News
მედიკამენტები/თერაპია
Author:Med Doctor
ეფრიდოლი (Efridol) NIMESULIDE AESCULAPIUS FARMACEUTICI, იტალია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: M01AX17
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა გრანულები პერორალური ხსნარის მოსამზადებლად: შეფუთვაში 30 ც. 1 პაკ. ნიმესულიდი . . . . . . . 100 მგ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები ნიმესულიდი წარმოადგენს სულფონანილიდების კლასის არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებას. ხასიათდება ანთების საწინააღმდეგო, ანალგეზიური და სიცხის დამწევი მოქმედებით. პრეპარატის მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზა-2-ის სელექტიური ბლოკირებით და პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვით ანთების კერაში. ფარმაკოკინეტიკა ეფრიდოლი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. სისხლის პლაზმაში მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს 1-2სთ-ის შემდეგ. ნახევრადდაშლის პერიოდი 2-3სთ, პრეპარატის მოქმედება გრძელდება 6სთ-ის განმავლობაში. გამოიყოფა ძირითადად შარდთან ერთად: დოზის 98% გამოიყოფა 24 სთ-ის განმავლობაში. ეფრიდოლით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს მისი კუმულაცია არ აღინიშნება. ჩვენება
ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების და ლორ ორგანოების ანთებითი პროცესები.
ჰიპერთერმია ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების ფონზე.
გაციების პრემორბიდული მდგომარეობა: საერთო სისუსტე, ცემინება, თავის ტკივილი, ცხვირის ლორწოვანი გარსის შეშუპება.
შარდ-სასქესო სისტემის ანთებითი პროცესები: ეპიდიდიმიტი, ცისტიტი, ურეთრიტი, პროსტატიტი, პიელონეფრიტი.
საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის ანთებითი და დესტრუქციული (არარევმატიული) დაავადებები: ართრიტი, ართროზი, მიოზიტი, ტენდოვაგინიტი, ტრავმა.
პერიფერიული ნერვული სისტემის ანთებითი და დესტრუქციული დაზიანება: ნევრალგია, ნევრიტი, პლექსიტი, ვეგეტოსიმპატოალგია და სხვა.
რევმატიული დაავადებები: რევმატიზმი, რევმატოიდული ართრიტი, ფსორიაზული ართრიტი და სხვა.
ალგომენორეა, მტკივნეული მენარხე, საშვილოსნოს დისფუნქციური სისხლდენები.
ტკივილის სინდრომი ნებისმიერი ეტიოლოგიის: თავის ტკივილი, კბილის ტკივილი, პოსტტრავმული ტკივილი, პოსტოპერაციული ტკივილი და სხვა.
დოზირების რეჟიმი მოზრდილები: 100მგ 2-ჯერ დღეში ჭამის შემდეგ. მოხუცებში, ბავშვებში (12-18 წლამდე), საშუალო სიმძიმის თირკმლის უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი 30-80-მლ/წთ) მედიკამენტის ფარმაკოდინამიკიდან გამომდინარე დოზის შეცვლა საჭირო არ არის. გრანულატის გასახსნელად პაკეტის შიგთავსს ათავსებენ ჭიქაში და ამატებენ წყალს. უკუჩვენებები მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ. ანამნეზში არსებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქცია (მაგ. ბრონქოსპაზმი, რინიტი, ურტიკარია) აცეტილსალიცილის მჟავას ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო მედიკამენტებისადმი. ანამნეზში არსებული ჰეპატოტოქსიური რეაქცია ნიმესულიდზე. კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის აქტიური წყლული, ანამნეზში არსებული წყლულის რეციდივი ან გასტრო-ინტესტინალური ჰემორაგიები, ცერებრო-ვასკულარული ჰემორაგია, ან ჰემორაგიული პათოლოგიები. კოაგულაციის დარღვევა. მძიმე კარდიალური დეკომპენსაცია. თირკმლის მძიმე უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ ნაკლები). ღვიძლის უკმარისობა. 12 წლამდე ასაკი. ორსულობა და ლაქტაცია ეფრიდოლის გამოყენება უკუნაჩვენებია ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში. გვერდითი მოვლენები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ლორწოვანის ანთება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, გულძმარვა, გულისრევა, ღებინება, დიარეა. აღნიშნული მოვლენები ტრანზიტორულია და არ საჭიროებს მკურნალობის შეწყვეტას. ალერგიული რეაქციები კანზე: ძირითადად ერითემატოზული ფორმის გამონაყარი, ეგზანთემა ან ურტიკარია. იშვიათად ცვლილებები ცნს-ის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი და ძილიანობა. იშვიათად აღინიშნება: ოლიგურია, კუპრისებრი განავალი-მელენა (რაც გამოწვეულია კუჭ-ნაწლავის წყლულით და სისხლდენებით), პეტექიები, პურპურა, განსაკუთრებით ქვედა კიდურებში-თრომბოციტოპენიით გამოწვეული. ისევე, როგორც სხვა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებებს, ეფრიდოლს ახასიათებს აგრეთვე სტივენს-ჯონსონის, ლაილას სინდრომების და ანაფილაქსიური რეაქციების განვითარება. აღნიშნული გვერდითი რეაქციების შემთხვევაში საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია და პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა. განსაკუთრებული მითითებები პრეპარატი შეიცავს საქაროზას, პაციენტებში შაქრის აუტანლობით, მედიკამენტის მიღებამდე აუცილებელია ექიმის კონსულტაცია. სიფრთხილით ინიშნება პაციენტებში, რომელთა პროფესია საჭიროებს მუდმივ ყურადღებას, რადგან პრეპარატი იწვევს თავბრუსხვევას და ძილიანობას. ჭარბი დოზირება მკურნალობა სიმპტომურია (კუჭის ამორეცხვა, გააქტივებული ნახშირის მიღება). სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება ეფრიდოლი აძლიერებს ანტიკოაგულანტების მოქმედებას. მისი ერთდროული დანიშვნით ლითიუმის პრეპარატებთან იზრდება პლაზმაში ლითიუმის კონცენტრაცია. ეფრიდოლი მნიშვნელოვნად უკავშირდება პლაზმის ცილებს, რაც გათვალისწინებული უნდა იქნეს სხვა პრეპარატებთან (ჰიდანტოინთან და სულფანილამიდებთან) მისი კომბინაციისას. შენახვის პირობები და ვადა ვარგისიანობის ვადა - 2 წელი.
|
მედიკამენტები/ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები
Author:Med Doctor
მოვალისი (Movalisi) 15მგ/1,5 მლ საინექციო ხსნარი მელოქსიკამი
პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ინსტრუქციის ყურადღებით წაკითხვა. - პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ინსტრუქციის ყურადღებით წაკითხვა. - საჭიროა ინსტრუქციის შენახვა, რადგან მოგვიანებით შესაძლოა საჭირო გახდეს მისი წაკითხვა. - ნებისმიერი კითხვის გაჩენისას უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. - აღნიშნული პრეპარატი განკუთვნილია მხოლოდ პაციენტისთვის. სიმპტომების მსგავსების მიუხედავად, არ შეიძლება მისი მიცემა სხვისთვის. - თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ სახეს ან თუ გამოვლინდება გვერდითი ეფექტი, რომელიც არ არის აღწერილი ინსტრუქციაში, უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. 1. რა არის მოვალისი და მისი გამოყენება 2. რა უნდა იცოდეთ მოვალისის მიღებამდე 3. მოვალისის მიღების წესი 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები 5. მოვალისის შენახვის წესი 6. დამატებითი ინფორმაცია 1. რა არის მოვალისი და მისი გამოყენება მოვალისი, საინექციო ხსნარი აქტიური ნივთიერების სახით შეიცავს მელოქსიკამს. მელოქსიკამი მიეკუთვნება ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების ჯგუფს, რომელიც გამოიყენება სახსრების და კუნთების ანთებითი პროცესის და ტკივილის შესამცირებლად. მოვალისი, საინექციო ხსნარი გამოიყენება ქვემოთ მოყვანილი დაავადეების სიმპტომების სამკურნალოდ: • რევმატოიდული ართრიტი; • ოსტეოართრიტის გამწვავება; • ანკილოზური სპონდილიტი (ასევე ცნობილი ბეხტერევის დაავადების სახელწოდებით). 2. რა უნდა იცოდეთ მოვალისის მიღებამდე მოვალისი არ უნდა დაინიშნოს თუ: • პაციენტი ალერგიულია (ჰიპერმგრძნობიარეა) მელოქსიკამის, ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიმართ ან მოვალისის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ (დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხ. ნაწილი 6); • თუ ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის მიღებისას გამოვლინდა შემდეგი სახის რეაქციები: ხიხინი, მოჭერის შეგრძნება გულ-მკერდის არეში, ქოშინი (ასთმა); • ცხვირის ობსტრუქცია ცხვირის ლორწოვანი გარსის ანთების (ცხვირის პოლიპების) გამო; • გამონაყარი ან ჭინჭრის ციება; • კანის ან თვალების, სახის, ტუჩების, პირის და ყელის ლორწოვანი მემბრანების ანთების უეცარი დაწყება, რამაც ასევე შესაძლებელია გამოიწვიოს სუნთქვის გაძნელება (ანგიოედემა); • თუ პაციენტს აქვს ან ანამნეზში აღენიშნება კუჭის წყლული ან ნაწლავის პერფორაცია. • თუ აღინიშნება საჭმლის მომნელებელი სისტემის დარღვევები, მაგალითად: • კრონის დაავადება; • წყლულოვანი კოლიტი; • აღინიშნება ღვიძლის მძიმე უკმარისობა; • დიალიზით არანამკურნალები თირკმლის მძიმე უკმარისობას; • კუჭის ან ნაწლავური სისხლდენა; • უახლოესი პერიოდის განმავლობაში აღინიშნება ინსულტი (ცერებრო-ვასკულარული სისხლდენა); • თუ აღინიშნება ნებისმიერი სხვა სახის ჰემორაგიული დაავადებები; • გულის მძიმე უკმარისობა; • პაციენტი არის ორსულად, გეგმავს დაორსულებას ან ბავშვის კვებას დედის რძით; • პაციენტი არის 15 წლამდე ასაკის პირი; • ჩატარდა გულის შუნტირების ოპერაცია და პაციენტს ესაჭიროება ტკივილის შესამცირებელი პრეპარატები. თუ პაციენტი არ არის რაიმეში დარწმუნებული ან რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი ეხება პაციენტს, ასეთ შემთხვევაში კონსულტაციისთვის უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. განსაკუთრებული სიფრთხილით: მოვალისის მსგავსი პრეპარატები შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს გულის შეტევების (მიოკარდიუმის ინფარქტის) ან ინსულტის განვითარების მომატებულ რისკთან. ყველა ტიპის რისკი უფრო მეტად იზრდება ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში მაღალი დოზების მიღების შემთხვევაში. არ შეიძლება რეკომენდებული დოზის და მკურნალობის ხანგრძლივობის გადაჭარბება. თუ ანამნეზში აღინიშნება გულის პრობლემები, ინსულტი ან თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ აქვს მსგავსი მოვლენების განვითარების მაღალი რისკი (მაგალითად ჰიპოტენზია, დიაბეტი, ქოლესტეროლის მომატებული დონე ან მოწევა), ასეთ შემთხვევაში კონსულტაციისთის უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ პაციენტს აღენიშნება მძიმე ალერგიული რეაქცია, ასეთ შემთხვევაში მოვალისის საინექციოს ხსნარით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ გამოვლინდება გამონაყარი, რბილი ქსოვილების დაზიანებები (ლორწოვანის დაზიანება) ან ალერგიის ნებისმიერი სხვა ნიშანი. მოვალისის საინექციოს ხსნარით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ გამოვლინდება სისხლდენა (კუპრისფერი განავლის სახით) ან საჭმლის მომნელებელი სისტემის წყლული (ვლინდება მუცლის ტკივილის სახით). სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, წყლული ან პერფორაცია ზოგჯერ შესაძლებელია გახდეს ძალიან სერიოზული ან პოტენციურად ფატალური. ეს გასაკუთრებით ეხება ხანდაზმულ პაციენტებს. თუ არასტეროიდული ანთების საწინააღმეგო პრეპარატების გამოყენებისას გამოვლინდება კუჭ-ნაწლავის სიმპტომები, ასეთ შემთხვევაში პაციენტი უნდა იყოს ექიმის დაკვირვების ქვეშ. მოვალისის საინექციო ხსნარმა შესაძლებელია შენიღბოს ინფექციის სიმპტომები (მაგ. ცხელება). თუ პაციენტი ეჭვობს ინფექციის არსებობის შესახებ, ასეთ შემხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. მოვალისის საინექციო ხსნარის მიღებამდე მკურნალმა ექიმმა შესაძლებელია გადაამოწმოს შემდეგი: • თუ აღინიშნება მაღალი არტერიული წნევა (ჰიპერტენზია), განსაკუთრებით თუ პაციენტი მკურნალობს შარდმდენებით, აგფ ინჰიბიტორებით ან ანგიოტენზინ II-ის ინჰიბიტორებით. • თუ პაციენტი არის ხანდზმული ან სუსტი აღნაგობის; • თუ პაციენტი სვამს მცირე რაოდენობით სითხეს; • თუ პაციენტს აღენიშნება გულის, ღვიძლის ან თირკმლის პრობლემები; • თუ აღინიშნება ჰიპოვოლემია, რაც ვითარდება სისხლის დიდი რაოდენობით დაკარგვის შედეგად (მაგ. ოპერაციის შემდეგ). • თუ პაციენტს აღენიშნება ან ოდესმე ჰქონია შეშუპება, ასეთ შემთხვევაში მკურნალობის დროს ექიმმა შესაძლებელია გადაამოწმოს სისხლის, ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციები. ასეთ დროს შესაძლებელია დოზა შემცირდეს ან მკურნალობა შეწყდეს. სხვა პრეპარატებით მკურნალობა: რადგან მოსალოდნელია მოვალისის საინექციო ხსნარის და სხვა პრეპარატების ურთიერთქმედება, შესაბამისად თუ პაციენტი მკურნალობს ან უახლოესი პერიოდის განმავლობაში ღებულობდა რაიმე პრეპარატს, მათ შორის ურეცეპტოდ გასაყიდ პრეპარატებს, მან უნდა აცნობოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ექიმმა განსაკუთრებით უნდა იცოდეს ღებულობს თუ არა პაციენტი შემდეგ პრეპარატებს: • ნებისმიერი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი, მათ შორის ასპირინი; • გლუკოკორტიკოიდები; • სეროტონინის სელექტიური ინჰიბიტორები; • დეპრესიის სამკურნალო პრეპარატები; • ლითიუმი – ფსიქიატრიული დარღვევის სამკურნალო პრეპარატი; • მეთოტრექსატი – სიმსინის და არაკონტროლირებადი კანის მძიმე დაავადებების და რევმატიული ართრიტის სამკურნალო პრეპარატი; • ნებისმიერი შარდმდენი (ორგანიზმიდან სითხის გამოსაყვანი პრეპარატი) – ექიმმა შესაძლებელია დანიშნოს გამოკვლევები ღვიძლის ფუნქციის გასაკონტროლებლად; • თუ გამოიყენება მაღალი არტერიული წნევის სამკურნალო პრეპარატი, მაგალითად შარდმდენები, ბეტა-ბლოკატორები, ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინ II, ასეთ შემთხვევაში ექიმმა შესაძლებელია შეცვალოს მკურნალობა; • ქოლესტირამინი – ქოლესტეროლის დონის შესამცირებელი პრეპარატი; • ციკლოსპორინი – პრეპარატი, რომელიც ინიშნება ორგანოთა ტრანსპლანტაციის, კანის მძიმე რეაქციების, რევმატოიდული ართრიტის ან ნეფროზული სინდრომის დროს; • სისხლში გლუკოზის დონის შესამცირებელი პრეპარატები. • თუ ქალი იყენებს საშვილოსნოსშიდა კონტრაცეპტიულ მოწყობილობებს, რაც ჩვეულებრივ ცნობილია როგორც სკმ (IUS). თუ არსებობს რაიმე ეჭვი პრეპარატის მიღების შესახებ, ასეთ შემთხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი: ნებისმერი პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა მკურნალი ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია. მოვალისმა შესაძლებელია იმოქმედოს დაორსულების უნარზე. თუ პაციენტი გეგმავს დაორსულებას, მაშინ მკურნალობის დაწყებამდე კონსულტაციისთვის უნდა მიემართოს ექიმს. არ შეიძლება მოვალისის გამოყენება ორსულობის დროს. მოვალისი არ გამოიყენება ლაქტაციის პერიოდში. მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა: აღნიშნულმა პრეპარატმა შესაძლებელია გამოიწვიოს მხედველობის დაბინდვა, ძილიანობა, თავბრუსხვევა ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა დარღვევები. მსგავსი სიმპტომების გამოვლენისას არ შეიძლება მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია მოვალისში შემავალი ზოგიერთი კომპონენტის შესახებ: პროდუქტის 1.5 მლ ფლაკონი შეიცავს 1მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს ანუ თითქმის თავისუფალია ნატრიუმისგან. 3. მოვალისის მიღების წესი მოვალისი ყოველთვის მიიღება მკურნალი ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად. თუ პაციენტი არ არის რაიმეში დარწმუნებული, მან უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. მოვალისი უნდა დაინიშნოს ექიმის ან სამედიცინო განათლების მქონე პირის მიერ. თვითმკურნალობა არ არის რეკომენდებული. მკურნალი ექიმი გააკეთებს მოვალისის ინექციას კუნთებში, თუმცა მან არ უნდა გადააჭარბოს მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზას – 15მგ (ამპულის შემადგენლობა) დღეში. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში მოვალისის მაქსიმალურმა დოზამ არ უნდა გადააჭაროს 7,5მგ–ს დღეში (ამპულის შემცველობის ნახევარი). მკურნალი ექიმი განახორციელებს ასევე მოვალისის საინექციო ხსნარის ინტრავენურად შეყვანას. პოტენციური შეუთავსელობის გამო, არ შეიძლება მოვალისთან ერთად ერთი და იგივე შპრიცში სხვა პრეპარატის შერევა. რადგან ბავშვებში და მოზარდებში არ არის შემუშავებული შესაბამისი დოზები, ამიტომ საინექციო ხსნარი გამოიყენება მხოლოდ მოზრდილებში. თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ პრეპარატი ძალიან ძლიერად ან ძალიან სუსტად მოქმედებს მასზე ან თუ მკურნალობის დაწყებიდან ცოტა ხანში მდგომარეობა არ შემსუბუქდა, ასეთ შემთხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. მოვალისის დოზის გადაჭარბება: თუ პაციენტმა მიიღო მოვალისის გადაჭარბებული დოზა, ასეთ შემთხვევაში უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს, ფარმაცევტს ან უახლოეს ჰოსპიტალს: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გადაჭარბებული დოზის მიღებისას ვლინდება შემდეგი სიმპტომები: • მოთენთილობა (ლეთარგია); • ძილიანობა • გულისრევა და ღებინება • კუჭის ტკივილი (ტკივილი ეპიგასტრიუმის მიდამოში). ზოგადად მსგავსი სიმპტომები მცირდება მოვალისით მკურნალობის შეწყვეტისას. შესაძლებელია განვითარდეს სისხლდენა კუჭიდან ან ნაწლავიდან (კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა). დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს: სერიოზული - არტერიული წნევის მომატება (ჰიპერტენზია); • თირკმლის მწვავე უკმარისობა; • ღვიძლის უკმარისობა; • სუნთქვის ამპლიტუდის შემცირება/სუნთქვის შეჩერება (სუნთქვის დათრგუნვა); • გონების დაკარგვა (კომა); • გულყრა; • კარდიოვასკულარული კოლაფსი; • გულის გაჩერება; • დაუყოვნებელი ტიპის ალერგიული რეაქცია (ჰიპერმგრძნობელობა), მათ შორის: • გულის წასვლა; • ქოშინი; • კანის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური რეაქციები). მოვალისის დოზის გამოტოვება: არ შეიძლება გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ. შემდეგი დოზა მიიღება მკურნალობის რეჟიმის შესაბამისად. მოვალისით მკურნალობის შეწყვეტა: თქვენი მკურნალი ექიმი გააკეთებს ინექციას მხოლოდ მკურნალობის პირველ დღეებში. მკურნალობის შემდგომ პერიოდში იგი დანიშნავს მოვალისის ტაბლეტებს ან სანთლებს. დამატებითი ინფორმაციის შემთხვევაში საჭიროა მიემართოს მკურნალი ექიმს ან ფარმაცევტს. 