ანგიოფლუქსი (Angioflux) SULODEXIDE AESCULAPIUS FARMACEUTIC, იტალია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: B01AB11 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა რბილი კაფსულები: შეფუთვაში 50 ც. 1 კაფს. სულოდექსიდი . . . . . . . 250 სე საინექციო ხსნარი: ამპულაში 2 მლ, შეფუთვაში 10 ც. 1 ამპ. სულოდექსიდი . . . . . . . 600 სე კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: თრომბოზისა და შედედების საწინააღმდეგო საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები: ანტითრომბული და ჰიპოლიპიდემიური საშუალება, ჰეპარინოიდი. ანგიოფლუქსს გააჩნია ანტიკოაგულაციური, ანტიაგრეგაციული, ფიბრინოლიზური და ანგიოპროტექტული მოქმედება. თრგუნავს თრომბოციტების აგრეგაციას, შედედების აქტივირებულ X ფაქტორს, ზრდის პროსტაციკლინის სინთეზს და სეკრეციას, აქვეითებს სისხლის პლაზმაში ფიბრინოგენის შემცველობას. ანგიოფლუქსი ზრდის პლაზმინოგენის ქსოვილოვანი აქტივატორის დონეს და აქვეითებს პლაზმინოგენის ქსოვილოვანი ინჰიბიტორის შემცველობას სისხლში. ანგიოფლუქსის ჰიპოლიპიდემიური ეფექტი განპირობებულია ლოპოპროტეინლიპაზას აქტივობის მომატებით და ათეროგენული ლიპოპროტეიდების კატაბოლიზმის დაჩქარებით. ანგიოფლუქსი თრგუნავს სისხლძარღვთა კედლის გლუვკუნთოვანი უჯრედების პროლიფერაციას, ხელს უწყობს სისხლძარღვის ენდოთელიუმის სტრუქტურისა და ფუნქციის აღდგენას, ახდენს სისხლის რეოლოგიური თვისებების ნორმალიზაციას. ფარმაკოკინეტიკა: პერორალური მიღებისას სისხლში პრეპარატი მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს 60 წუთში. 90% აბსორბირდება სისხლძარღვების ენდოთელიუმის მიერ (სადაც პრეპარატის კონცენტრაცია 20-30 ჯერ აღემატება სხვა ორგანოების ქსოვილებში მის კონცენტრაციას). მეტაბოლიზდება ღვიძლში და თირკმელებში. ანგიოფლუქსი გამოიყოფა თირკმელებით; ინტრავენურად შეყვანილი დოზის 50% გამოიყოფა 24 სთ-ში, 67% გამოიყოფა 48 სთ-ში; ჩვენება: ● ფლებოპათია, ღრმა ვენების თრომბოზი, ქრონიკული ვენური წყლული. ● პერიფერიული არტერიების ოკლუზიური დაზიანება (ათეროსკლეროზული და დიაბეტური გენეზის). ● ანგიოპათიები შაქრიანი დიაბეტის დროს: მიკროანგიოპათია (ნეფროპათია, რეტინოპათია,ნეიროპათია) და მაკროანგიოპათია (დიაბეტური ტერფი, ენცეფალოპათია, კარდიოპათია). ● თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მოშლა (იშემიური ინსულტის მწვავე პერიოდში და ადრეული აღდგენის პერიოდში). ● დისცირკულატორული ენცეფალოპათია განპირობებული ათეროსკლეროზით, შაქრიანი დიაბეტით, ჰიპერტონული დაავადებით. ● სისხლძარღვოვანი დემენცია. ● თრომბოფილური მდგომარეობა, ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომი (აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად კომბინაციაში, დაბალმოლეკულური ჰეპარინის შემდეგ). ● მკურნალობის გაგრძელება ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტული თრომბოციტოპენიის შემთხვევაში (პრეპარატი არ იწვევს და არ აღრმავებს თრომბოციტოპენიას). ● ანგიოპათიები თრომბის განვითარების მაღალი რისკით (მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის გადატანის შემდეგ, სტაბილური და არასტაბილური სტენოკარდია). ● თრომბოემბოლიების პროფილაქტიკა. დოზირების რეჟიმი: მკურნალობა იწყება ანგიოფლუქსის ინექციით 15-20 დღე, გრძელდება ანგიოფლუქსის კაფსულებით 30-40 დღე. ანგიოფლუქსი 1 ამპულა/დღეში ინტრამუსკულურად ან ინტრავენურად. ინტრავენური გამოყენებისთვის 1 ამპულა იხსნება 150-200მლ ფიზიოლოგიურ ხსნარში. ანგიოფლუქსი 1 კაფსულა 2-ჯერ დღეში, კვებათა შორის ინტერვალში. ანგიოფლუქსით მკურნალობის სრული კურსი მეორდება მინიმუმ 2-ჯერ წელიწადში. მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს მეორადი პროფილაქტიკის მიზნით ანგიოფლუქსი მიიღება მწვავე ინფარქტის 7-10 დღიდან 1 ამპულა 1-ჯერ დღეში 1 თვის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ პერორალურად 1 კაფსულა 2-ჯერ დღეში 12 თვის განმავლობაში; ექიმის გადაწყვეტილებით მედიკამენტის დოზა და მიღების ჯერადობა შეძლება შეიცვალოს. უკუჩვენებები: მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ. ● ვინაიდან ანგიოფლუქსის მოლეკულური ფორმულა ჰეპარინის მსგავსია, პრეპარატის დანიშვნა უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა ჰეპარინის და ჰეპარინოიდების მიმართ. ● ჰემორაგიული დიათეზი. ორსულობის I ტრიმესტრი. ორსულობა და ლაქტაცია: ორსულობის დროს პრეპარატი გამოიყენება ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. არსებობს პრეპარატის გამოყენების დადებითი შედეგები I ტიპის შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში სისხლძარღვოვანი გართულებების პროფილაქტიკისა და მკურნალობისათვის, ორსულთა გვიანი ტოქსიკოზის- გესტოზების სამკურნალოდ ორსულობის II და III ტრიმესტრში. გვერდითი მოვლენები: კაფსულები: იშვიათად ვითარდება გასტრო-ინტესტინალური დარღვევები, ღებინება და ეპიგასტრალგია. ამპულები: ინექციის ადგილას იშვიათად აღინიშნება ტკივილი, წვის შეგრძნება და ჰემატომა. აღნიშნული გვერდითი მოვლენები არის ტრანზიტორული ჭარბი დოზირება: ვითარდება სისხლდენა. მკურნალობა: 1% პროტამინის სულფატი (3 მლ ი/ვ). სიფრთხილის ზომები: ანგიოფლუქსის გამოყენებისას აუცილებელია კოაგულოგრამის რეგულარული კონტროლი. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება: ანგიოფლუქსი აძლიერებს ჰეპარინისა და სხვა ანტიკოაგულანტების ეფექტს. შენახვის პირობები და ვადა: ვარგისიანობის ვადა - 5 წელი.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 2133 hits - 0 comment - Print -  E-mail

გლემაზი (Glemaz) GLIMEPIRIDE LABORATORIOS BAGO S.A., არგენტინა ათქ კლასიფიკაციის კოდი: AS10BB12 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები “ფლექსიდოზა”: შეფუთვაში 30 ც. 1 ტაბ. გლიმეპირიდი . . . . . . . . 4 მგ კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალება, III თაობის სულფანილშარდოვანას წარმოებული. ფარმაკოლოგიური თვისებები ჰიპოგლიკემიური საშუალება, სულფანილშარდოვანას ჯგუფის III თაობის წარმოებული. ასტიმულირებს კუჭქვეშა ჯირკვლის ბეტა-უჯრედებს, ხელს უწყობს ენდოგენური ინსულინის მობილიზაციას და აძლიერებს მის გამოყოფას, ზრდის სამიზნე უჯრედებში ინსულინისადმი მგრძნობიარე რეცეპტორების რაოდენობას, თრგუნავს გლუკონეოგენეზს. აქვეითებს ჰიპერგლიკემიას უზმოზე ინსულინის დონის გაზრდის გარეშე. ექსტრაპანკრეასული მოქმედება გამოიხატება ინსულინისადმი პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობის გაზრდაში. ამცირებს რეტინო, ნეირო და ნეფროპათიის განვითარების რისკს. გლიმეპირიდს გააჩნია ანტიაგრეგაციული, ანტიათეროგენული და ანტიოქსიდანტური მოქმედება. მაქსიმალური ეფექტი აღინიშნება 2-3 სთ-ის შემდეგ, ხოლო ჰიპოგლიკემიური ეფექტი გრძელდება 24 სთ-ზე დიდხანს. ფარმაკოკინეტიკა აბსორბცია მაღალია. 4 მგ სადღეღამისო დოზის პერორალურად მიღების შემდეგ, სისხლში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია (309 ნგ/მლ) აღინიშნება 2,5 სთ-ის შემდეგ. განაწილების მოცულობა – 8,8 ლ (113 მლ/კგ). ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 100%. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება 99%, კლირენსი – 48 მლ/წთ. მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 5-8 სთ-ს. პრეპარატი არააქტიური მეტაბოლიტების სახით გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით (მიღებული დოზის 58%) და ნაწლავით (35%). არ კუმულირდება. გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად და აღწევს პლაცენტის ბარიერში. ჩვენებები ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტი (2 ტიპი), როდესაც დიეტური თერაპია და ფიზიკური დატვირთვები არაეფექტურია. დოზირების რეჟიმი გლიმეპირიდის დოზა ინიშნება ინდივიდუალურად, სისხლში გლუკოზის დონის რეგულარული კონტროლის საფუძველზე. პრეპარატი მიიღება პერორალურად, დაუღეჭავად, საკმაო რაოდენობით სითხესთან ერთად, ნოყიერი საუზმის წინ. საწყისი დოზა შეადგენს - 1 მგ 1-ჯერ დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში სადღეღამისო დოზა შეიძლება გაიზარდოს თანდათან (1 მგ-ით ყოველ 1-2 კვირაში). მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 6 მგ-8 მგ. მკურნალობა ხანგრძლივია. გვერდითი მოვლენები ჰიპოგლიკემია, მხედველობის დარღვევა (გამოწვეული ჰიპოგლიკემიით), თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ასთენია, გულისრევა, ღებინება, ეპიგასტრიუმში სიმძიმის შეგრძნება, ტკივილი მუცლის არეში, დიარეა, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, ქოლესტაზი, სიყვითლე, ჰიპონატრემია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, ჰემოლიზური და აპლასტიური ანემია, პანციტოპენია, ალერგიული რეაქციები (ვასკულიტი). იშვიათად-ქოშინი, არტერიული წნევის დაწევა, ფოტოსენსიბილიზაცია. უკუჩვენებები ინსულინდამოკიდებული (I ტიპი) შაქრიანი დიაბეტი; დიაბეტური კეტოაციდოზი, დიაბეტური პრეკომა და კომა; მომატებული მგრძნობელობა გლიპერიდის და პრეპარატის სხვა კომპონენტებისადმი, ასევე სულფანილშარდოვანას პრეპარატების მიმართ. ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები. თირკლმის ფუნქციის მძიმე დარღვევები. ისეთი მდგომარეობები, როდესაც აღინიშნება საკვების შეწოვის დარღვევა, ჰიპოგლიკემიის განვითარება( ინფექციური დაავადებები). ლეიკოპენია; ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი. განსაკუთრებული მითითებები სიფრთხილით ინიშნება ალკოჰოლიზმის დროს, თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის, ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებების( ჰიპოთირეოზი ან თირეტოქსიკოზი) დროს. ისეთი მდგომარეობების დროს, როდესაც საჭიროა პაციენტის გადაყვანა ინსულინის თერაპიაზე (დამწვრობა, მძიმე მრავლობითი ტრავმები, დიდი ქირურგიული ჩარევა, ასევე კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან აბსორბციის დარღვევა – ნაწლავთა გაუვალობა, კუჭის პარეზი და ა.შ.). სიფრთხილის ზომები აუცილებელია სისხლში გლუკოზის დონის რეგულარული კონტროლი. გლიმეპირიდის მონოთერაპიის არაეფექტურობის შემთხვევაში შესაძლებელია მისი კომბინაცია ინსულინთან. ქირურგიული ჩარევის ან დიაბეტის დეკომპენსაციის შემთხვევაში აუცილებელია ინსულინის გამოყენების შესაძლებლობის გათვალისწინება. აუცილებელია პაციენტის გაფრთხილება იმის შესახებ, რომ ეთანოლის მიღების შემთხვევაში იზრდება ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი (მათ შორის დისულფირამის მსგავსი რექციების განვითარება: ტკივილი მუცლის არეში, გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი) და ასევე შიმშილის დროს. ფიზიკური და ემოციური დატვირთვის დროს აუცილებელია დოზის კორექცია და კვების რეჟიმის შეცვლა. ბეტა-ადრენობლოკატორების, კლონიდინის, რეზერპინის, გუანეტიდინის მიღებამ შესაძლებელია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის ნიშნები. საჭიროა სიფრთხილე მანქანის მართვისას და ისეთი საქმიანობისას, რომელიც საჭიროებს ყურადღების კონცენტრაციას და სწრაფ ფსიქომოტორულ რეაქციებს. ჭარბი დოზირება სიმპტომები: ჰიპოგლიკემია (შიმშილის შეგრძნება, ტაქიკარდია, გულისრევა, ღებინება, აპათია, ძილიანობა, დეპრესია, ძილის დარღვევა, მკვეთრად გამოხატული სისუსტე, შფოთვა, ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა, მხედველობის და მეტყველების დარღვევა (აფაზია), ტრემორი, მგრძნობელობის დარღვევა, პარეზი, თავბრუსხვევა, კრუნჩხვა, ზედაპირული სუნთქვა, ბრადიკარდია, შესაძლებელია განვითარდეს არტერიული ჰიპერტენზია, ცნობიერების დარღვევა, ჰიპოგლიკემიური კომა). მკურნალობა: თუ პაციენტი გონზეა, ასეთ შემთხვევაში საჭიროა ნახშირწყლების პერორალური მიღება. თუ ნახშირწყლების პერორალური მიღება შეუძლებელია – დექსტროზის ინექცია (ი/ვ ბოლუსურად – 40% ხსნარი, ხოლო შემდეგ 5-10% ხსნარის ინფუზია), 1-2 მგ გლუკაგონი ინტრამუსკულურად ან კანქვეშ. აუცილებელია სისხლში გლუკოზის დონის (5.5 მმოლი/ლ) და სიცოცხლისთვის მნიშვნელოვანი ფუნქციების შენარჩუნება და მუდმივი მონიტორინგი 24-48 სთ-ის განმავლობაში (მოსალოდნელია ჰიპოგლიკემიის განმეორებითი ეპიზოდები). ცნობიერების აღდგენის შემდეგ პაციენტმა უნდა მიიღოს ადვილად ასათვისებელი ნახშირწყლებით მდიდარი საკვები (ჰიპოგლიკემიური ეპიზოდის განმეორების თავიდან ასაცილებლად). სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება გლიმეპირიდის ეფექტს აძლიერებენ აგფ-ის ინჰიბიტორები (კაპტოპრილი, ენალაპრილი), H2- ჰისტამინორეცეპტორის ბლოკატორები (ციმეტიდინი), სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატები (მიკონაზოლი, ფლუკონაზოლი), ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები (ფენილბუტაზონი, აზაპროპაზონი, ოქსიფენბუტაზონი), ფიბრატები (კლოფიბრატი, ბეზაფიბრატი), ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პრეპარატები (ეთიონამიდი), სალიცილატები (პარაცეტამოლი), კუმარინის ჯგუფის ანტიკოაგულანტები, ანაბოლური სტეროიდები, ბეტა-ადრენობლოკატორები, მაო-ს ინჰიბიტორები, სულფანილამიდები, ჰიპოგლიკემიური საშუალებები (აკარბოზა, ბიგუანიდები, ინსულინი), ციკლოფოსფამიდი, ქლორამფენიკოლი, ფენფლურამინი, ფლუოქსეტინი, გუანეტიდინი, პენტოქსიფილინი, ტეტრაციკლინი, თეოფილინი, რეზერპინი, ბრომოკრიპტინი, დიზოპირამიდი, პირიდოქსინი, ალოპურინოლი. გლიმეპირიდის ეფექტს ამცირებენ ბარბიტურატები, გლუკოკორტიკოსტეროიდები, ადრენოსტიმულატორები (ეპინეფრინი, კლონიდინი), ეპილეფსიის საწინააღმდეგო სამკურნალო