• Georgian (Georgia)
  • English (United Kingdom)
News

მედიკამენტები/ანტიბაქტერიული საშუალებები
Author:Med Doctor
ფოსმიცინი (Fosmicin-S) FOSFOMYCIN SODIUM MEIJI SEIKA KAISHA, იაპონია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: J01XX01 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა საინექციო ფხვნილი ი/ვ ინექციისათვის: შეფუთვაში ფლაკონი 10 ც. 1 ფლ. ფოსფომიცინ ნატრიუმი. . . . . . 1 გ. 1 ფლ. ფოსფომიცინ ნატრიუმი. . . . . . 2 გ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ანტიბიოტიკი მოქმედების ფართო სპექტრით. ფარმაკოლოგიური თვისებები ფოსფომიცინს გააჩნია ბაქტერიოციდული მოქმედება გრამ-დადებითი და გრამ-უარყოფითი გამომწვევების, მათ შორის ანაერობული ფლორის მიმართ. იგი განსაკუთრებით აქტიურია შემდეგი გამომწვევების P. aeruginosa, P. vulgaris, S. marcescens და მულტირეზისტენტული S. aureus და E. coli ფოსფომიცინის მოქმედების მექანიზმი უნიკალურია. აქტიური ტრანსპორტის საშუალებით მაღალი კონცენტრაციით ხვდება უჯრედის შიგნით და აინჰიბირებს ბაქტერიის კედლის სინთეზს საწყის სტადიაზე (ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკები აინჰიბირებენ ბაქტერიის კედლის სინთეზს ბოლო სტადიაზე). ფოსფომიცინს არ ახასიათებს ჯვარედინი რეზისტენტობა სხვა ჯგუფის ანტიბიოტიკებისადმი, ამიტომ ეფექტურია რეზისტენტული პათოგენების მიმართ. ჩვენებები ფოსფომიცინის მიმართ მგრძნობიარე შტამებით გამოწვეული ინფექციები - Pseudomonas aeruginosa, Proteus vulgaris, Serratia marcescens და მულტირეზისტენტული Staphylococcus aureus და Escherichia coli: სეპტიცემია, ბრონქიტი, ბრონქიოლიტი, ბრონქოექტაზია თანდართული ინფექციით, პნევმონია, ფილტვების ემპიემა, პიოთორაქსი, პერიტონიტი, პიელონეფრიტი, ცისტიტი, ადნექსიტი, საშვილოსნოსშიდა ინფექცია, მცირე მენჯის სივრცის ანთება, პარამეტრიტი და ბართოლინიტი. ფარმაკოკინეტიკა 1. კონცენტრაცია სისხლში: (1) მოზრდილებში: სისხლის შრატში პრეპარატის კონცენტრაცია მისი ინტრავენური ინექციის ან ინტრავენური წვეთოვანი ინფუზიის შემდეგ: გამოკვლეული რაოდენობა ინექციის დოზა (გრ) გამხსნელის მოცულობა (მლ) შეყვანის ხანგრძლივობა მაქს. კონცენტრაცია (მკგ/მლ) T1/2(სთ) ავადმყოფი მოზრდილები 6 1.0 20 5 წთ 74 1.7 ჯანმრთელი მოზრდილები 3 1.0 200 1 სთ 87.3 1.5 იგივე 3 2.0 300 1 სთ 157.3 1.8 იგივე 3 2.0 300 2 სთ 98.3 1.7 შრატში კონცენტრაცია შეყვანიდან 30 წუთში 2. ცილებთან კავშირი: ცილებთან კავშირი შეადგენს 2.16%-ს. მეტაბოლიზმი და ექსკრეცია: ფოსფომიცინი არ განიცდის მეტაბოლიზმს და ძირითადად ექსკრეტირდება შარდით შეუცვლელი სახით. დოზირების რეჟიმი ინტრავენური წვეთოვანი ინფუზია: ფოსმიცინი ჩვეულებრივი დღიური დოზა მოზრდილებისათვის შეადგენს 2-4 გ, ხოლო ბავშვებისათვის - 100-200 მგ/კგ; მიიღება წვეთოვნად 2-ად გაყოფილი დოზით. თითოეული დოზა იხსნება 100-500 მლ საინფუზიო ხსნარში. ინფუზიის ხანგრძლივობა 1-2 სთ. ინტრავენური ინექცია: ჩვეულებრივი დღიური დოზა მოზრდილებისათვის 2-4გ და ბავშვებისთვის 100-200 მგ/კგ მიიღება 2-4-ად გაყოფილი დოზით. 1-2 გ ნივთიერების გამხსნელად გამოიყენება 20 მლ საინექციო წყალი ან გლუკოზის საინექციო ხსნარი. ინექციის ხანგრძლივობა 5 წუთი ან უფრო მეტი. დოზის შერჩევა ხდება პაციენტის ასაკის და სიმპტომების სიმძიმის მიხედვით. სიფრთხილის ზომები მიკროორგანიზმების მგრძნობელობის დადგენის შემდეგ მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება მინიმალური დროით, რომ თავიდან ავიცილოთ რეზისტენტული შტამების განვითარება. ინიშნება სიფრთხილით: 1) პაციენტებში პირადი ან მემკვიდრული წინასწარგანწყობით ალერგიული რექციების მიმართ, როგორიცაა: ბრონქული ასთმა, ეგზემა ან ჭინჭრის ციება. 2) პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით. განსაკუთრებული რჩევები: ვინაიდან პრეპარატი შეიცავს 14.5 მკგ ნატრიუმს/გ, სიფრთხილეა საჭირო ავადმყოფებში, რომლებთანაც რეკომენდებულია ნატრიუმის შემცირებული რაოდენობის მიღება გულის დაავადების, თირკმლის უკმარისობის ან ჰიპერტენზიის გამო. გვერდითი მოვლენები იშვიათი გვერდითი მოვლენები: ღვიძლისმიერი: ≥0,1%- 0,5%: AST, ALT, ტუტე ფოსფატაზა, yGT და ბილირუბინის დონის მომატება; <0,1% სიყვითლე. ჰემატოლოგიური: <0,1% ანემია, გრანულოციტოპენია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია თირკმლისმიერი: <0,1% თირკმლის დისფუნქცია, შეშუპება, სისხლში შარდოვანას დონის მომატება, პროტეინურია, ელექტროლიტების დონის მატება კუჭ-ნაწლავის მხრივ: ≥0,1%- 0,5%: დიარეა; <0,1% სტომატიტი, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ანორექსია დერმატოლოგიური: ≥0,1%- 0,5%: ეგზანთემა; <0,1% ერითემა, ჭინჭრის ციება, ქავილი სასუნთქი სისტემის მხრივ: <0,1% ხველა, ასთმის შეტევა ფსიქონევროლოგიური: <0,1% დაბუჟება, თავბრუსხვევა, კრუნჩხვები ინექციის ადგილას: ≥0,1%- 0,5%: ანგიალგია; <0,1%, ფლებიტი სხვა გვერდითი მოვლენები: : <0,1% თავის ტკივილი, წყურვილი, ცხელება, ლეთარგია, გულმკერდის არეში დისკომფორტის ან ზეწოლის შეგძნება, ტაქიკარდია. უკუჩვენებები მომატებული მგრძნობელობა ფოსფომიცინის მიმართ. ორსულობა და ლაქტაცია არ არსებობს მონაცემები უსაფრთხოების შესახებ. განსაკუთრებული მითითებები პრეპარატის შეყვანა ხდება მხოლოდ ინტრავენურად. რეკომენდებულია მისი წვეთოვანით შეყვანა. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება არ აღინიშნება შეუთავსებლობა სხვა მედიკამენტებთან. ახასიათებს სინერგიზმი პენიცილინების, ცეფალოსპორინების, ამინოგლიკოზიდების, მაკროლიდების, ტეტრაციკლინების და სხვა ჯგუფის ანტიბიოტიკებთან კომბინაციის დროს. შენახვის პირობები და ვადა პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე. ინტრავენური ინექციისთვის მომზადებული ხსნარი სტაბილურია 40°C ტემპერატურაზე, ბნელ ადგილას 7 დღის განმავლობაში. ვარგისიანობის ვადა - 3 წელი. აფთიაქიდან გაცემის პირობები ექიმის რეცეპტით.
Monday, 11 August 2008 05:10 - 1743 hits - 0 comment - Print -  E-mail
მედიკამენტები/ანტიბაქტერიული საშუალებები
Author:Med Doctor
ზინაცეფი Zinacef ცეფუროქსიმი ნატრიუმის ცეფუროქსიმის სახით პრეპარატის აღწერილობა: 1. სამედიცინო პროდუქტის მახასიათებლები 1.1. ზინაცეფი საინექციო ფხვნილი 1.2. შემადგენლობა: აქტიური ნივთიერება: ნატრიუმის ცეფუროქსიმი 250მგ/ფლაკონი, 750მგ/ფლაკონი, 1500მგ/ფლაკონი ცეფუროქსიმის ექვივალენტური. დამხმარე ნივთიერებები: არცერეთი. 1.3. ფარმაცევტული ფორმა: საინექციო ფხვნილი. 1.4. შეფუთვა: 250მგ/ფლაკონი, 750მგ/ფლაკონი, 1500მგ/ფლაკონი. 1.5. აღწერილობა - შეფუთვა: გამჭვირვალე შუშის ბოთლი. 1.6. ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი. 1.7. წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: Glaxo Wellcome a.e.b.e., L. Kifissia 266, Halandri 152 32, Tel: 6882100 გლაქსო ველქომ ა.ე.ბ.ე., ლ. კიფისია 266, ჰალანდრი 152 32, ტელ: 6882100 1.8. მწარმოებელი: GlaxoSmithKline SPA, Verona, Italy გლაქსოსმიტკლაინი სპა, ვერონა, იტალია. 2. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია სამკურნალო საშუალების შესახებ 2.1. ზოგადი ინფორმაცია ზინაცეფი არის ანტიბიოტიკი, რომელიც მიეკუთვნება მეორე თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფს. მას გააჩნია ბაქტერიოციდული მოქმედება უმრავლესობა პათოგენების მიმართ, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქნელი სახეობების ჩათვლით და ამიტომ აქტიურია ამპიცილინისა და ამოქსიცილინის მიმართ რეზისტენტული შტამების წინააღმდეგ. ცეფუროქსიმის ბაქტერიოციდული მოქმედება განპირობებულია ბაქტერიის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. 2.2. ჩვენებები: ზინაცეფი ინიშნება ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციების სამკურნალოდ, როგორებიცაა ა) Haemophilus influenza-ს ამპიცილინ-რეზიზსტეტული შტამების მიერ გამოწვეული ინფექციები (მენინგიტის გარდა). ბ) Neisseria gonrrehoreae-ს პენიცილინ-რეზისტენტული შტამების მიერ გამოწვეული ინფექციები. გ) ჰოსპიტალური გენეზის ინფექციები, რომლებიც რეზისტენტულნი არიან პირველი თაობის ცეფალოსპორინების მიმართ (მაგ., Klebsiella spp., Enterobacter spp). ჩვენებები: ● სასუნთქი გზების ინფექციები, როგორიცაა მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, ინფექციური ბრონქოექტაზია, ბაქტერიული პნევმონია, ფილტვის აბსცესი და პოსტოპერაციული ფილტვის ინფექციები. ● ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები, როგორიცაა სინუსიტი, ტონზილიტი, ფარინგიტი და შუა ყურის ანთება. ● საშარდე გზების ინფექციები, როგორიცაა მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, ცისტიტი და ასიმპტომური ბაქტერიურია. ● კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, როგორიცაა ცელულიტი, ერიზიპელა და დაინფიცირებული ჭრილობები. ● ძვალ-სახსროვანი სისტემის ინფექციები, როგორიცაა ოსტეომიელიტი და სეპტიური ართრიტი. ● მეან-გინეკოლოგიური ინფექციები, მენჯის ღრუს ანთებითი დაავადებები. ● გონორეა, განსაკუთრებით პენიცილინის არაეფექტურობის შემთხვევაში. ● სხვა მრავალი ინფექცია, მათ შორის სეპტიცემია და პერიტონიტი. ● პროფილაქტიკა აბდომინალური, მენჯის, ორთოპედიული, გულის, გულ-მკერდის, საყლაპავისა და სისხლძარღვების ქირურგიული პროცედურების დროს. ჩვეულებრივ, ზინაცეფი მონოთერაპიის სახით აქტიურია, თუმცა შეიძლება მისი ამინოგლიკოზიდებთან და მეტრონიდაზოლთან ერთად კომბინირებულად დანიშვნა (შიგნით მისაღები ან სუპოზიტორიები ან ინექცია), განსაკუთრებით მსხვილი ნაწლავის ან მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების ქირურგიული პროცედურების დროს (იხილეთ განყოფილება “სიფრთხილის ზომები”). ასევე არსებობს ზინაცეფის აქსეტილის ეთერის (ზინადოლი) შიგნით მისაღები ფორმა. ეს კი იგივე ანტიბიოტიკით მკურნალობის გაგრძელების საშუალებას იძლევა, მაშინ როდესაც ექიმი გადაწყვეტს კლინიკური და მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით პაციენტი გადავიდეს პრეპარატის პარენტერალურიდან ორალურ ფორმაზე. მკურნალობის ხანგრძლივობას განსაზღვრავს თვით დაავადების სიმძიმე და პაციენტის კლინიკური მდგომარეობა. 