4. სავარაუდო გვერდითი ეფექტები: ყველა მედიკამენტის მსგავსად, მოვალისმაც შესაძლებელია გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები, თუმცა იგი ყველას არ უვითარდება: დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს თუ გამოვლინდება შემდეგი რეაქციები: • ნებისმიერი მოვლენა კუჭ-ნაწლავის მხრივ; • არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატით გამოწვეული ნებისმიერი გვერდითი ეფექტი, განსაკუთრებით თუ პაციენტი ხანდაზმულია. • თუ მოვალისის საინექციოს ხსნარის მიღების შემდეგ გამოვლინდა ალერგიული რეაქცია ან ასთმის შეტევა. • კუჭ-ნაწლავის მხრივ გამოვლენილი ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები: კუჭის და წვრილი ნაწლავის წყლული (პეპტიური/ კუჭ-ნაწლავის წყლული) • ნაწლავის პერფორაცია ან სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან (რაც შეიძლება იყოს ფატალური, განსაკუთრებით კი ხანდაზმულების შემთხვევაში); • მოვალისის მსგავსი პრეპარატების მიღებისას შესაძლებელია მცირედ გაიზარდოს გულის შეტევის (მიოკარდიუმის ინფარქტი) ან ინსულტის რისკი. • თუ მოვალისის საინექციო ხსნარის მიღებიდან ცოტა ხანში გამოვლინდა ალერგიული რეაქციები, როგორიც არის გამონაყარი, რბილი ქსოვილების დაზიანება (ლორწოვანის დაზიანება) ან ალერგიის ნებისმიერი ნიშანი, მაშინ მკურნალობა დაუყოვნებივ უნდა შეწყდეს. • მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს თუ გამოვლინდება სისხლდენა (კუპრისფერი განავალი) ან კუჭ-ნაწლავის წყლულები (რაც იწვევს მუცლის ტკივილს). დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს, თუ: • გამოვლინდება კუჭ-ნაწლავის ნებისმიერი გვერდითი მოვლენა: • თუ ანამნეზში აღინიშნება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით გამოწვეული გვერდითი ეფექტები, რაც განსაკუთრებით ეხება ხანდაზმულებს; • მოვალისის საინექციო ხსნარის მიღების შემდეგ გამოვლინდა ალერგიული რეაქცია ან ასთმის შეტევა. კუჭ-ნაწლავის მხრივ გამოვლენილი ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები: • კუჭის და წვრილი ნაწლავის წყლული (პეპტიური/ კუჭ-ნაწლავის წყლული) • ნაწლავის პერფორაცია ან სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან (რაც შეიძლება იყოს ფატალური, განსაკუთრებით კი ხანდაზმულების შემთხვევაში); გამოვლენილი გვერდითი ეფექტები სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი: 1-ზე მეტი შემთხვევა 10 პაციენტში. ხშირად: 1-ზე მეტი შემთხვევა 100 პაციენტში, მაგრამ 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 10 პაციენტში. არახშირი: 1-ზე მეტი შემთხვევა 1000 პაციენტში, მაგრამ 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 100 პაციენტში. იშვიათი: 1-ზე მეტი შემთხვევა 10000 პაციენტში, მაგრამ 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 1000 პაციენტში. ძალიან იშვიათი: 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 10000 პაციენტში, არ არის ცნობილი (არსებული მონაცემებიდან არ არის ცნობილი). გულის დაავადება: ხშირი: სითხის შეკავებით გამოწვეული შეშუპება; არახშირი: გულისცემის გახშირება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენებისას ასევე გამოვლინდა გულის უკმარისობის შემთხვევები. სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: ხშირი: ანემია (ჰემოგლობინის დაბალი კონცენტრაცია სისხლში). არახშირი: სისხლის უჯრედების კონცენტრაციის ცვლილება, მათ შორის სისხლის თეთრი უჯრედების (ლეიკოციტოპენია) და თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება. ნერვული სისტემის დარღვევები: ხშირი: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი. არახშირი: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ყურებში შუილი, ძილიანობა. იშვიათი: დაბნეულობა და დეზორიენტაცია. თვალის მხრივ: იშვიათად: თვალის ანთება (კონიუქტივიტი), მხედველობის დარღვევა, მათ შორის მხედველობის დაბინდვა. სასუნთქი სისტემის დარღვევა: იშვიათი: ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიმართ ალერგიულ პირეში შესაძლებელია განვითარდეს ასთმის შეტევა. კუჭ-ნაწლავის დარღვევები: ხშირი: დისპეპსია, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა, აირების დაგროვება, ფაღარათი. არახშირი: ბოყინი, საყლაპავის ანთება (ეზოფაგიტი), პირის ღრუს ანთება (სტომატიტი), სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ან კუჭის და წვრილი ნაწლავის წყლულები (პეპტიური წყლული). იშვიათი: კუჭის და ნაწლვის პერფორაცია, კუჭის ანთება (გასტრიტი) ან მსხვილი ნაწლავის ანთება (კოლიტი). თირკმლის და საშარდე გზების მხრივ: არახშირი: თირკმლის ფუნქციური პარამეტრების ცვლილება (კრეატინინის და სისხლის შარდოვანას დონის მომატება); იშვიათი: თირკმლის მწვავე უკმარისობა. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენება შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს შარდვის დარღვევასთან, მათ შორის შარდის შეკავებასთან. კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: ხშირი: ქავილი, გამონაყარი. იშვიათი: მზის სხივებით გამოწვეული გამონაყარი (ფოტოსენსიტიური რეაქცია). იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია გამოვლინდეს კანის რეაქციები, როგორიც არის მულტიფორმული ერითემა ან ბულოზური გამონაყარი კანის დაწყლულებით და აქერცვლით (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი). ვასკულარული დარღვევები: არახშირი: მაღალი არტერიული წნევა, სახის და კისრის გარდამავალი წამოწითლება. ზოგადი და ადგილობრივი რეაქციები: ხშირი: ტკივილი ინექციის ადგილას. იმუნური სისტემის დარღვევები: იშვიათი: კანის ან ლორწოვანი გარსის ანთება, მაგალითად ქუთუთოების, სახის, ტუჩების, პირის ან ყელის ლორწოვანი გარსის ანთება, რამაც შესაძლებელია გამოიწვიოს სუნთქვის გაძნელება (ანგიოედემა) და დაუყოვნებელი ტიპის ალერგიული რეაქცია (მაგ. ქოშინი ან კანის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური/ანაფილაქსიური)). ღვიძლის დარღვევები: არახშირი: ღვიძლის ფუნქციური პარამეტრების გარდამავალი დარღვევა (სისხლში ღვიძლის ფერმენტების, მაგალითად ტრანსამინაზების ან ნაღვლის პიგმენტის - ბილირუბინის დონის მომატება). იშვიათი: ღვიძლის ანთება (ჰეპატიტი). ფსიქიატრიული დარღვევები: იშვიათი: ხასიათის ცვლილება, დეზორიენტაცია. თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ ხასიათს ან გამოვლინდება ისეთი მოვლენა, რაც არ არის ზემოთ აღწერილი, ასეთ შემთხვევაში საჭიროა მკურნალი ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია. 5. მოვალისის შენახვის წესი ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ინახება 30° C ტემპერატურაზე ორიგინალურ შეფუთვაში, სინათლისგან დაცულ ადგილას. მოვალისი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. შენახვის ვადა გულისხმობს თვის ბოლო დღეს. პრეპარატის გადაგდება არ შეიძლება კანალიზაციაში ან საყოფაცხოვრებო ნაგავში. გამოყენებელი პრეპარატის განადგურების შესახებ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. აღნიშნული ზომები საჭიროა გარემოს დასაცავად. 6. დამატებითი ინფორმაცია: რას შეიცავს მოვალისი: - აქტიური ნივთიერება მელოქსიკამი. ფლაკონი (1,5 მლ საინექციო ხსნარი) შეიცავს 15მგ მელოქსიკამს. - დამხმარე ნივთიერებები: მეგლუმინი (N-მეთილ-D-გლუკამინი) გლიკოფუროლი, პოლოქსამერი 188, ნატრიუმის ქლორიდი, გლიცინი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, საინექციო წყალი. შეფუთვა: მოვალისის საინექციო ხსნარი არის გამჭვირვალე, მომწვანო-ყვითელი ფერის ხსნარი ჩანართების გარეშე. 1,5 მლ საინექციო ხსნარის ამპულა #3, #5 ან #10 მუყაოს კოლოფში. წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: Boehringer Ingelheim International GmbH Binger Strasse 173, D-55216 Ingelheim am Rhein Germany ბერინგერ ინგელჰეიმ ინტერსთეიშენალ გმბჰ ბინგერ შტრასე 173, დ-55216, ინგელჰეიმ ამ მრეინ გერმანია მწარმოებელი: Boehringer Ingelheim Espana S.A. Sector Turo de Can Matas, Prat de la Riba, s/n 08173 San Cugat del Valles Barcelona, Spain ბერინგერ ინგელჰეიმ ესპანა ს.ა. სექტორ ტურო დე კან მატას, პრატ დე ლა რიბა, ს/ნ, 08173 სან კუგატ დელ ვალლეს ბარსელონა, ესპანეთი.