პრეპარატები (ფენიტოინი), კალციუმის `ნელი~ არხების ბლოკატორები, კარბოანჰიდრაზის ინჰიბიტორები (აცეტაზოლამიდი), თიაზიდის ჯგუფის შარდმდენები, ქლორტალიდონი, ფუროსემიდი, ტრიამტერენი, ასპარაგინაზა, ბაკლოფენი, დანაზოლი, დიაზოქსიდი, იზონიაზიდი, მორფინი, რიტოდრინი, სალბუტამოლი, ტერბუტალინი, გლუკაგონი, რიფამპიცინი, ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონალური პრეპარატები, ლითიუმის მარილები, მაღალ დოზებში - ნიკოტინის მჟავა, ქლორპრომაზინი, პერორალური კონტრაცეპტივები და ესტროგენები. გლიმეპირიდი აქვეითებს (უმნიშვნელოდ) ვარფარინით გამოწვეულ ჰიპოკოაგულაციას. შენახვის პირობები და ვადა ინახება მშრალ, ბნელ ადგილას, 25°C ტემპერატურაზე. ვარგისიანობის ვადა - 2 წელი.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 1836 hits - 0 comment - Print -  E-mail

გლიმილი (Glimil) GLICLAZIDE MILPHARM, დიდი ბრიტანეთი ათქ კლასიფიკაციის კოდი: A10BB09 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები: შეფუთვაში 60 ც. 1 ტაბ. გლიკლაზიდი . . . . . . . . . . 80 მგ კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ჰიპოგლიკემიური საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები გლიმილი-ჰიპოგლიკემიური საშუალება, II თაობის სულფანილშარდოვანას წარმოებული. გლიმილი ასტიმულირებს კუჭქვეშა ჯირკვლის ბეტა-უჯრედების მიერ ინსულინის სეკრეციას; ამაღლებს პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობას ინსულინისადმი; ასტიმულირებს უჯრედშიდა ფერმენტების აქტივობას, ამცირებს საკვების მიღებასა და ინსულინის სეკრეციას შორის დროის შუალედს. გლიმილი აღადგენს ინსულინის სეკრეციის ადრეულ პიკს. გლიმილი ამცირებს თრომბოციტების ადჰეზიას და აგრეგაციას, ანელებს კედლის ამყოლი თრომბის განვითარებას, აუმჯობესებს სისხლძარღვების გამტარობას და ფიბრინოლიზურ აქტივობას. აუმჯობესებს მიკროცირკულაციას და ამცირებს სისხლძარღვების მგრძნობელობას ადრენალინის მიმართ. დიაბეტური ნეფროპათიის დროს გლიმილის ხანგრძლივი მიღების ფონზე აღინიშნება პროტეინურიის შემცირება. პრეპარატი არ იწვევს წონის მატებას, რადგან იგი უპირატესად მოქმედებს ინსულინის სეკრეციის ადრეულ პიკზე და არ იწვევს ჰიპერინსულინემიას. გლიმილს ახასიათებს ანტიათეროგენული მოქმედება: ამცირებს სისხლში ქოლესტერინის და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების დონეს, ამაღლებს მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების კონცენტრაციას და ამცირებს თავისუფალი რადიკალების რაოდენობას. ფარმაკოკინეტიკა პრეპარატი მიღების შემდეგ სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. სისხლში მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება ერთჯერადი დოზის (80 მგ) მიღებიდან 4 სთ-ში. პრეპარატის 94,2% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. გლიმილი მეტაბოლიზდება ღვიძლში და წარმოქმნის 8 მეტაბოლიტს. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 12 სთ-ს. ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით მეტაბოლიტების სახით. 1%-ზე ნაკლები გამოიყოფა შარდთან ერთად შეუცვლელი სახით. ჩვენება ● ინსულინ-დამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტი (II ტიპი) დიაბეტური მიკროანგიოპათიის დაწყებითი ფორმით; ● მიკროცირკულაციის დარღვევის პროფილაქტიკა (კომბინირებული თერაპია სულფანილშარდოვანას სხვა წარმოებულებთან). დოზირების რეჟიმი საწყისი სადღეღამისო დოზა შეადგენს 80 მგ-ს, საშუალო სადღეღამისო დოზაა 160-320 მგ, მიღების სიხშირე 2-ჯერ დღეში ჭამის წინ. დოზირება ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია გლიკემიის დონეზე უზმოზე და ჭამიდან 2 სთ-ის შემდეგ, აგრეთვე დაკავშირებულია კლინიკურ გამოვლინებებთან. გვერდითი მოვლენები იშვიათად აღინიშნება ალერგიული რეაქციები (შესაძლოა განვითარდეს გამონაყარი კანზე და ქავილი), ანორექსია, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი ან ლეიკოპენია, ანემია. ჰიპერდოზირებისას შეიძლება განვითარდეს ჰიპოგლიკემია. უკუჩვენებები ინსულინ-დამოკიდებული შაქრიანი დიაბეტი (I ტიპის), კეტოაციდოზი, დიაბეტური კომა და პრეკომა, თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევა, სულფანილშარდოვანას წარმოებულების და სულფანილამიდების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა, გლიკლაზიდისა და იმიდაზოლის (მათ შორის მიკონაზოლის) წარმოებულების ერთდროული გამოყენება. ორსულობა და ლაქტაცია არ არის რეკომენდებული გლიკლაზიდის გამოყენება ფეხმძიმობის და ლაქტაციის პერიოდში. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება გლიმილის, მიკონაზოლის, ფლუკონაზოლის, ეთანოლისა და ეთანოლის შემცველი პრეპარატების ერთდროული გამოყენება ზრდის მძიმე ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკს, რის გამოც აღნიშნული კომბინაციები წინააღმდეგნაჩვენებია. გლიმილით და ბეტა-ადრენობლოკატორებით ერთდროულმა მკურნალობამ შესაძლებელია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები, როგორიცაა: გულისცემა და ტაქიკარდია. არაკარდიოსელექტიური ბეტა-ადრენობლოკატორები ზრდიან ჰიპოგლიკემიის სიხშირეს და გამოხატულებას. აგე-ინჰიბიტორების (ენალაპრილი,კაპტოპრილი) და გლიმილის ერთდროულმა დანიშვნამ შეიძლება გააძლიეროს ამ უკანასკნელის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი(უმჯობესდება გლუკოზისადმი ტოლერანტობა). დანაზოლის და გლიმილის ერთდროული გამოყენება ამცირებს ამ უკანასკნელის ეფექტურობას (პაციენტი ინფორმირებული უნდა იყოს გლუკოზის მკაცრი თვითკონტროლის აუცილებლობის შესახებ როგორც სისხლში, ისე შარდში). შესაძლებელია საჭირო გახდეს გლიმილის დოზის კორექცია დანაზოლით თერაპიის დროს და მისი შეწყვეტისას. ქლორპროპამიდის მაღალი დოზების(100მგ/დღეში) და გლიმილის ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს გლუკოზის დონის მომატება სისხლის პლაზმაში, რაც ინსულინის გამონთავისუფლების შემცირების შედეგია. გლუკოკორტიკოიდები (როგორც გარეგანი, ასევე სისტემური მოხმარებისთვის) და ტეტრაკოზაქტრინი ზრდიან სისხლში გლუკოზის დონეს(შესაძლებელია კეტოაციდოზის განვითარება). გლიმილის და პროგესტაგენების, სალბუტამოლის, ტერბუტალინის (ინტრავენური გამოყენებისათვის) ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა გავითვალისწინოთ მათი მაღალი დოზების დიაბეტოგენური ეფექტი. შენახვის პირობები და ვადა პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. ვარგისიანობის ვადა - მითითებულია შეფუთვაზე.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 182 hits - 0 comment - Print -  E-mail

კაბოტრიმი (Cabotrim) CABERGOLINE TRIMA ISRAEL PHARMACEUTICAL PRODUCTS MAABAROT, ისრაელი ათქ კლასიფიკაციის კოდი: G02CB03 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები: შეფუთვაში 2 და 8 ც. 1 ტაბ. კაბერგოლინი. . . . . . . 0,5 მგ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ჰორმონული საშუალება (პროლაქტინის სეკრეციის ინჰიბიტორი). ფარმაკოლოგიური თვისებები პრეპარატი წარმოადგენს ერგოლინის წარმოებულს. მისი მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია ჰიპოფიზის ლაქტოტროპულ უჯრედებში დოფამინის D2-რეცეპტორების პირდაპირ სტიმულაციასთან. შედარებით დიდ დოზებში, ვიდრე პროლაქტინის სეკრეციის დასათრგუნად არის საჭირო, იწვევს ცენტრალურ დოფამინერგულ ეფექტს, რაც განპირობებულია დოფამინური D2-რეცეპტორების სტიმულაციით. პლაზმაში პროლაქტინის კონცენტრაციის დაქვეითებას ადგილი აქვს 3 სთ-ის შემდეგ კაბერგოლინის მიღებიდან, რომელიც გრძელდება 7-28 დღე ჯანმრთელ მოხალისეებში და 14-21 დღემდე პაციენტებში მშობიარობის შემდგომი ლაქტაციის დასათრგუნად. ფარმაკოკინეტიკა კაბერგოლინი პერორალური მიღებისას სწრაფად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. საკვების მიღება ხელს არ უშლის აქტიური ნივთიერების შეწოვასა და განაწილებას. პლაზმაში აქტიური ნივთიერების მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება 0,5-4 სთ-ის შემდეგ. 41-42%-ით უკავშირდება სისხლის პლაზმის ცილებს. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი ჯანმრთელ მოხალისეებში შეადგენს 63-68 სთ-ს, ხოლო ჰიპერპროლაქტინემიით შეპყრობილ პაციენტებში 79-115 სთ-ს. პრეპარატი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით. ჩვენებები ფიზიოლოგიური მშობიარობის შემდგომი ლაქტაციის შეწყვეტა ან ლაქტაციის ხელოვნურად დათრგუნვა: დედის სურვილის მიხედვით, ან იმ შემთხვევაში, როდესაც ძუძუთი კვება წინააღმდეგნაჩვენებია, როგორც დედისთვის ასევე ნაყოფისთვის. მკვდრადშობილი ნაყოფი ან აბორტი. ჰიპეპროლაქტინემიით გამოწვეული დისფუნქციის მკურნალობა (ქალებში- ამენორეა, ოლიგომენორეა, ანოვულაცია, გალაქტორეა, უნაყოფობა, მამაკაცებში- იმპოტენცია, ლიბიდოს დაქვეითება). ჰიპოფიზის პროლაქტინ-სეკრეტორული ადენომების მკურნალობა (მიკრო და მაკროპროლაქტინემიით). იდიოპათიური ჰიპეპროლაქტინემია ან “ცარიელი” თურქული კეხის სინდრომი, რომელიც წარმოადგენს ძირითად