2.3. უკუჩვენებები: მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინების მიმართ ან ანამნეზში ანაფილაქსიური შოკის ან პენიცილინის მიმართ ალერგიის არსებობა. 2.4. განსაკუთრებული მითითებები და გამოყენების სიფრთხილის ზომები: 2.4.1. ზოგადად: მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტი აუცილებლად უნდა შემოწმდეს პენიცილინების, ცეფალოსპორნიების ან სხვა მედიკამენტების მიმართ მგრძნობელობაზე. ეს პრეპარატი ინიშნება სიფრთხილით პენიცილინის მიმართ ალერგიულ პაციენტებში, ჯვარედინი მგრძნობელობის ალაბთობის გამოს. ზინაცეფის მიმართ განვითარებული ალერგიული რეაქციის შემთხვევაში, საჭიროა წამლის მიღების შეწყვეტა და კორტიკოსტეროიდების ან ანტიჰისტამინური პრეპარატების მიღება. მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის მძიმე შემთხვევებში შესაძლოა საჭირო გახდეს ადრენალინის დანიშვნა და ასევე სხვა გადაუდებელიი ღონისძიებების ჩატარება. ანტიბიოტიკები, მათ შორის ზინაცეფი, ნებისმიერ პაციენტში ალერგიით სიფრთხილით ინიშნება, განსაკუთრებით კი წამლის მიმართ ალერგიის შემთხვევაში. ცეფალოსპორინების მაღალი დოზები სიფრთხილით ინიშნება ფუროსემიდით ან ამინოგლიკოზიდებით მკურნალობის დროს, რადგან ეს კომბინაცია იწვევს თირკმლის ფუნქციის დარღვევას. ამ პაციენტებში, ხანდაზმულებში და პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით, აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი (იხილეთ განყოფილება “დოზირება და მიღების წესი”). თუ პაციენტს განუვითარდება პერსისტიული ფაღარათი, უნდა მიმართოის მკურნალ ექიმს. რეზისტენტული მიკროორგანიზმების გამრავლების შემთხვევები შეიძლება გამოვლინდეს, განსაკუთრებით ანტიბიოტიკების ხანგრძლივი პერიოდით მკურნალობის დროს. მნიშვნელოვანია ამ პაციენტების მონიტორინგი. თუ მკურნალობის პერიოდში იგივე ორგანიზმებით მოხდება დაინფიცირება, შესაბამისი ღონისძიებები უნდა გატარდეს. Haemophilus influenza-ს ინფექციის შემთხვევაში ზინაცეფის ინექციიდან 18-36 საათის გასვლის შემდეგაც ნარჩუნდება ცერებრო-სპინალური სითხში მიკროორგანიზმების არსებობის დამადასტურებელი დადებითი პასუხი, ისვე როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში. თუმცა, ამ დაკვირვებების კლინიკური ღირებულება უცნობია. 2.4.2. ხანდაზმულები: აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი. 2.4.3. ორსულობა: ორსულობის დროს ზინაცეფი ინიშნება მხოლოდ აბსოლუტური აუცილებლობის შემთხვევაში. 2.4.4. ლაქტაცია: ცეფუროქსიმი გამოიყოფა დედის რძეში, ამიტომ ლაქტაციის დროს ინიშნება სიფრთხილით. 2.4.5. ბავშვები: იხიელთ განყოფილება “დოზირება და მიღების წესი”. 2.4.6. ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვა: არ ახდენს გავლენას. 2.5. სხვა მედიკამენტებთან ან ნივთიერებებთან ურთიერთქმედება: მარყუჟოვან შარდმდენებთან, ამინოგლიკოზიდებთან კომბინაციამ, ან რადიოლოგიურმა ნივთიერებებმა შეიძლება გამოიწვიოს ნეფროტოქსიურობა. პრობენეციდი ზრდის ცეფუროქსიმის კონცენტრაციას სისხლში და ახანგრძლივებს ნახევარდაშლის პერიოდს. დაუშვებელია ტეტრაციკლინისა და ქლორამფენიკოლის ერთდროული დანიშვნა. ზინაცეფმა შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ-დადებითი რეაქცია სპილენძის აღდგენის მეთოდით გლიკოზურიის ტესტის ჩატარების დროს (ბენედიქტი, ფეჰლინგი, კლინიტესტი), მაგრამ არა ფერმენტული ტესტირების შემთხვევაში. ზინაცეფს ასევე შეუძლია გამოიწვიოს ცრუ-უარყოფითი პასუხი ფეროციანიდის ტესტზე. პაციენტებისთვის, ვინც ღებულობენ ზინაცეფს რეკომენდირებულია სისხლში შაქრის ანალიზი ჩატარდეს ოქსიდაზას ან ჰექსოკინაზის მეთოდის გამოყენებით. 2.6. მიღების წესი და დოზირება: მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობაა 7 (5-10) დღე. ზოგადი დოზირების რეჟიმიი: კეთდება კუნთში, ინტრავენურად ან ნელი ინფუზიის სახით (ნახევარი საათის ხანგრძლივობით). მოზრდილები: ინფექციის უმრავლესობა ექვემდებარება 750 მგ სამჯერ დღეში კუნთში ან ვენაში პრეპარატის დოზას. მძიმე ინფექციების დროს დოზა იზრდება 1.5 გრ-მდე სამჯერ დღეში ინტრავენურად, აუცილელობის შემთხვევაში შეიძლება გაკეთდეს ყოველ 6 საათში ერთხელ დღიური დოზით 3-6 გ, როგორც კუნთში ისე ინტრავენურადაც. ახალშობილები და ბავშვები: 30-100 მგ/კგ/დღეში სამ ან ოთხ მიღებად. 