|
მედიკამენტები/ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები
Author:Med Doctor
მოვალისი ტაბლეტები 7,5მგ მელოქსიკამი მოვალისი ტაბლეტები 15მგ მელოქსიკამი მოვალისი სანთლები 7,5მგ მელოქსიკამი მოვალისი სანთლები 15მგ მელოქსიკამი
პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ინსტრუქციის ყურადღებით წაკითხვა. - პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ინსტრუქციის ყურადღებით წაკითხვა. - საჭიროა ინსტრუქციის შენახვა, რადგან მოგვიანებით შესაძლოა საჭირო გახდეს მისი წაკითხვა. - ნებისმიერი კითხვის გაჩენისას უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. - აღნიშნული პრეპარატი განკუთვნილია მხოლოდ პაციენტისთვის. სიმპტომების მსგავსების მიუხედავად, არ შეიძლება მისი მიცემა სხვისთვის. - თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ სახეს ან თუ გამოვლინდება გვერდითი ეფექტი, რომელიც არ არის აღწერილი ინსტრუქციაში, უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. 1. რა არის მოვალისი და მისი გამოყენება 2. რა უნდა იცოდეთ მოვალისის მიღებამდე 3. მოვალისის მიღების წესი 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები 5. მოვალისის შენახვის წესი 6. დამატებითი ინფორმაცია 1. რა არის ლაციპილი და მისი გამოყენება მოვალისი, საინექციო ხსნარი აქტიური ნივთიერების სახით შეიცავს მელოქსიკამს. მელოქსიკამი მიეკუთვნება ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების ჯგუფს, რომელიც გამოიყენება სახსრების და კუნთების ანთებითი პროცესის და ტკივილის შესამცირებლად. მოვალისი, საინექციო ხსნარი გამოიყენება ქვემოთ მოყვანილი დაავადეების სიმპტომების სამკურნალოდ: - რევმატოიდული ართრიტი; - ასტეოართრიტის გამწვავება; - ანკილოზური სპონდილიტი (ასევე ცნობილი ბეხჩეტის დაავადების სახელწოდებით). 2. რა უნდა იცოდეთ ლაციპილის მიღებამდე მოვალისი არ უნდა დაინიშნოს თუ: - პაციენტი ალერგიულია (ჰიპერმგრძნობიარეა) მელოქსიკამის, ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების-საწინაარმდეგო პრეპარატების მიმართ ან მოვალისის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ (დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხ. ნაწილი 6); - თუ ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების-საწინაარმდეგო პრეპარატის მიღებისას გამოვლინდა შემდეგი სახის რეაქციები: ხიხინი, მოჭერის შეგრძნება გულ-მკერდის არეში, ქოშინი (ასთმა); - ცხვირის ობსტრუქცია ცხვირის ლორწოვანი გარსის ანთების (ცხვირის პოლიპების) გამო; - გამონაყარი ან ჭინჭრის ციება; - კანის ან თვალების, სახის, ტუჩების, პირის და ყელის ლორწოვანი მემბრანების ანთების უეცარი დაწყება, რამაც ასევე შესაძლეელია გამოიწვიოს სუნთქვის გაძნელება (ანგიოედემა); - თუ პაციენტს აქვს ან ანამნეზსი აღენიშნება კუჭის წყლული ან ნაწლავის პერფორაცია. - თუ აღინიშნება საჭმლის მომნელებელი სისტემის დარღვევები, მაგალითად; - კრონის დაავადება; - წყლულოვანი კოლიტი; - აღინიშნება ღვიძლის მძიმე უკმარისობა; - დიალიზით არ მკურნალობენ თირკმლის მძიმე უკმარისობას; - აღინიშნება კუჭის ან ნაწლავის სისხლდენა; - უახლოესი პერიოდის განმავლობაში აღინიშნება ინსულტი (ცერებრო-ვასკულარული სისხლდენა); - თუ აღინიშნება ნებისმიერი სხვა სახის ჰემორაგიული დაავადებები; - გულის მძიმე უკმარისობა; - პაციენტი არის ორსულად, გეგმავს დაორსულებას ან ლაქტაციის პერიოდი; - პაციენტი არის 15 წლამდე ასაკის პირი; - ჩატარდა გულის შუნტირების ოპერაცია და პაციენტს ესაჭიროება ტკივილის შესამცირებელი პრეპარატები. თუ პაციენტი არ არის რაიმეში დარწმუნებული ან რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი ეხება პაციენტს, ასეთ შემთხვევაში კონსულტაციისთვის უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. განსაკუთრებული სიფრთხილით: მოვალისის მსგავსი პრეპარატები შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს გულის შეტევების (მიკარდიუმის ინფარქტის) ან ინსულტის განვითარების მომატებულ რისკთან. ყველა ტიპის რისკი უფრო მეტად იზრდება ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში მაღალი დოზების მიღების შემთხვევაში. არ შეიძლება რეკომენდებული დოზის და მკურნალობის ხანგრძლივობის გადაჭარბება. თუ ანამნეზში აღინიშნება გულის პრობლემები, ინსულტი ან თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ აქვს მსგავსი მოვლენების განვითარების მაღალი რისკი (მაგალითად ჰიპოტენზია, დიაბეტი, ქოლესტეროლის მომატებული დონე ან მოწევა), ასეთ შემთხვევაში კონსულტაციისთის უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ პაციენტს აღენიშნება მძიმე ალერგიული რეაქცია, ასეთ შემთხვევაში მოვალისის საინექციოს ხსნარით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ გამოვლინდება გამონაყარი, რბილი ქსოვილების დაზიანებები (ლორწოვანის დაზიანება) ან ალერგიის ნებისმიერი სხვა ნიშანი. მოვალისის საინექციოს ხსნარით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ გამოვლინდება სისხლდენა (კუპრისფერი განავლოვანი მასის სახით) ან საჭმლის მომნელებელი სისტემის წყლული (ვლინდება მუცლის ტკივილის სახით). სისხლდენა კუჭნაწლავის ტრაქტიდან, წყლული ან პერფორაცია ზოგჯერ შესაძლებელია გახდეს ძალიან სერიოზული ან პოტენციურად ფატალური. ეს გასაკუთრებით ეხება ხანდაზმულ პაციენტებს. თუ არასეტეროიდული ანთების საწინააღმეგო პრეპარატების გამოყენებისას გამოვლინდება კუჭ-ნაწლავის სიმპტომები, ასეთ შემთხვევაში პაციენტი უნდა იყოს ექიმის დაკვირვების ქვეშ. მოვალისის საინექიო ხსნარმა შესაძლებელია შენიღბოს ინფექციის სიმპტომები (მაგ. ცხელება). თუ პაციენტი ეჭვობს ინფექციის არსებოის შესახებ, ასეთ შემხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. მოვალისის საინექიო ხსნარის მიღებამდე მკურნალმა ექიმმა შესაძლებელია გადაამოწმოს შემდეგი: - თუ აღინიშნება მაღალი არტერიული წნევა (ჰიპერტენზია), განსაკუთრეით თუ პაციენტი მკურნალობს შარდმდენებით, აგფ ინჰიბიტორებით ან ანგიოტენზინ ჳჳ-ის ინჰიბიტორებით; - თუ პაციენტი არის ხანდზმული ან სუსტი აღნაგობის; - თუ პაციენტი სვამს მცირე რაოდენოით სითხეს; - თუ პაციენტს აღენიშნება გულის, ღვიძლის ან თირკმლის პრობლემები; - თუ აღინიშნება ჰიპოვოლემია, რაც ვითარდება სისხლის დიდი რაოდენობით დაკარგვის შედეგად (მაგ. ოპერაციის შემდეგ); - თუ პაციენტს აღენიშნება ან ოდესმე ჰქონია შეშუპება, ასეთ შემთხვევაში მკურნალობის დროს ექიმმა შესაძლებელია გადაამოწმოს სისხლის, ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციები. ასეთ დროს შესაძლებელია დოზა შემცირდეს ან მკურნალობა შეწყდეს. სხვა პრეპარატებით მკურნალობა: რადგან მოვალისის საინექციო ხსნარმა შესაძლებელია იმოქმედოს ან მის მოქედებაზე შესაძებელია იმოქმედონ სხვა პრეპარატებმა, შესაბამისად თუ პაციენტი მკურნალობს ან უახლოესი პერიოდის განმავლობაში რებულობდა რაიმე პრეპარატს, მათ შორის ურეცეპტოდ გასაყიდ პრეპარატებს, მან უნდა აცნობოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ექიმმა განსაკუთრებით უნდა იცოდეს ღებულობს თუ არა პაციენტი შემდეგ პრეპარატებს: - ნებისმიერი არასტეროიდული ანთების-საწინააღმდეგო პრეპარატი, მათ შორის ასპირინი; - გლუკოკორტიკოიდები; - სეროტონინის სელექტიური ინჰიბიტორები; - დეპრესიის სამკურნალო პრეპარატები; - ლითიუმი – ფსიქიატრიული დარღვევის სამკურნალო პრეპარატი; - მეთოტრექსატი – სიმსინის და არაკონტროლირებადი კანის მძიმე დაავადებების და რევმატიული ართრიტის სამკურნალო პრეპარატი; - ნებისმიერი შარდმდენი (ორგანიზმიდან სითხის გამოსაყვანი პრეპარატი) – ექიმმა შესაძლებელია დანიშნოს გამოკვლევები ღვიძლის ფუნქციის გასაკონტროლებლად; - თუ გამოიყენება მაღალი არტერიული წნევის სამკურნალო პრეპარატი, მაგალითად შარდმდენები, ბეტა-ბლოკატორები, ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინ II, ასეთ შემთხვევაში ექიმმა შესაძლებელია შეცვალოს მკურნალობა; - ქოლესტირამინი – ქოლესტეროლის დონის შესამცირებელი პრეპარატი; - ციკლოსპორინი – პრეპარატი, რომელიც ინიშნება ორგანოთა ტრანსპლანტაციის, კანის მძიმე რეაქციეის, რევმატოიდული ართრიტის ან ნეფროზული სინდრომის დროს; - სისხლში გლუკოზის დონის შესამცირებელი პრეპარატები; - თუ ქალი იყენებს საშვილოსნოსშიდა კონტრაცეპტიულ მოწყობილობებს, რაც ჩვეულებრივ ცნობილია როგორც სკმ (IUS). თუ არსებობს რაიმე ეჭვი პრეპარატის მიღების შესახებ, ასეთ შემთხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი: ნებისმერი პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა მკურნალი ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია. მოვალისმა შესაძლებელია იმოქმედოს დაორსულების უნარზე. თუ პაციენტი გეგმავს დაორსულებას, მაშინ მკურნალობის დაწყებამდე კონსულტაციისთვის უნდა მიემართოს ექიმს. არ შეიძლება მოვალისის გამოყენება ორსულობის დროს. მოვალისი არ გამოიყენება ლაქტაციის პერიოდში. მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა: აღნიშნულმა პრეპარატმა შესაძლებელია გამოიწვიოს მხედველობის დაბინდვა, ძილიანობა, თავბრუსხვევა ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა დარღვევები. მსგავსი სიმპტომების გამოვლენისას არ შეიძლება მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია მოვალისში შემავალი ზოგიერთი კომპონენტის შესახებ: პროდუქტის 1.5 მლ ფლაკონი შეიცავს 1მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს ანუ თითქმის თავისუფალია ნატრიუმისგან. 