პათოლოგიურ მდგომარეობას ასოცირებულს ჰიპეპროლაქტინემიასთან. დოზირების რეჟიმი მშობიარობის შემდგომი ლაქტაციის დასათრგუნად ინიშნება 1მგ (2 ტაბლეტი 0,5 მგ) ერთხელ მშობიარობიდან პირველივე დღეს. დაწყებული ლაქტაციის დასათრგუნად- 0,25 მგ (1/2 ტაბლეტი) 2-ჯერ დღეში ყოველ 12 სთ-ში 2 დღის განმავლობაში (ჯამური დოზა 1 მგ). აღნიშნული დოზირებისას გვერდითი ეფექტები (განსაკუთრებით არტერიული ჰიპოტენზია) ნაკლებად აღინიშნება. ჰიპეპროლაქტინემიის სამკურნალოდ პრეპარატი ინიშნება კვირაში 1-2-ჯერ (მაგ. ორშაბათს ან ორშაბათს და ხუთშაბათს). საწყისი დოზა შეადგენს ½ ტაბლეტს (0,25 მგ) ან 1 ტაბლეტს (0,5 მგ) კვირაში. თერაპიული ეფექტის მიხედვით, აუცილებლობის შემთხვევაში, შესაძლებელია დოზის გაზრდა. კვირის დოზის მომატება წარმოებს თანდათანობით (0,5 მგ 1-თვიანი ინტერვალით). საშუალო თერაპიული დოზა შეადგენს 1 მგ-ს კვირაში და შეიძლება მისი მერყეობა 0,25 მგ-დან 2 მგ-მდე კვირაში. ჰიპეპროლაქტინემიით შეპყრობილ პაციენტებში იყენებენ 4,5 მგ-ს კვირაში. პრეპარატის მიღება ხდება ჭამის დროს. უკუჩვენებები კაბერგოლინის და ჭვავის რქის ალკალოიდების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა და ალერგიული რეაქციები. ღვიძლის ფუნქციის მკვეთრად გამოხატული მოშლა. ორსულთა ტოქსიკოზი. ანამნეზში მშობიარობის შემდგომი ფსიქოზი.16 წლამდე ასაკი. გვერდითი მოვლენები ხშირად: არტერიული წნევის დაქვეითება, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, უძილობა, ტკივილები მუცლის არეში. ხანგრძლივი მიღებისას: დისპეფსიური მოვლენები, საერთო სისუსტე, გასტრიტი, ღებინება, გაუვალობა, სარძევე ჯირკვლების ტკივილი, წამოხურება, დეპრესია, პარესთეზიები, (აღნიშნული სიმპტომები გამოხატულია ზომიერად და ვლინდება პრეპარატის მიღებიდან პირველი 2 კვირის განმავლობაში და თავისით გაივლის). ორსულობა და ლაქტაცია რეკომენდებული არ არის პრეპარატის გამოყენება ორსულობის პერიოდში და ძუძუთი კვების დროს. იმ შემთხვევაში, როდესაც პრეპარატის გამოყენებისას ლაქტაციის დათრგუნვის მიზნით სასურველი ეფექტი არ აღინიშნება, აუცილებელია ძუძუთი კვებისაგან თავის შეკავება და ექიმთან კონსულტაცია. მკურნალობის დაწყებისას, საჭიროა გამოირიცხოს ორსულობა და შემდგომში გამოყენებულ იქნას კონტრაცეპციის მექანიკური მეთოდები. ვინაიდან პრეპარატის ორგანიზმიდან ნახევრადგამოყოფის პერიოდი ხანგრძლივია, მენსტრუალური ციკლის აღდგენის შემდეგ რეკომენდებულია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა ჩასახვამდე 1 თვით ადრე, რათა თავიდან იქნას აცილებული მისი მოქმედება ნაყოფზე. განსაკუთრებული მითითებები გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებით შეპყრობილ პირებში, თირკმელების ფუნქციის მკვეთრად გამოხატული დარღვევა, კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება, კუჭიდან და ნაწლავებიდან სისხლდენა, რეინოს დაავადება, ფსიქიური დაავადება მოითხოვს სიფრთხილეს პრეპარატის დანიშვნისას, ისევე როგორც ჰიპოტენზიური პრეპარატებით მკურნალობის ფონზე. ეფექტური დოზის შერჩევისას, რეკომენდებულია სისხლში პროლაქტინის რეგულარული (თვეში ერთხელ) კონტროლი. მისი ნორმალიზაცია აღინიშნება 2-4 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ. პრეპარატის ხანგრძლივი მიღებისას საჭიროა რეგულარული გინეკოლოგიური გამოკვლევები, ცერვიკალური და ენდომეტრიუმის ჰისტოლოგიური გამოკვლევის ჩათვლით. პაციენტებს, პრეპარატის მიღების პერიოდში, ეკრძალებათ ავტოტრანსპორტის მართვა და იმ სამუშაოების შესრულება, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღების მაქსიმალურ კონცენტრაციას. ჭარბი დოზირება გულისრევა, ღებინება, ცვლილებები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ, არტერიული ჰიპოტენზია, მეხსიერების დარღვევა, ფსიქოზი, ჰალუცინაციები. ამ დროს საჭიროა კუჭის გაწმენდა, შემდგომი არტერიული წნევის კონტროლით, რეკომენდებულია დოფამინის ანტაგონისტების დანიშვნა. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება კაბერგოლინის და მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკების (მაგ. ერითრომიცინი) ერთდროული დანიშვნისას, ძლიერდება გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი. ფენოთიაზინის წარმოებულებთან, ბუტიროფენონებთან, თიოქსანტენებთან და მეტოკლოპრამიდთან კომბინაცია იწვევს კაბერგოლინის ეფექტის დაქვეითებას. შენახვის პირობები და ვადა ინახება გრილ, მშრალ და ბნელ ადგილას, არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.  

Monday, 11 August 2008 05:10 - 1774 hits - 0 comment - Print -  E-mail

პროპილთიოურაცილი (Propylthiouracil) PROPYLTHIOURACIL CP PHARMACEUTICALS, დიდი ბრიტანეთი ათქ კლასიფიკაციის კოდი: H03BA02 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები: შეფუთვაში 56 ც. 1 ტაბ. პროპილთიოურაცილი . . . . . . . 50 მგ კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ანტითირეოიდული საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები პროპილთიოურაცილი ხასიათდება თირეოსტატული ეფექტით. ხელს უშლის თირეოგლობულინის იოდიზაციის პროცესს და აქვეითებს იოდის აქტიური ფორმის წარმოქმნას ფარისებრ ჯირკვალში პეროქსიდაზული სისტემის ბლოკირებით. პროპილთიოურაცილი თრგუნავს T4-ის გადასვლას T3-ში, რევერსიული T3-ის (RT3) წარმოქმნით. ფარმაკოკინეტიკა პრეპარატი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. სისხლის პლაზმაში Cmax აღწევს 1-2 სთ-ში. ბიოშეღწევადობა 80%. მიღებიდან 8სთ-ში სისხლის პლაზმაში პროპილთიოურაცილი არ ცირკულირებს, მაქსიმალური ერთჯერადი დოზის მოქმედების ხანგრძლივობა შეადგენს 6-8 სთ-ს, რადგან პრეპარატი გროვდება ფარისებრ ჯირკვალში. 35% გამოიყოფა შარდთან ერთად შეუცვლელი სახით და კონიუგატების სახით 24 სთ-ში. ჩვენებები თირეოტოქსიკოზი ( დიფუზურ-ტოქსიური ჩიყვი, ფარისებრი ჯირკვლის ტოქსიური ადენომა) ფარისებრი ჯიკრვლის რეზექციისათვის მოსამზადებელი პერიოდი და ოპერაციის შემდეგ თერაპია; თირეოტოქსიკოზის რადიაქტიური იოდით მკურნალობის დაწყების წინა პერიოდი. დოზირების რეჟიმი პრეპარატი ინიშნება ყოველ 6-8 საათში. ტაბლეტები მიიღება მთლიანად დაღეჭვის გარეშე, საკმარისი რაოდენობის სითხის მიყოლებით, ჭამის შემდეგ. 10 წლის ასაკის ზევით ბავშვებსა და მოზრდილებში მკურნალობის დასაწყისში პრეპარატი ინიშნება 75-100 მგ(1,5-2 ტაბლეტი) დღეში პერორალურად. მძიმე შემთხვევების დროს და ადრე იოდით დატვირთვისას საწყის სადღეღამისო დოზას ზრდიან 300-600 მგ-მდე(6-12 ტაბლეტი, გაყოფილი 4-6 ერთჯერად დოზად). შემანარჩუნებელი დოზა 25-150მგ (0,5-3 ტაბლეტი) დღეში. 6-დან 10 წლამდე ასაკის ბავშვებში მკურნალობის დასაწყისში პრეპარატი ინიშნება 50-150მგ (1- 3 ტაბლეტი) დღეში, ხოლო შემანარჩუნებელი მკურნალობისას 25-50მგ (0,5-1 ტაბლეტი). ახალშობილებში თირეოტოქსიკოზის დროს პრეპარატი ინიშნება 5-10 მგ/კგ (დღეღამურ დოზას ყოფენ 3 მიღებაზე). სასურველი შედეგის არ არსებობის შემთხვევაში დოზას ზრდიან 1,5-2 ჯერ. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 3-4მგ/კგ/დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა დგინდება ინდივიდუალურად. თირეოტოქსიკოზის მკურნალობის ხანგრძლივობა დიფუზური ტოქსიური ჩიყვის და ფარისებრი ჯირკვლის ტოქსიური ადენომის დროს უნდა შეადგენდეს 1,5-2 წელს. თირკმლის უკმარისობის დროს ან ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის აუცილებელი. ღვიძლის დაავადების დროს პრეპარატის მიღება შესაძლებელია რეკომენდებულ დოზებში წინააღმდეგჩვენების გათვალისწინებით. ქირურგიული ჩარევის ან რადიაქტიური იოდით მკურნალობისას პრეპარატის გამოყენების ხანგრძლივობა უნდა შეესაბამებოდეს პაციენტის ინდივიდუალურ მოთხოვნებს. პროპილთიოურაცილი შესაძლებელია გამოვიყენოთ დიფუზური ტოქსიური ჩიყვის სამკურნალოდ მონოთერაპიის სახით, ~დათრგუნე და ჩაანაცვლე~ სქემის მიხედვით. გვერდითი მოვლენები იშვიათი: აგრანულოციტოზი, ტკივილი კუჭის არეში, ართრალგია, პარესთეზია, ფარისებრი ჯირკვლის ზომაში მომატება, ალერგიული რეაქცია (კანზე გამონაყარი, ურტიკარია); ძალიან იშვიათად (მაღალი დოზებით გამოყენებისას)- ღვიძლის დაზიანება, ტრანზიტორული ქოლესტაზი, თრომბოციტოპენია, ლიმფადენოპათია; ცალკეულ შემთხვევებში- ნერვ-კუნთოვანი გადაცემის დარღვევა, პოლიართრიტი, გემოს და ყნოსვის შეგრძნების დარღვევა, ვასკულიტი, წითელი მგლურასმაგვარი სინდრომი, კვანძოვანი პერიარტერიტი, გულისრევა, ღებინება , თავბრუსხვევა, ერითროპოეზის დარღვევა, ჰემოლიზი, კუმბსის დადებითი რეაქცია, ინტერსტიციული პნევმონია, პერიფერიული შეშუპება, ალოპეცია. პროპილთიოურაცილით მკურნალობის პროცესში შესაძლებელია ფარისებრი ჯირკვლის ზომაში მომატება. უკუჩვენებები ჰიპერმგრძნობელობა პროპილთიოურაცილის მიმართ. ჰიპოთირეოზი, ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, აქტიური ჰეპატიტი, ღვიძლის ციროზი. შედარებითი უკუჩვენებები: პერსისტირებული ჰეპატიტი, ღვიძლის ცხიმოვანი დისტროფია, კვანძოვანი ჩიყვი. ორსულობა და ლაქტაცია ორსულებში ანტითირეოიდული საშუალებებით მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობით. ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დონე უნდა იყოს ნორმის ზედა ზღვარზე, ხოლო თირეოტროპინის დონე ნორმის ქვემოთ. თუ ორსულობის დროს აუცილებელია პროპილთიოურაცილის მიღება, საჭიროა ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის გამოკვლევა ყოველ 4-6 კვირაში ერთხელ. ორსულობის ბოლო ტრიმესტრში ხშირად აღინიშნება თირეოტოქსიკოზის გამოხატულების სპონტანური შემცირება. ლაქტაციის პერიოდში პროპილთიოურაცილი ითვლება არჩევის პრეპარატად, რადგან მისი კონცენტრაცია დედის რძეში შეადგენს მხოლოდ 1/10-ს დედის სისხლის შრატის დონესთან შედარებით (საჭიროა ახალშობილზე სპეციალური დაკვირვება, ვინაიდან არსებობს მონაცემები ჰიპოთირეოზის განვითარების ცალკეული შემთხვევების შესახებ). ორსულობის და დიფუზური ტოქსიური ჩიყვის არსებობის შემთხვევაში პროპილთიოურაცილი ინიშნება მხოლოდ მონოთერაპიის სახით. ორსულობის დროს პროპილთიოურაცილის დოზა უნდა იყოს რაც შეიძლება მცირე, რათა არ გამოიწვიოს მუცლის მოშლა, აგრეთვე ნაყოფის ჰიპოთირეოზის და ჩიყვის განვითარება. განსაკუთრებული მითითებები მკურნალობისას აუცილებელია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციური მდგომარეობის კონტროლი (თირეოიდული ჰორმონების და/ან სისხლის თირეოტროპინის დონის განსაზღვრა). სისხლში ფორმიანი ელემენტების რიცხვის პათოლოგიური ცვლილებისას და ტრანსამინაზების აქტივობის მომატებისას პროპილთიოურაცილი შესაძლებელია გამოვიყენოთ მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. აგრანულოციტოზი შესაძლებელია განვითარდეს პრეპარატის მიღებიდან რამდენიმე სთ-ის შემდეგ. იმის გამო, რომ აგრანულოციტოზის განვითარების წინასწარი განსაზღვრა შეუძლებელია მაშინაც კი, როდესაც მუდმივად ვაკონტროლებთ სისხლის მორფოლოგიურ სურათს, ამიტომ პაციენტი ინფორმირებული უნდა იყოს აგრანულოციტოზის ნიშნების( ცხელება, სისუსტე, ტონზილური ანგინა, სტომატიტი) შესახებ, რაც საჭიროებს სისხლის სურათის დაუყონებლივ გამოკვლევას. ძალიან მაღალი დოზით გამოყენება იწვევს ჩიყვის განვითარებას ან უკვე არსებული ჩიყვის მომატებას. პირველ რიგში ზემოთაღნიშნული მხედველობაში უნდა მივიღოთ ჩიყვის ინტრათორაკალური ლოკალიზაციისას, რაც დაკავშირებულია შუასაყრის ანატომიური სტრუქტურის კომპრესიის საშიშროებასთან. პრეპარატი უარყოფითად არ მოქმედებს სატრანსპორტო საშუალებების მართვის უნარზე. ჭარბი დოზირება სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი, ცხელება, ართრალგია, ქავილი, შეშუპება, პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი, დერმატიტი, ჰეპატიტი, ნეიროპათია, აგზნება/დეპრესია. მკურნალობა: სიმპტომური თერაპია, სასიცოცხლო ფუნქციების შენარჩუნება; კუჭის ამორეცხვა და გააქტივებული ნახშირის გამოყენების ეფექტურობა საეჭვოა, რადგან აქტიური ნივთიერება სწრაფად შეიწოვება. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება იმ შემთხვევაში, როდესაც პროპილთიოურაცილით მკურნალობა მიმდინარეობს ~დათრგუნე და ჩაანაცვლე~სქემის მიხედვით თიროქსინთან კომბინაციაში, მაშინ პროპილთიოურაცილის დოზა უნდა გაიზარდოს. პროპილთიოურაცილის თირეოსტატულ ეფექტს ამცირებს იოდის შემცველი პრეპარატები და რენტგენოკონტრასტული ნივთიერებები. პროპილთიოურაცილს შესწევს უნარი ზემოქმედება მოახდინოს პროპრანოლოლის თავისუფალ აქტიურ ფრაქციებსა და კუმარინის წარმოებულებზე, რის გამოც შესაძლებელია საჭირო გახდეს ზემოთაღნიშნული პრეპარატების დოზის დამატებითი კორექცია. შენახვის პირობები და ვადა პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე. ვარგისიანობის ვადა - 2 წელი.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 1711 hits - 0 comment - Print -  E-mail