60 მგ/კგ/დღეში არის შესაფერისი დოზა ინფექციის უმრავლესობისთვის. გონორეა: გონორეის დროს ინიშნება 1.5 გ ცეფუროქსიმი ერთჯერად დოზის სახით, 750 მგ ორ ინექციად შეყვანილი თითოეულ დუნდულოზე. პროფილაქტიკა: მუცლის, მენჯის ღრუს და ორთოპედიული ოპერაციების დროს გამოიყენება 1.5 გ ზინაცეფი ინტრავენურ ანესთეზიასთან ერთად და შემდეგ დამატებით 750 მგ კეთდება კუნთში, ოპერაციიდან 8 და 16 საათის გასვლის შემდეგ. გულის, გულ-მკერდის, საყლაპავის და სისხლძარღვებზე ოპერაციების დროს 1.5 გ ინტრავენურ ანესთეზიასთან ერთად და შემდეგ 750 მგ კუნთში ყოველ 8 საათში ერთხელ 24-48 საათის განმავლობაში. მენჯის ძვლის ჩანაცვლებითი ოპერაციის დროს, 1.5 გ ზინაცეფის ფხვნილი ერევა მეთილ მეტაკრილატის ცემენტის პოლიმერის ყოველ პაკეტში. თირკმლის ფუნქცია: ზინაცეფი გამოიყოფა თირკმელებით, ამიტომ სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსად რეკოემენდებულია დოზის შემცირება თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევების დროს. თუმცა, დოზის შემცირება საჭიროა პაციენტებში მძიმე უკმარისობით, როდესაც კრეატინინის კლირენსი 20მლ/წთ-ზე ნაკლებია. თუ კლირენსი არის 10-20მლ/წთ-ში, პრეპარატი 750 მგ დოზით ინიშნება ორჯერ დღეში. თუ კლირენსი 10მლ/წთ-ზე ნაკლებია, 750 მგ ერთხელ დღეში დანიშვნა საკმარისია. ჰემოდიალიზიან პაციენტებში საჭიროა დამატებითი 750 მგ-ის დანიშვნა კუნთში ან ინტრავენურად დიალიზის პროცედურის შემდეგ. ზინაცეფის დამატება ასევე შეიძლება პერიტონეალური დიალიზის სითხეში (250 მგ ყოველ 2 ლიტრზე). პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით უწყვეტი არტერიო-ვენოზური ჰემოდიალიზის ჩატარების დროს, შესაბამისი დოზა არის 750 მგ ორჯერ დღეში. მიღების წესი: ინტრამუკულარულად: 250 მგ ცეფუროქსიმი იხსნება 1 მლ საინექციო წყალში ან 750 მგ ზინაცეფი 3 მლ სითხეში და კეთდება ინექცია სუსპენზიის სახით. ინტრავენურად: 250 მგ ზინაცეფი იხსნება 2 მლ საინექციო წყალში, 750 მგ ზინაცეფი იხსნება სულ მცირე 6 მლ საინექციო წყალში, 1.5 მგ ზინაცეფი - 15 მლ საინექციო წყალში და ინექცია კეთდება მხოლოდ სითხის სახით. მოკლე-ხნიანი ინფუზიისათვის (30 წთ), 1.5 გ ზინაცეფი უნდა განზავდეს 50-100 მლ საინექციო წყალში. ხსნარის შეყვანა ხდება პირდაპირ ვენაში ან ემატება პარენტერალურად შესაყავნ სითხეებს. 2.7. ჭარბი დოზირება - მკურნალობა: ცეფალოსპორინების ჭარბ დოზირებას შეუძლია გამოიწვიოს თავის ტვინის გაღიზიანება კრუნჩხვების მიმართ მზაობით. შრატში ზინაცეფის დონის შემცირება შესაძლებელია ჰემოდიალიზით ან პერიტონიალური დიალიზით. 2.8. გვერდითი მოვლენები: გვერდითი მოვლენები ძირითადად მსუბუქი და გარდამავალი ხასიათისაა. ჰიპერმგრძნობელობის იშვიათი რეაქციები, როგორიცაა გამონაყარი, ურტიკარია, ქავილი, ინტერსტიციული ნეფრიტი, ცხელება და ძალიან იშვიათად ანაფილაქსია. სხვა ცეფალოსპირინების მსგავსად, იშვიათად ვლინდება გლიობლასტომა მულტიფორმე, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი. სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსადს, პრეპარატის ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს რეზისტენტული მიკროორგანიზმების გამრავლება, როგორიცაა Candida, რაც საჭიროებს პრეპარატის მოხსნას. ასევე, მკურნალობის დროს ან შემდეგ შეიძლება განვითარდეს გასტრო-ინტესტინალური დარღვევები, როგორიცაა გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი. სხვა ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკების მსგავსად ზინაცეფით მკურნალობის დროსაც შეიძლება განვითარდეს ფსევდომემბრანოზული კოლიტი, თუმცა დაავადების მსუბუქი ფორმების დროს ზინაცეფის მიღების შეწყვეტა საკმარისია დაზიანებების ასალაგებლად. მსუბუქი ან მძიმე შემთხვევებში, შესაბამისი ღონისძიებები უნდა გატარდეს (სითხის, ელექტროლიტების და Clostridium Difficile-ის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების მიღება). ფსევდომემბრანოზული კოლიტი იშვიათად ვითარდება ანტიბიოტიკებით მკურნალობის პერიოდში ან მის შემდეგ. მნიშვნელოვანი ჰემატოლოგიური ცვლილებები შეიძლება გამოიკვეთოს ზოგიერთ პაციენტში, როგორებიცაა ჰემოგლობინის შემცირება, ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია. ცეფალოსპორინებით მკურნალობის დროს იშვიათად შეიძლება განვითარდეს თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ჰალუცინაციები, ძილიანობა, გონების დაბინდვა, კოლპიტი. ცეფალოსპორინების ჯგუფის პრეპარატებს ახასიათებს სისხლის წითელი უჯრედების მემბრანის ზედაპირზე აბსორბცია და ურთიერთქმედება წამლის მიმართ წარმოქმნილი ანტისხეულებთან, რის შედეგად მიიღება კუმბსის ტესტის დადებითი რეაქცია (რაც მოქმედებს სისხლის კავშირზე) და იშვიათად თან ახლავს ჰემოლიზური ანემია. ზოგჯერ აღინიშნება ღვიძლის ფერმენტებისა და ბილირუბინის დონის დროებითი მომატება, განსაკუთრებით პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით. ასევე გამოვლენილია შრატში კრეატინინის და/ან სისხლში შარდოვანას აზოტის დონის მომატება და კრეატინინის კლირენსის შემცირება. იშვითად, პროთრომბინის შემცირებული პროდუქცია ვიტამინ K შემცირებული აბსორბციის გამო კუჭ-ნაწლავის ტარქტიდან. ინტრანმუსკულარული ინექციის ადგილას შეიძლება აღინიშნებოდეს ძლიერი ტკივილი. ძირითადად ეს ვითარდება მაღალი დოზებით გამოყენების დროს, თუმცა ეს არ წარმოადგენს მკურნალობის შეწყვეტის მიზეზს. ზოგიერთ შემთხვევაში ინტრავენური ინექციის შემდგომ შეიძლება განვითარდეს თრომბოფლებიტი. 