3. მოვალისის მიღების წესი მოვალისი ყოველთვის მიიღება მკურნალი ექიმის რეკომენდაციის შესაამისად. თუ პაციენტი არ არის რაიმეში დარწმუნებული, მან უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. მოვალისი უნდა დაინიშნოს ექიმის ან სამედიცინო განათლების მქონე პირის მიერ. თვით-მკურნალოა არ არის რეკომენდეული. მკურნალი ექიმი გააკეთეს მოვალისის ინექციას კუნთებში, თუმცა მან არ უნდა გადააჭარბოს მაქსიმალურ რეკომენდეულ დოზას – 15მგ (ამპულის შემადგენლობა) დღეში. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში მოვალისის მაქსიმალურმა დოზამ არ უნდა გადააჭაროს 7,5მგ –ს დღეში (ამპულის შემცველობის ნახევარი). მკურნალი ექიმი განახორციელებს ასევე მოვალისის საინექციო ხსნარის ინტრავენურად შეყვანას. პოტენციური შეუთავსელობის გამო, მკურნალმა ექიმმა ერთიდაიგივე შპრიცში არ უნდა შეურიოს მოვალისი სხვა პრეპარატთან. რადგან ბავშვეში და მოზარდებში არ არის შემუშავებული შესაბამისი დოზები, ამიტომ საინექციო ხსნარი გამოიყენება მხოლოდ მოზრდილებში. თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ პრეპარატი ძალიან ძლიერად ან ძალიან სუსტად მოქმედებს მასზე ან თუ მკურნალობის დაწყებიდან ცოტახანში მდგომარეობა არ შემსუბუქდება, ასეთ შემთხვევაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. მოვალისის დოზის გადაჭარბება: თუ პაციენტმა მიიღო მოვალისის გადაჭარბებული დოზა, ასეთ შმეთხვევაში უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს, ფარმაცევტს ან უახლოეს ჰოსპიტალს: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გადაჭარბებული დოზის მიღებისას ვლინდება შემდეგი სიმპტომები: • უენერგიობა (ლეთარგია); • ძილიანობა; • გულისრევა და ღებინება; • კუჭის ტკივილი (ტკივილი ეპიგასტრიუმის მიდამოში). ზოგადად მსგავსი სიმპტომები მცირდება მოვალისით მკურნალობის შეწყვეტისას. შესაძლებელია განვითარდეს სისხლდენბა კუჭიდან ან ნაწლავიდან (კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა). დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს: სერიოზული - არტერიული წნევის მომატება (ჰიპერტენზია); • თირკმლის მწვავე უკმარისობა; • ღვიძლის უკმარისობა; • სუნთქვის ამპლიტუდის შემცირება/ სუნთქვის შეჩერება (სუნთქვის დათრგუნვა); • გონების დაკარგვა (კომა); • გულყრა; • კარდიოვასკულარული კოლაფსი; • გულის გაჩერება; • დაუყოვნებლივი ტიპის ალერგიული რეაქცია (ჰიპერმგრძნობელობა), მათ შორის: გულის წასვლა; • ქოშინი; • კანის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური რეაქციები). მოვალისის დოზის გამოტოვება: არ შეიძლება გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ. შემდეგი დოზა მიიღება მკურნალობის რეჟიმის შესაბამისად. მოვალისით მკურნალობის შეწყვეტა: თქვენი მკურნალი ექიმი გააკეთებს ინექციას მხოლოდ მკურნალობის პირველ დღეებში. მკურნალობის შემდგომ პერიოდში იგი დანიშნავს მოვალისის ტაბლეტებს ან სანთლებს. დამატებითი ინფორმაციის შემთხვევაში საჭიროა მიემართოს მკურნალი ექიმს ან ფარმაცევტს. 4. სავარაუდო გვერდითი ეფექტები: ყველა მედიკამენტის მსგავსად, მოვალისმაც შესაძლებელია გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები, თუმცა იგი ყველას არ უვითარდება: დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს თუ გამოვლინდება შემდეგი რეაქციები: • ნებისმიერი მოვლენა კუჭ-ნაწლავის მხრივ; • არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატით გამოწვეული ნებისმიერი გვერდითი ეფექტი, განსაკუთრეით თუ პაციენტი ხანდაზმულია; • თუ მოვალისის საინექციოს ხსნარის მირების შემდეგ გამოვლინდა ალერგიული რეაქცია ან ასთმის შეტევა; • კუჭ-ნაწლავის მხრივ გამოვლენილი ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები: კუჭის და წვრილი ნაწლავის წყლული (პეპტიური/ კუჭ-ნაწლავის წყლული); • ნაწლავის პერფორაცია ან სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან (რაც შეიძლება იყოს ფატალური, განსაკუთრებით კი ხანდაზმულების შემთხვევაში); • მოვალისის მსგავსი პრეპარატების მიღებისას შესაძლებელია მცირედ გაიზარდოს გულის შეტევის (მიოკარდიუმის ინფარქტი) ან ინსულტის რისკი; • თუ მოვალისის საინექციო ხსნარის მიღებიდან ცოტა ხანში გამოვლინდა ალერგიული რეაქციები, როგორიც არის გამონაყარი, რბილი ქსოვილების დაზიანება (ლორწოვანის დაზიანება) ან ალერგიის ნებისმიერი ნიშანი, მაშინ მკურნალობა დაუყოვნებივ უნდა შეწყდეს; • მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს თუ გამოვლინდება სისხლდენა (კუპრისფერი განამვლოვანი მასა) ან კუჭ0ნაწლავის წყლულები (რაც იწვევს მუცლის ტკივილს); დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს, თუ: • გამოვლინდება კუჭ-ნაწლავის ნებისმიერი გვერდითი მოვლენა: • თუ ანამნეზში აღინიშნება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით გამოწვეული გვერდითი ეფექტები, რაც განსაკუთრებით ეხება ხანდააზმულებს; • მოვალისის საინექციო ხსნარის მიღების შემდეგ გამოვლინდა ალერგიული რეაქცია ან ასთმის შეტევა; კუჭ-ნაწლავის მხრივ გამოვლენილი ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები: • კუჭის და წვრილი ნაწლავის წყლული (პეპტიური/ კუჭ-ნაწლავის წყლული); • ნაწლავის პერფორაცია ან სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან (რაც შეიძლება იყოს ფატალური, განსაკუთრებით კი ხანდაზმულების შემთხვევაში); გამოვლენილი გვერდითი ეფექტები სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირად: 1-ზე მეტი შემთხვევა 10 პაციენტში. ხშირად: 1-ზე მეტი შემთხვევა 100 პაციენტში, მაგრამ 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 10 პაციენტში. არახშირად: 1-ზე მეტი შემთხვევა 1000 პაციენტში, მაგრამ 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 100 პაციენტში. იშვიათად: 1-ზე მეტი შემთხვევა 10000 პაციენტში, მაგრამ 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 1000 პაციენტში. ძალიან იშვიათად: 1-ზე ნაკლები შემთხვევა 10000 პაციენტში, არ არის ცნობილი (არსებული მონაცემებიდან არ არის ცნობილი). გულის დაავადება: ხშირად: სითხის დაგროვებით გამოწვეული შეშუპება; არახშირად: გულისცემის გახშირება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენებისას ასევე გამოვლინდა გულის უკმარისობის შემთხვევები. სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: ხშირად: ანემია (ჰემოგლოინის დაალი კონცენტრაცია სისხლში). არახშირად: სისხლის უჯრედების კონცენტრაციის ცვლილება, მათ შორის სისხლის თეთრი უჯრედების (ლეიკოციტოპენია) და თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება. ნერვული სისტემის დარღვევები: ხშირად: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი. არახშირად: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ყურებში შუილი, ძილიანობა. იშვიათად: დაბნეულობა და დეზორიენტაცია. თვალის მხრივ: იშვიათად: თვალის ანთება (კონიუქტივიტი), მხედველობის დარღვევა, მათ შორის მხედველობის დაბინდვა. სასუნთქი სისტემის დარღვევა: იშვიათად: ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო პრეპარატების მიმართ ალერგიულ პირეში შესაძლებელია განვთრდეს ასთმის შეტევა. კუჭ-ნაწლავის დარღვევები: ხშირად: დისპეპსია, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა, აირების დაგროვება, ფაღარათი. არახშირად: ბოყინი, საყლაპავის ანთება (ეზოფაგიტი), პირის ღრუს ანთება (სტომატიტი), სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ან კუჭის და წვრილი ნაწლავის წყლულები (პეპტიური წყლული). იშვიათად: კუჭის და ნაწლვის პერფორაცია, კუჭის ანთება (გასტრიტი) ან მსხვილი ნაწლავის ანთება (კოლიტი). თირკმლის და საშარდე გზების მხრივ: არახშირად: თირკლის ფუნქციური პარამეტრეის ცვლილება (კრეატინინის და სისხლის შარდოვანას დონის მომატება); იშვიათად: თირკმლის მწვავე უკმარისობა. არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენება შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს მოშარდვის დარღვევასთან, მათ შორის თირკმლის მწვავე უკმარისობა. კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: ხშირად: ქავილი, გამონაყარი. იშვიათად: მზის სხივებით გამოწვეული