებით. ადგილობრივად იყენებენ კომპრესებს, ფიზიოთერპიას; კონსერვატიული მკურნალობის არაეფექტურობის შემთხვევაში მიმართავენ დაფის აპკის პარაცენტეზს.