2.9. დოზის გამოტოვება: თუ პაციენტმა პრეპარატი უნდა მიიღოს უწყვეტად და მას დაავიწყდება მორიგი დოზის მიღება, გამოტოვებული დოზა მიიღება გახსენებისთანავე. თუ მოახლოებულია შემდეგი დოზის მიღების დრო, დაუშვებელი გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ; მკურნალობა გრძელდება დანიშნული რეჟიმის მიხედვით. დაუშვებელია ორმაგი დოზის მიღება. 2.10. მნიშვნელოვანი ინმფორმაცია პრეპარატის შენახვის ვადის შესახებ: ვადა მითითებულია პირველად და მეორად შეფუთვაზე. პრეპარატი გამოიყენება შენახვის ვადის გასვლამდე. 2.11. განსაკუთრებული შენახვის პირობები: ინახება სინათლისგან დაცულ ადგილას. ზინაცეფის სუსპენზია ინტრამუსკულარული ინექციისათვის და ინტრავენური ხსნარი ვარგისია 5 საათის განმავლობაში ოთახის (25°C-ზე დაბალი) ტემპერატურაზე და 48 საათი მაცივარში 4°C ტემპერატურაზე შენახვის დროს. ნაკლებად კონცენტრირებული ხსნარი მაგ., 1.5 გ გახსნილი 50 მლ საინექციო წყალში, ვარგისია 24 საათის განმავლობაში 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე და 72 საათი მაცივრაში შენახვის დროს. შეთავსებადობა: 15 მლ საიენქციო წყალში გახსნილ 1.5 გ ზინაცეფის ხსნარს შეიძლება დაემატოს 500 მგ მეტრონიდაზოლის 100 მლ ხსნარი და აქტიურია 24 საათის განმავლობაში 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. 1.5 გ ზინაცეფი შეთავსებადია 1 გ აზლოცილინის 15-50 მლ ხსნართან ან 5 გ 24 საათის განმავლობაში 4°C ტემპერატურაზე ან 6 საათის 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. როდესაც ზინაცეფი (5 მგ/მლ) შერეულია 5% ან 10% ქსილიტოლის ინექციასთან, ინრაჩუნებს აქტივობას 24 საათი 25°C ტემპერატურაზე. ზინაცეფი შეთავსებადია შემდეგ ინტრავენურად გადასახმელ ხსნარებთან და ვარგისია 24 საათის განმავოლბაში ოთახის ტემპერატურაზე: 0.9% ნატრიუმის ქლორიდი, 5% დექსტროზა, 0.18% ნატრიუმის ქლორიდი, 4% დექსტროზა, 5% დექსტროზა და 0.9% ნატრიუმის ქლორიდი, 5% დექსტროზა და 0.45% ნატრიუმის ქლორიდი, 5% დექსტროზა და 0.225% ნატრიუმის ქლორიდი, 10% დექსტროზა, 10% ივერტირებული შაქარი საინექციო წყალში, რინგერის ხსანრი, რინგერის ხსნარი ნატრიუმის ლაქტატთან ერთად, M/6 ნატრიუმის ლაქტატი და ჰარტმანის ხსნარი. ფიზიოლოგიურ და 5% დექსტროზას ხსნარში ზინაცეფის სტაბილურობაზე არ მოქმედებს ჰიდროკორტიზონის ნატრიოუმის ფოსფატის არსებობა. თუმცა, პაციენტები რომლებიც იკეთებენ ნატრიუმის ბიკარბონატის ინექციას, ზინაცეფი შეიძლება დაემატოს გადასახმელ მილში. ზინაცეფი შათავსებადია ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდის წყალხსნართან (10 და 50 ერთ/მლ), 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, კალიუმის ქლორიდი (10 და 40 მგ) ხსნარი, 0.9% ნატრიმის ქლორიდი. 2.12. ანოტაციის დანმტკიცების თარიღი: 10.06.1999 3. დამატებითი ინფორმაცია პრეპარატის რაციონალურად გამოყენების შესახებ: ● ეს მედიკამენტი ენიშნება პაციენტს ექიმის მიერ კონკრეტული სამედიცინო პრობლემის სამკურნალოდ. დაუშვებელია მისი გადაცემა სხვისთვის ან მისი გამოყენება სხვა დაავადების სამკურნალოდ ექიმის კონსულტაციის გარეშე. ● თუ მკურნალობის პერიოდში პაციენტი აღნიშნავს რაიმე სახის პრობლემის წარმოჩენას, უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ● თუ პაციენტს გაუჩნდება დამატებითი კითხვები ამ ინფორმაციის ხარისხიანობის შესახებ ან მოითხოვს დამატებით ინფორმაციას დაავადების შესახებ, უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ● პაციენტისთვის დანიშნული ეს პრეპარატი მეტად ეფექტური და უსაფრთხო იქნება, თუ ის მიიღებს მას ექიმის დანიშნულების მიხედვით. ● უსაფრთხოების მიზნით პაციენტი უნდა გაეცნოს ანოტაციაა პრეპარტის შესახებ. ● პრეპარატი არ ინახება აბაზანაში, რადგან სითბომ და ტენიანობამ შეიძლება შეცვალო პრეპარატი და საზიანო გახადოს პაციენტის ჯანმრთელობისთვის. ● პრეპარატი არ ინახება შენახვის ვადის გასვლის შემდეგ. ● უსაფრთხოების მიზნით პრეპარატი ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. 4. პრეპარატის გაცემის წესი: პრეპარატი გაიცემა ექიმის დანიშნულებით.