გამონაყარი (ფოტოსენსიტიური რეაქცია). იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია გამოვლინდეს კანის რეაქციეი, როგორიც არის მულტიფორმული ერითემა ან ბულოზური გამონაყარი კანის დაწყლულებით და აქერცვლით (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი). ვასკულარული დარღვევები: არახშირად: მაღალი არტერიული წნევა, სახის და კისრის გარდამავალი წამოწითლება. ზოგადი და ადგილობრივი რეაქციები: ხშირად: ტკივილი იონექციის ადგილას. იმუნური სისტემის დარღვევები: იშივათად: კანის და უეცარი ანთება, მაგალითად ქუქტუქტოების, სახის, ტუცების, პირის ან ყელის ლორწოვანი გარსის ანთეა, რამაც შესაძლეელია გამოიწვიოს სუნთქვის გაძნელეა (ანგიოედემა) და დაუყოვნეელი ტიპის ალერგიული რეაქცია (მაგ. ქოშინი ან კანის რეაქციეი (ანაფილაქტოიდური/ანაფილაქსიური)). ღვიძლის დარღვევები: არახშირად: ღვიძლის ფუნქციური პარამეტრეის გარდამავალი დარღვევა (სისხლში ღვიძლის ფერმენტების, მაგალითად ტრანსამინაზების ან ნაღვლის პიგმენტის - ილირუბინის დონის მომატება). იშვიათად: ღვიძლის ანთება (ჰეპატიტი). ფსიქიატრიული დარღვევები: იშვიათად: ხასიათის ცვლილება, დეზორიენტაცია. თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ ხასიათს ან გამოვლინდება ისეთი მოვლენა, რაც არ არის ზემოთ აღწერილი, ასეთ შემთხვევაში საჭიროა მკურნალი ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია. 5. მოვალისის შენახვის წესი ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ინახება 30°C ორიგინალურ შეფუთვაში, სინათლისგან დაცულ ადგილას. მოვალისი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითეული ვადის გასვლის შემდეგ. შენახვის ვადა გულისხმობს თვის ბოლო დღეს. პრეპარატის გადაგდება არ შეიძლება კანალიზაციაში ან საყოფაცხოვრებო ნაგავში. გამოყენებელი პრეპარატის განადგურების შესახებ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. აღნიშნული ზომები საჭიროა გარემოს დასაცავად. 6. დამატებითი ინფორმაცია: რას შეიცავს მოვალისი: - აქტიური ნივთიერეა მელოქსიკამი. ფლაკონი (1,5 მლ საინექციო ხსნარი) შეიცავს 15მგ მელოქსიკამს. - დამხმარე ნივთიერებები: მეგლუმინი (N-მეთილ-D-გლუკამინი) გლიკოფუროლი, პოლოქსამერი 188, ნატრიუმის ქლორიდი, გლიცინი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, საინექციო წყალი. შეფუთვა: მოვალისის საინექციო ხსნარი არის სუფთა, მომწვანო-ყვითელი ფერის ხსნარი ჩანართების გარეშე. 1,5 მლ საინექციო ხსნარის ამპულა #3, #5 ან #10 მუყაოს კოლოფში. წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: Boehringer Ingelheim International GmbH Binger Strasse 173, D-55216 Ingelheim am Rhein Germany ბერინგემ ინგელჰეიმ ინტერსთეიშენალ გმბჰ ბინგერ შტრასე 173, დ-55216, ინგელჰეიმ ამ მრეინ გერმანია მწარმოებელი: Boehringer Ingelheim Espana S.A. Sector Turo de Can Matas, Prat de la Riba, s/n 08173 San Cugat del Valles Barcelona, Spain ბერინგემ ინგელჰეიმ ესპანეთი ს.ა. სექტორი ტურო ოფ მატას, პრატ დე ლა რიბა, ს/ნ, 08173 სან კუგატ დელ ვალლეს ბარსელონა, ესპანეთი.
|
მედიკამენტები/ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები
Author:Med Doctor
მოვალისი ტაბლეტები 7.5 მგ მელოქსიკამი მოვალისი ტაბლეტები 15 მგ მელოქსიკამი მოვალისი სანთლები 7.5 მგ მელოქსიკამი მოვალისი 1სანთლები 15 მგ მელოქსიკამი
შემადგენლობა: მოვალისი 7.5 მგ, ტაბლეტები 7,5 მგ თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 7.5 მგ-ს და დამხმარე ნივთიერებებს: ნატრიუმის ციტრატი, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, პოვიდონი, სილიციუმის დიოქსიდის კოლოიდური ანჰიდრიდი, კროსპოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი. მოვალისი 15 მგ, ტაბლეტები 15 მგ. თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 15 მგ-ს და დამხმარე ნივთიერებებს: ნატრიუმის ციტრატი, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, პოვიდონი, სილიციუმის დიოქსიდის კოლოიდური ანჰიდრიდი, კროსპოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი. მოვალისი 7.5 მგ, სანთლები 7.5 მგ სანთელი შეიცავს 7.5 მგ მელოქსიკამს და დამხმარე ნივთიერებებს: მყარი ნახევრადსინთეზური ცხიმი (სუპოცირი ბპ), მაკროგოლგლიცეროლის ჰიდროქსისტეარატი. მოვალისი 15 მგ, სანთლები 15 მგ სანთელი შეიცავს 15 მგ მელოქსიკამს და დამხმარე ნივთიერებებს: მყარი ნახევრადსინთეზური ცხიმი (სუპოცირი ბპ), მაკროგოლგლიცეროლის ჰიდროქსისტეარატი. ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი, ოქსიკამი. თერაპიული ჩვენება: როგორც არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატი, მოვალისი რეკომენდებულია შემდეგ შემთხვევებში: - ოსტეოართრიტის სიმპტომური მკურნალობა (ართროზი, სახსრების დეგენერაციული დაავადება) - რევმატოიდული ართრიტის სიმპტომური მკურნალობა - ანკილოზური სპონდილიტის სიმპტომური მკურნალობა უკუჩვენება: ჰიპერმგრძნობელობა მელოქსიკამის ან მასში შემავალი ნებისმიერი ნივთიერების მიმართ. არსებობს ჯვარედინი ალერგიული რეაქციის განვითარების რისკი ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის მიმართ. - კუჭ-ნაწლავის მწვავე წყლული. - ღვიძლის/ თირკმლის მწვავე უკმარისობა დიალიზით ნამკურნალებ პაციენტებში. - ბავშვები და 12 წლამდე მოზარდები. - ორსულობა და ლაქტაცია. მოვალისის გამოყენება უკუნაჩვენებია კორონარული სისხლძარღვების შუნტირების ოპერაციის შემდგომ პერიოდში ადგილობრივი ტკივილის შესამცირებლად. ტაბლეტები: თუ არსებობს იშვიათი გენეტიკური დაავადებები, რომელთა დროსაც არ შეიძლება პრეპარატში შემავალი დამხმარე ნივთიერებების მიღება, ასეთ შემთხვევაში პრეპარატის დანიშვნა უკუნაჩვენებია. სიფრთხილით: გვერდითი რეაქციები შესაძლებელია შემცირდეს, თუ სიმპტომების კონტროლის მიზნით დაინიშნება დაბალი ეფექტური დოზა მცირე ხნის განმავლობაში. ჰემოდიალიზით ნამკურნალებ თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში მოვალისის დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 7.5 მგ-ს დღეში. საშუალო და ზომიერი თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საჭიროა დოზის შემცირება (მაგალითად, თუ კრეატინინის კლირენსი ნაკლებია 25 მლ/წთ-ზე). სხვა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატების მსგავსად, გამოვლინდა შრატის ტრანსამინაზების და ღვიძლის ფუნქციური პარამეტრების სხვა მაჩვენებლების მომატება. უმეტეს შემთხვევებში ამ მაჩვენებლების მომატება ნორმალურ მაჩვენებლებთან შედარებით იყო მცირე და გარდამავალი სახის. თუ მსგავსი ანომალიები გახდა მნიშვნელოვანი ან მუდმივი, მაშინ მოვალისის მიღება უნდა შეწყდეს და პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ექიმის დაკვირვების ქვეშ. კლინიკურად სტაბილური ციროზის მქონე პაციენტებში საჭიროა დოზის შემცირება. გამოფიტული და დასუსტებული პაციენტები ნაკლებად ამტანები არიან გვერდითი მოვლენების მიმართ, შესაბამისად საჭიროა სამედიცინო დაკვირვება. სხვა არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად მოვალისი სიფრთხილით ინიშნება ხანდაზმულ პაციენტებში, რადგან იზრდება თირიკმლის, ღვიძლის ან გულის დაავადების განვითარების რისკი. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების დანიშვნამ შეიძლება გამოიწვიოს როგორც წყლისა და მარილების შეკავება, კალიუმის შეკავება და ასევე ხელი შეუშალოს ნატრიურეზული შარდმდენების ეფექტს. შესაბამისად წინასწარი განწყობის მქონე პაციენტებში მოსალოდნელია გულის უკმარისობის ან ჰიპერტენზიის გაუარესება. რეკომენდებულია, რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები იმყოფებოდნენ ექიმის დაკვირვების ქვეშ. სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად, მელოქსიკამმა შესაძლებელია შენიღბოს ინფექციური პროცესის სიმპტომები. ნებისმიერი პრეპარატის მსგავსად, რომლებიც თრგუნავენ ციკლოოქსიგენაზა/პროსტაგლანდინების სინთეზს, მელოქსიკამის დანიშვნამაც შესაძლებელია ზეგავლენა მოახდინოს განაყოფიერების უნარზე. შესაბამისად არ არის რეკომენდებული მისი დანიშვნა ქალებში, რომლებსაც სურთ დაორსულება. მელოქსიკამით მკურნალობა შეიძლება შეწყვიტონ იმ შემთხვევაში, თუ აღინიშნება დაორსულების პრობლემა ან იკვლევენ განაყოფიერების უნარს. მოვალისის სანთლები არ გამოიყენება პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ სწორი ნაწლავის ან ანუსის ანთებითი დაზიანებები ან სისხლდენა უახლოესი პერიოდის განმავლობაში. არ ჩატარებულა სპეციფიკური კვლევები, თუ როგორ მოქმედებს მოვალისით მკურნალობა მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე. მხედველობის დარღვევის, ძილიანობის ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა დარღვევების გამოვლენისას თავი უნდა მოარიდონ მსგავს ქმედებებს. მოვალისის ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. თუ პაციენტს აღენიშნება აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ, აღნიშნული პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ექიმის კონსულტაცია. აღნიშნული გასათვალისწინებელია დიაბეტიან პაციენტებში: მოვალისის 7.5მგ ტაბლეტების მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეიცავს 47მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს. მოვალისის 15მგ ტაბლეტების მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეიცავს 20მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს. ურთიერთქმედება: სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მათ შორის სალიცილატების (ასპირინის) მაღალი დოზა: ზოგიერთ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად კომბინირებული მიღებისას შესაძლებელია გაიზარდოს წყლულის და კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკი. - ჯანმრთელ მოხალისეებში ასპირინთან ერთად კომბინირებული მიღებისას (1000მგ 3-ჯერ დღეში) იზრდება მელოქსიკამის AUC (10%) და Cmax (24%). - შიგნით მისაღები ანტიკოაგულანტები, ტიკლოპიდინი, ჰეპარინი, თრომბოლიზური საშუალებები: იზრდება სისლხდენის რისკი. თუ აუცილებელია კომბინირებული გამოყენება, ასეთ შემთხვევაში საჭიროა დაკვირვება ანტიკოაგულანტების ეფექტებზე - ლითიუმი: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები ზრდიან ლითიუმის სისხლის დონეს (მცირდება ლითიუმის ექსკრეცია თირკმლის მიერ), რამაც შესაძლებელია მიაღწიოს ტოქსიკურ დონემდე. არ შეიძლება ლითიუმის და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების კომბინირებული გამოყენება. თუ აუცილებელია აღნიშნული პრეპარატების კომბინირებული მიღება, მაშინ საჭიროა ლითიუმის პლაზმის კონცენტრაციის კონტროლი დოზის შეცვლის ან მლოქსიკამით მკურნალობის შეწყვეტისას - მეთოტრექსატი: არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებმა შესაძლებელია შეამციროს მეთოტრექსატის მილაკოვანი ექსკრეცია და შესაბამისად გაზარდოს მეთოტრექსატის პლაზმის კონცენტრაცია. შესაბამისად არ შეიძლება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების და მეთოტრექსტის მაღალი დოზების (15მგ/ კვირაზე მეტი) კომბინირებული მიღება - არსებობს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების და მეთოტრექსატის ურთიერთქმედების რისკი, რაც გასათვალისწინეელია მეთოტრექსატის მიღალი დოზების მიღებისას, განსაკუთრებით თუ პაციენტს აღენიშნება თირკმის ფუნქციის დარღვევა. - თუ აუცილეელია მსგავსი კომბინაციის მიღება, ასეთ შემთხვევაში საჭიროა სისხლის საერთო ანალიზის / სისხლის და თირკმლის მაჩვენებლების გადამოწმება. სიფრთხილე არის საჭირო როდესაც მეთოტრექსატი მიიღება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად 3 დღის განმავლობაში, რადგან ამ შემთხვევაში მოსალოდნელია გაიზარდოს მეთოტრექსატის პლაზმის დონე და შესაბამისად მისი ტოქსიკურობა - მართალია მეთოტრექსატის ფარმაკოკინეტიკური თვისებებზე მნიშვნელოვნად არ იმოქმედა მელოქსიკამის კომბინირებულმა დანიშვნამ (15მგ/ კვირა), თუმცა გასათვალისწინებელია რომ მეთოტრექსატის ტოქსიკურობა შესაძლებელია გაიზრდოს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების კომბინირებული გამოყენებით. - კონტრაცეპცია: გამოვლინდა, რომ საშვილოსნოშიდა მოწყობილობები ამცირებს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების ეფექტურობას, თუმცა საჭიროა ამ ინფორმაციის დამტკიცება. - შარდმდენები: დეჰიდრირებულ პაციენტებში არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის უკმარისობა. შარდმდენების და მოვალისის კომბინირებული მიღებისას საჭიროა შესაბამისი ჰიდრატაცია, ხოლო მკურნალობის კურსის დროს კი თირკმლის ფუნქციის გადამოწმება. - ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები (მაგ. ბეტა ბლოკატორები, ანგიოტენზინის გარდამქნელი პრეპარატების ინჰიბიტორები, ვასოდილატატორები, შარდმდენები): არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით მკურნალობისას გამოვლინდა ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის შემცირება ვაზოდილატატორი პროსტაგლანდინების დათრგუნვის გზით. - არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები და ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორის ანტაგონისტები და აგფ ინჰიბიტორები სინერგიული მოქმედების გზით ამცირებენ გლომერულურ ფილტრაციას. თუ ანამნეზში აღინიშნება თირკმლის უკმარისობა, ასეთ შემთხვევაში მოსალოდნელია გამოვლინდეს თირკმლის უკმარისობა. - ქოლესტირამინი უერთდება მელოქსიკამს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში, რაც შესაბამისად ზრდის მელოქსიკამის ელიმინაციას. - ციკლოსპორინის ნეფროტოქსიკურობა შეიძლება გაიზარდოს თირკმლის პროსტაგლანდინების ეფექტებით. კომბინირებული მკურნალობის დროს აუციელებელია თირკმლის ფუნქციის გადამოწმება. მელოქსიკამის ელიმინაცია თითქმის მთლიანად ხდება ღვიძლის მეტაბოლიზმის გზით, საიდანაც 2/3 ხორციელდება ციტოქრომა (CYP) P450 (ძირითადი მეტაბოლიზმი ხორციელდება CYP 2C9-ს მიერ, ხოლო მეტაბოლიზმის მცირე ნაწილი - მცირე ნაწილი CYP 3A4-ს მიერ). მეტაბოლზის 1/3 ხორციელდება სხვა მეტაბოლური გზებით, მაგალითად პეროქსიდაზას საშუალებით. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებას თუ გავითვალისწინებთ, მაშინ აღსანიშნავია, რომ მელოქსიკამი ინჰიბირდება ან განიცდის მეტაბოლისმს CYP 2C9 და/ან CYP 3A4 მიერ. თუ პრეპარატი მიიღება ანტაციდებთან, ციმეტიდინთან, დიგლოქსინთან და ფუროსემიდთან ერთად მიღებისას არ გამოვლენილა ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება. არ არის გამორიცხული ურთიერთქმედება ანტიდიაბეტურ პრეპარატებთან. განსაკუთრებული სიფრთხილით: სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მსგავსად მელოქსიკამი სიფრთხილით ინიშნება კუჭ-ნაწლავის დაავადებების და ანტიკოაგულანტებით მკურნალობის დროს. კუჭ-ნაწლავის სიმპტომების მქონე პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ ექიმის დაკვირვების ქვეშ. მოვალისის მიღება უნდა შეწყდეს თუ პაციენტს აქვს აქტიური წყლული ან აღენიშნება სისხლდენა კუჭ-ნაწლავიდან. მელოქსიკამით მკურნალობის დროს შესაძლებელია განვითარდეს კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, წყლული ან პერფორაცია (შესაბამისი სიმპტომებით ან მათ გარეშე) მიუხედავად იმისა აღინიშნება თუ არა ანამნეზში კუჭ-ნაწლავის მძიმე სახის მოვლენები. მსგავსი მოვლენები განსაკუთრებით მძიმედ მიმდინარეობს ხანდაზმულ პაციენტებში. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის დანიშვნისას იშვიათ შემთხვევებში გამოვლინდა კანის მძიმე რეაქციები, (მათ შორის ფატალურიც) მაგალითად ექსფოლიაციური დერმატიტი, სტივენ-ჯონსის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმოლიზი. მკურნალობის დასაწყისში მომატებულია მსგავსი რეაქციების განვითარების რისკი, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველი თვის განმავლობაში. მოვალისის მიღება უნდა შეწყდეს კანის რეაქციების, ლორწოვანი გარსის დაზიანებების ან ჰიპერმგრძნობელობის სხვა ნიშნების გამოვლენისთანავე. ჰიპერმგრძნობელობის და/ან საშუალო ან ზომიერი ხარისხის გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებს ესაჭიროებათ ექიმის დაკვირვება და შესაბამისი რეკომენდაციის მიღება. როგორც გამოვლინდა, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატით მკურნალობა იწვევს სითხის შეკავებას და შეშუპებას. მოვალისის და სხვა პრეპარატების მიღება შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს გულის შეტევის (მიოკარდიუმის ინფარქტის) ან იშემიის განვითარების მომატებულ რისკთან. ყველა ტიპის რისკი იზრდება ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში მაღალი დოზების მიღებისას. არ შეიძლება რეკომენდებული დოზის და მკურნალობის ხანგრძლივობის გადაჭარბება. კარდიო-ვასკულარული დაავადების ან მისი რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში რისკი შესაძლებელია გაიზარდოს. თუ პაციენტს აქვს გულის პრობლემა, ანამეზში აღენიშნება ინსულტის შემთხვევა ან პაციენტი ფიქრობს, რომ რისკის ქვეშაა აღნიშნული მდგომარეობების გამო (მაგალითად მაღალი არტერიული წნევა, დიაბეტი, ქოლესტეროლის მაღალი დონე ან მოწევა), შესაბამისად რეკომენდაციისთვის უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები თრგუნავენ თირკმლის იმ პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებიც ინარჩუნებენ თირკმლის პერფუზიას. თირკმლის დაქვეითებული სისხლის მიმოქცევის მქონე პაციენტებში არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების დანიშვნამ შესაძლებელია გამოიწვიოს თირკმლის ფუნქციის გაუარესეა, რაც ჩვეულებრივ ქრება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. განსაკუთრებული