Monday, 10 January 2011 14:08 - 680 hits - 0 comment - Print -  E-mail
მედიკამენტები/ანტიბაქტერიული საშუალებები
Author:Med Doctor
ფორტუმის 500მგ, ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ცეფტაზიდიმი ფორტუმის 500მგ, ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ცეფტაზიდიმი ფორტუმის 500მგ, ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ცეფტაზიდიმი პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ინსტრუქციის ყურადღებით წაკითხვა. - საჭიროა ინსტრუქციის შენახვა, რადგან მოგვიანებით შესაძლოა საჭირო გახდეს მისი წაკითხვა. - ნებისმიერი კითხვის გაჩენისას უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. - აღნიშნული პრეპარატი განკუთვნილია მხოლოდ პაციენტისთვის. სიმპტომების მსგავსების მიუხედავად, არ შეიძლება მისი მიცემა სხვისთვის. - თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ სახეს ან თუ გამოვლინდება გვერდითი ეფექტი, რომელიც არ არის აღწერილი ინსტრუქციაში, უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. 1. რა არის ფორტუმი და მისი გამოყენება 2. რა უნდა იცოდეთ ფორტუმის მიღებამდე 3. ფორტუმის მიღების წესი 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები 5. ფორტუმის შენახვის წესი 6. დამატებითი ინფორმაცია 1. რა არის ფორტუმი და მისი გამოყენება ფორტუმი შეიცავს ცეფტაზიდიმს – ანტიბიოტიკს, რომელიც შედის ცეფალოსპორინების კლასში. ანტიბიოტიკები გამოიყენება ინფექციის გამოწვევი ბაქტერიების ან სპორების გასანადგურებლად. ფორტუმი გამოიყენება შემდეგი ტიპის ინფექციები სამკურნალოდ: სასუნთქი გზების, ყურის, ცხვირის, ყელის, საშარდე გზების, ნაწლავის, კუჭის, ნაღვლის ბუშტის, ძვლების, სახსრების, ტვინის (მენინგიტი), კუნთების და კანის ინფექციები. იგი ასევე გამოიყენება დიალიზის შემდეგ განვითარებული ინფექციის სამკურნალოდ ან ზოგიერთი პოსტოპერაციული ინფექციის პრევენციისთვის. მკურნალი ექიმი დანიშნავს ფორტუმს იმ შემთხვევაში თუ გამოვლინდება ინფექცია ან თუ ოპერაციამდე საჭიროა ინფექციის პრევენცია. ზოგჯერ ფორტუმი გამოიყენება სხვა ანტიბიოტიკებთან ერთად ინფექციის მკურნალობის ან პრევენციის მიზნით. 2. რა უნდა იცოდეთ ფორტუმის მიღებამდე ფორტუმი არ გამოიყენება თუ: ● ანამნეზში აღენიშნება ალერგიული რეაქცია ცეფტაზიდიმის, სხვა ცეფალოსპორინების ან ფორტუმში შემავალი სხვა ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ. განსაკუთრებული სიფრთხილით: უმეტეს შემთხვევებში ფორტუმი არ იწვევს ბევრ გვერდით ეფექტს, თუმცა ზოგიერთმა პაციენტმა არ უნდა მიიღოს იგი. ფორტუმის მიღება არ შეიძლება შემდეგ შემთხვევებში: ● ალერგია (ჰიპერმგრძნობელობა) სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ (მაგ. პენიცილინი); ● თუ აღინიშნება თირკმლის პრობლემები; ● თუ პაციენტი მკურნალობს შარდმდენებით, მაგალითად ფუროსემიდით; ● თუ პაციენტი მკურნალობს სხვა რომელიმე ანტიბიოტიკით, მაგალითად ქლორამფენიკოლით ან ამინოკლიკოზიდებით; ● თუ პაციენტი იმყოფება ნატრიუმის დაბალი შემცველობის დიეტაზე. თუ რომელიმე ზემოხსენებული ეხება პაციენტს, ასეთ შემთხვევაში ფორტუმის მიღებამდე უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. თუ პაციენტი არ არის რაიმეში დარწმუნებული მან უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: თუ პაციენტი მკურნალობს ან უახლოესი პერიოდის განმავლობაში ღებულობდა რაიმე პრეპარატს, მათ შორის ურეცეპტოდ გასაყიდ პრეპარატებს, მან უნდა აცნობოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ცეფალოსპორინის ანტიბიოტიკის მაღალი დოზები სიფრთხილით ინიშნება პაცინტებში, რომლებიც მკურნალობენ ნეფროტოქსიკური პრეპარატებით, მაგალითად ამინოგლიკოზიდების ანტიბიოტიკებით ან შარდმდენებით, მაგალითად ფუროსემიდით, რადგან ამან შესაძლებელია გავლენა მოახდინოს თირკმლის ფუნქციაზე. სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსად ცეფტაზიდიმმა შესაძლებელია იმოქმედოს ნაწლავის ფლორაზე და შეამციროს ესტროგენის რეაბსორბცია და კომბინირებული პერორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობა. შესაბამისად რეკომენდებულია სხვა კონტრაცეპტიული მეთოდების გამოყენება. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი: ნებისმიერი პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ექიმის ან ფარმაცევტის რეკომენდაცია. მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა: ცეფტაზიდიმი არ მოქმედებს მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე. 3. ფორტუმის მიღების წესი ფორტუმის ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ჩვეულებრივ შეჰყავთ ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად. ფორტუმი შეჰყავს ექიმს ან ექთანს ინტრავენურად ან ინტრამუსკულარულად. ზოგ შემთხვევაში იგი შეიძლება ჩატარდეს ინტრავენური ინფუზია. ფორტუმი წარმოდგენილია ფხვნილის სახით, შესაბამისად გამოყენებამდე იგი უნდა განზავდეს ხსნარის მოსამზადებლად. მზა ხსნარი შეჰყავს ექიმს ან ექთანს. მოზრდილთა ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 1გრ-ს 3-ჯერ დღეში ან 2გრ-ს დღეში. დოზა შესაძლებელია იყოს ამაზე მცირე ან მეტი, რაც დამოკიდებული ინფექციის ტიპზე, პაციენტის წონაზე, ასაკზე და თირკმლის ფუნქციაზე. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის ტიპზე. პოსტოპერაციული ინფექციის პრევენციის მიზნით, ოპერაციამდე ინიშნება 1გრ, ხოლო ოპერაციის შემდეგ შეჰყავთ მეორე დოზა. ჩვილებში და ბავშვებში დოზა დამოკიდებულია სხეულის წონაზე. 2 თვეზე მეტი ასაკის ბავშვები: 3-100მგ/კგ/დღეში გაყოფილი 2 ან 3 მიღებაზე. მძიმე დაავადების მქონე ბავშვებში შესაძლებელია დაინიშნოს 150მგ/კგ/მდე დღეში (მაქსიმალურია 6გრ დღეში), გაყოფილი 3 მიღებაზე. ახალშობილები და 2 თვემდე ბავშვები: 25-60მგ/კგ/დღეში გაყოფილი 2-3 მიღებაზე. ხანდაზმულებში მთლიანმა დღიურმა დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 3გრ-ს. ეს განსაკუთრებით ეხება 80 წელზე უფროსი ასაკის პირებს. თირკმლის ზომიერი ან მძიმე პრობლემების მქონე პაციენტებში ფორტუმის დოზა შესაძლებელია შემცირდეს. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რომელთაც უტარდებათ ჰემოდიალიზი, დოზა შეადგენს 1გრ დღეში გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. პაციენტებს, რომელთაც უტარდებათ ჰემოდიალიზის კურსები, რეკომენდებულიდოზა ხელახლა უნდა შეიყვანონთითოეული ჰემოდიალიზის შემდეგ. ეს საჭიროა იმის გამო, რომ ამ ტიპის დიალიზის დროს ფორტუმი გამოიდევნება ორგანიზმიდან და შესაბამისად საჭიროა პრეპარატის შესაბამისი კონცენტრაციის შენარჩუნება. ფორტუმის გამოყენება შესაძლებელია პერიტონეალური დიალიზის და მუდმივი ამბულატორიული დიალიზის (CAPD) დროს. მისი შეყვანა შესაძლებელია როგორც ინტრავენურად ასევე დიალიზის სითხეში (ჩვეულებრივ 125-250მგ/ 2ლ დიალიზის სითხეში). თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე მუკოვისციდოზით დაავადებულ პაციენტებში ფილტვის ინფექცის მკურნალობისას შესაძლებელია დაინიშნოს 100-150მგ/კგ სხეულის წონა/ დღეში (9გრ-მდე დღეში – მოზრდილებში და 6გრ დღეში - ბავშვებში), გაყოფილი 3 მიღებაზე. ზოგიერთ შემთხვევაში მუკოვისციდოზით დაავადებული ბავშვის მშობელს ან მოზარდს შესაძლებელია ჩაუტარონ შესაბამისი ინსტრუქტაჟი სახლში პრეპარატის გამოყენების შესახებ. ფორტუმის დოზის გადაჭარბება: პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს სამედიცინო პერსონალის მიერ. თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ გამოტოვა ან მიიღო გადაჭარბებული დოზა, ასეთ შემთხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ იშვიათ შემთხვევებში ექიმი ნებას დართავს პაციენტს თავად გაიკეთოს ფორტუმის ინექცია და ამ დროს მოხდება დოზის გადაჭარბება, ასეთ შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან უახლოესი ჰოსპიტალის გადაუდებელ განყოფილებას. დოზის გამოტოვების შემთხვევაში გახსენებისთანავე მიიღება შემდეგი დოზა, ხოლო მკურნალობა გრძელდება ჩვეულებრივი რეჟიმით. ყველა ანტიბიოტიკის მსგავსად მნიშვნელოვანია ფორტუმის რეგულარული მიღება და მკურნალობის კურსის დასრულება. ფურტუმის მკურნალობის შეწყვეტა: მკურნალობის შეცვლა ან შეწყვეტა უნდა მოხდეს ექიმის მიერ. დამატებითი შეკითხვების გაჩენისას უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. 4. გვერდითი ეფექტები: ყველა პრეპარატის მსგავსად ფორტუმმა შესაძლებელია გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები, თუმცა იგი ყველას არ უვითარდება. სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსად, ზოგიერთი პაციენტი შესაძლებელია იყოს ალერგიული პრეპარატის მიმართ. დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს, თუ გამოვლინდება მძიმე ხარისხის იშვიათი გვერდითი მოვლენები: ● უეცარი ხიხინი და მოჭერის შეგრძნება გულ-მკერდის მიდამოში; ● ქუთუთოების, სახის ან ტუჩების შეშუპება; ● კანის შეშუპება – წიტელი ლაქების გაჩენა (ჭინჭრის ციება), ქავილი, ცხელება; ● გონების დაკარგვა. თუ გამოვლინდება რომელიმე გვერდითი ეფექტი, ასეთ შემთხვევაში საჭიროა მიემართოს მკურნალ ექიმს: არახშირად (1 შემთხვევაზე ნაკლები ყოველ 100 პაციენტში): ტკივილი ან შეშუპება ინექციის ადგილას თავისტკვილი, თავბრუსხვევა, ჩხვლეტის შეგრძნება და ცუდი გემო პირში. გულისრევა ან ღებინება, კუჭის ტკივილი ფაღარათი იშვიათად (1 შემთხვევაზე ნაკლები ყოველ 1000 პაციენტში): გამონაყარი პირში და საშოში. კოლიტის შედეგად განვითარებული მძიმე ფაღარათი (ნაწლავის ანთება). კანის რეაქციები, მაგალითად კანის დამწვრობა. თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ განვითარდა იშვიათი რეაქციები, მაშინ დაუყოვნებლივ უნდა მემართოს მკურნალ ექიმს, განსაკუთრებით თუ რეაქცია გავრცელდა და მოიცვა სხეულის სხვა ნაწილები, მაგალითად პირი, თვალები, საშო ან ანუსი. ძალიან იშვიათად (1 შემთხვევაზე ნაკლები ყოველ 10000 პაციენტში): სიყვითლე. თუ გამოვლინდება კანის და თვალების სიყვითლე, ასეთ შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. ფორტუმმა შესაძლებელია გამოიწვიოსჰემატოლოგიური ცვლილებები. თუ რაიმე მიზეზის გამო საჭიროა სისხლის ანალიზის ჩატარება, მაშინ ექიმი გაფრთხილებული უნდა იყოს, რომ პაციენტი მკურნალობს ფორტუმით, რადგან პრეპარატმა შესაძლებელია გავლენა მოახდინოს ანალიზის შედეგზე. შარდში გლუკოზის დონის განსაზღვრისას ფორტუმმა შესაძლებელია გამოავლინოს ცრუ დადებითი შედეგი. დოზის გადაჭარბებამ განსაკუთრებით თირკმლის დაავადების მქონე პაციენტებში შესაძლებელია გამოიწვიოს კანკალი, გულყრა, ხოლო იშვიათ შემთხვევაში – კომა. თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ სახეს ან გამოვლინდება ისეთი რეაქცია, რაც არ არის ზემოთ აღწერილი, ასეთ შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს 5. ფორტუმის შენახვის წესი ფორტუმი ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ფორტუმი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. შენახვის ვადა გულისმობს თვის ბოლო დღეს. ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ ადგილას, ორიგინალურ შეფუთვაში. ხსნარი გამოიყენება მომზადებისთანავე. თუ ეს არ არის შესაძლებელი, მაშინ იგი ინახება მაცივარში 2 – 8°C ტემპერატურაზე არაუმეტეს 24 საათის განმავლობაში. დარჩენილი გამოუყენებელი პრეპარატი თუ პაციენტი იმყოფება და ექიმის გადაწყვეტილებით შეწყდება მკურნალობა, განადგურების მიზნით გამოუყენებელი ფორტუმი უნდა დაუბრნდეს ფარმაცევტს. გამოუყენებელი პრეპარატი ინახება მხოლოდ ექიმის მითითების შემთხვევაში. გაუხსნელი ფლაკონი არ გამოიყენება ეტიკეტზე ან მუყაოს კოლოფზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. პრეპარატი არ უნდა გადააგდონ საკანალიზაციო წყალში ან საყოფაცხოვრებო ნაგავში. გამოუყენებელი პრეპარატის განადგურების შესახებ უნდა მიემართოს ფარმაცევტს. აღნიშნული ზომები საჭიროა გარემოს დასაცავად. 6. დამატებითი ინფორმაცია აღნიშნულ ინსტრუქციაში არ არის მოცემული სრული ინფორმაცია პრეპარატის შესახებ. ნებისმიერი კითხვის ან ეჭვის გაჩენის შემთხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. პაციენტს შეუძლია შეიტყოს დამატებითი ინფორმაცია წიგნების საშუალებით. ფორტუმის შემადგენლობა: თითოეული ფლაკონი შეიცავს: აქტიური ნივთიერება: 3გრ, 2გრ, 1გრ, 500მგ ან 250მგ (პენტაჰიდრატის სახით) ცეფტაზიდიმის საინექციო ფხვნილს. დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის კარბონატი. 156მგ, 104მგ, 52მგ, 26მგ და 13 მგ ნატრიუმი თითოეულ ფლაკონში, შესაბამისად. ფორტუმის 3გრ, 2გრ, 1გრ, 500მგ ან 250მგ ინექცია გამოდის ერთდოზიანი ფლაკონის სახით. წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: Glaxo Wellcome UK Limited Glaxo Wellcome House, Berkeley Avenue Greenford, Middlesex, UB6 0NN, United Kingdom გლაქსო ვექამ უკ ლიმიტედ გლაქსო ველქამ ჰაუზი, ბერკლის ავენიუ გრინფორდი, მიდლესექსი, უბ6 0ნნ, დიდი ბრიტანეთი მწარმოებელი: GLAXOSMITHKLINE MANUFACTURING S. p. A. Via Alessandro Fleming 2 37135 Verona Italy გლაქსოსმითკლაინი მანუფაქჩერინგ ს.პ.ა. ვია ალესსანდრო ფლემინგ 2 37135 ვერონა იტალია.
Monday, 10 January 2011 16:30 - 756 hits - 0 comment - Print -  E-mail