რისკის ქვეშ არიან თირკმლის უკმარისობის მაღალი რისკის მქონე პაციენტები, ხანდაზმულები, დეჰიდრირებული პაციენტები, გულის შეგუბებითი უკმრისობის, ღვიძლის ციროზის, ნეფროზული სინდრომის და თირკმლის დაავადებების სხვა გამოვლინებების მქონე პაციენტები. ასევე პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ აგფ ინჰიბიტორებით ან ანგიოტენზი II-ის რეცეპტორების ანტაგონისტებით ან თუ ოპერაციის შემდგომ განუვითარდათ ჰიპოვოლემია. მსგავს პაციენტებში მკურნალობის პირველ ეტაპზე საჭიროა დიურეზის და თირკმლის ფუნქციის გადამოწმება. იშვიათად არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს შეუძლიათ გამოიწვიონ ინტერსტიციული ნეფრიტი, გლომერულონეფრიტი, ნეფროზული სინდრომი, თირკმლის ან ძვლის ტვინის ნეკროზი. ორსულოა და ლაქტაციის პეროიოდი: მოვალისის გამოყენება უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს. პროსტაგლანდინების სინთეზის დაინჰიბირებამ შესაძლებელია უარყოფითად იმოქმედოს ორსულობაზე და/ან ემბრიონის/ ნაყოფის განვითარებაზე. ეპიდემიოლოგიური კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ ორსულობის ადრეულ პერიოდში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების დანიშვნისას იზრდება აორტის და გულის მალფორმაციების განვითარების რისკი. კარდიოვასულარული მალფორმაციების აბსოლუტური რისკი გაიზარდა <1%-დან 1.5%-მდე. ითვლება, რომ რისკი იზრდება დოზის და მკურნალობის ხანგრძლივობის შესაბამისად. ცხოველებში პროსტაგლანდინის სინთეზის ინჰიბიტორების დანიშვნამ გამოიწვია ნაყოფის მოცილება და ემბრიონის/ნაყოფის სიკვდილი. გარდა ამისა, ცხოველებში ორგანოგენეზის დროს პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების დანიშვნამ გამოიწვია სხვადასხვა მალფორმაციების, მათ შორის კარდივასკულარული დარღვევების რისკის მომატება. ორსულობის მესამე ტრიმესტრის განმავლობაში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების დანიშვნამ შესაძლებელია გამოიწვიოს შემდეგი: ჩანასახი: - კარდიოპულმონარული ტოქსიკურობა (არტერიული სადინარის ნაადრევი დახურვა და ფილტვის ჰიპერტენზია); - თირკმლის დისფუნქცია, რაც შეიძლება გადაიზარდოს თირკმლის უკმარისობაში და ოლიგოჰიდრამნიოზში. დედა და ბავშვი ორსულოის ბოლო პერიოდში: - სისხლდენის დროის მოსალოდნელი გახანგრძლივება; - საშვილოსნოს შეკუმშვის დაინჰიბირება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მშობიარობის შენელება ან გახანგრძლივება. მართალია მოვალისის შემთხვევაში უცნობია, მაგრამ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები გადადიან დედის რძეში. შესაბამისად ლაქტაციის პერიოდში არ შეიძლება მათი დანიშვნა. მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა: არ ჩატარებულა კვლევა, მოქმედებს თუ არა მოვალისით მკურნალობა მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე. მხედველობის დარღვევის, ძილიანობის ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა დარღვევების გამოვლენისას პაციენტმა თავი უნდა მოარიდოს მსგავსი ქმედებების განხორციელებას. დოზა და მიღების წესი: ოსტეოართრიტი: 7.5 მგ დღეში. საჭიროების შემთხვევაში დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღეში. რევმატოიდული ართრიტი: 15 მგ დღეში. მკურნალობის ეფექტურობიდან გამომგინარე დოზა შეიძლება შემცირდეს 7.5 მგ-მდე დღეში. ანკილოზური სპონდილიტი: 15 მგ დღეში. მკურნალობის ეფექტურობიდან გამომდინარე დოზა შეიძლება შემცირდეს 7.5 მგ-მდე. გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკის მქონე პაციენტები: მკურნალობა იწყება 7.5 მგ/დღეში. დიალიზით ნამკურნალები თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში უნდა შეირჩეს ყველაზე დაბალი დოზა და მკურნალობის ყველაზე ხანმოკლე და ეფექტური პერიოდი. მოზარდები: მოზარდების მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 0.25 მგ/კგ. პრეპარატი რეკომენდებულია მხოლოდ მოზრდილებისთვის და 12 წელზე უფროსი მოზარდებისთვის, რადგან დოზირების რეჟიმი არ არის ბოლომდე დადგენილი ბავშვების შემთხვევაში. მოვალისის მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 15 მგ. ტაბლეტი მიიღება წყალთან ან სხვა სითხესთან ერთად, საკვების შემდეგ. გვერდითი მოვლენები შესაძლებელია შემცირდეს თუ სიმპტომების კონტროლის მიზნით ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში დაინიშნება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა. ტაბლეტები მიიღება წყალთან, სხვა სითხესთან ან საკვებთან ერთად. პრეპარატის შეყვანა სწორი ნაწლავიდან: რეკომენდებულია 7.5 მგ. მოვალისის სანთელი/დღეში. უფრო მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია მოვალისის 15 მგ სანთლების გამოყენება. კომბინირებული გამოყენება: თუ მოვალისი მიიღება კაფსულების, ტაბლეტების და სანთლების სახით, მაშინ მთლიანმა დღიურმა დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 15 მგ-ს. გვერდითი მოვლენები: არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად გამოყენებისას გამოვლინდა შემდეგი გვერდითი ეფექტები: შეშუპება, ჰიპერტენზია და გულის უკმარისობა. ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი მოვლენები შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს მოვალისის მიღებასთან. მოვლენების სიხშირე დადგინდა ჩატარებული კლინიკური კვლევებიდან, რომლებშიც არ შედის ცალკეული მოვლენები. მონაცემები მიღებულია 3750 პაციენტზე ჩატარებული კვლევებიდან, რომლებიც 18 თვის განმავლობაში (მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივოა 127 დღე) დღიური დოზის სახით ღებულობდნენ 7.5 მგ ან 15 მგ მოვალისის კაფსულებს ან ტაბლეტებს. გვერდითი ეფექტები რომლებიც შესაძლებელია გამოწვეული იყოს მოვალისის მიერ და გამოვლინდა პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში. იშვიათი გვერდითი ეფექტების აღრიცხვა ძნელია. ითვლება, რომ მსგავსი რეაქციები შესაძლებელია განვითარდეს 0,1 %-ზე ნაკლები სიხშირით. სისხლი და სისხლმბადი სისტემის დაავადებები: 1%-ზე ხშირად: ანემია; 0.1%-1% სიხშირე: სისხლის უჯრედების რაოდენობის დარღვევა, მათ შორის ლეიკოციტების ფორმულის შეცვლა, ლეიკოპენია და თრომბოციტოპენია. პოტენციურ მიელოტოქსიკურ პრეპარატებთან, განსაკუთრებით მეთოტრექსატთან ერთად კომბინირებული მიღება წარმოადგენს ციტოპენიის განვითარების ერთ-ერთ ხელშემწყობ ფაქტორს. ცენტრალური ნერვული სისტემის დარღვევები: 1%-ზე ხშირი: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი; 0.1%-1%: თავრუსხვევა, ყურებში შუილი, ძილიანობა; 0.1%-ზე ნაკლები: გონების დაბინდვა და დეზორიენტაცია, განწყობის ცვლილება. მხედველობის დაბინდვა: 1%-ზე ნაკლები: კონიუქტივიტი, მხედველობის დარღვევა, მათ შორის მხედველობის დაბინდვა. კარდიოვასკულარული დარღვევები: 0.1%-1%: ტაქიკარდია, წამოწითლება. სასუნთქი სისტემა, გულ-მკერდის და შუასაყარის დარღვევები: 1%-ზე ნაკლები: ასთმის განვითარება ზოგიერთ პაციენტში, ვინც მგრძნობიარეა აცეტილსალიცილის მჟავას, ასპირინის ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიმართ. კუჭ-ნაწლავის დარღვევები: 1%-ზე ხშირად: დისპეპსია, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა, აირების დაგროვება, ფაღარათი. 0.1%-1%: ღვიძლის ფუნქციური პარამეტრების გარდამავალი დარღვევა (მაგ: ტრანსამინაზების ან ბილირუბინის დონის მომატება), ბოყინი, ეზოფაგიტი, გასტროდუოდენალური წყლული, ფარული ან ხილული სისხლდენა კუჭ-ნაწლავიდან. 1%-ზე ნაკლები: კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია, კოლიტი, ჰეპატიტი, გასტრიტი. შესაძლებელია, რომ კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, წყლული ან პერფორაცია იყოს სასიკვდილო. დერმატოლოგიური დარღვევები: 1%-ზე ხშირად: ქავილი, გამონაყარი კანზე. 0.1%-1%: სტომატიტი, ურტიკარია 1%-ზე ნაკლები: ფოტოსენსიტიურობა. იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია გამოვლინდეს ბუშტუკოვანი გამონაყარი, პოლიმორფული ერითემა, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი. თირკმლის და საშარდე გზების დარღვევები: 0.1%-1%: თირკმლის ფუნქციური პარამეტრების შეცვლა (შრატის კრეატინინის და/ან სისხლის შარდოვანას დონის მომატება). 1%-ზე ნაკლები: თირკმლის მწვავე უკმარისობა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებით მკურნალობა შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს დიურეზის დარღვევასთან, მათ შორის შარდის მწვავე შეკავებასთან. ზოგადი და ადგილობრივი რეაქციები: 1%-ზე ნაკლები: ანგიოედემა და დაუყოვნებელი ალერგიული რეაქციები, მაგ: ანაფილაქტოიდური/ ანაფილაქსიური რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსიური შოკი. 1%-ზე მეტი: ინექციის ადგილის გამკვრივება. 0.1%-1%: ტკივილი ინექციის ადგილას. მოვალისის და სხვა პრეპარატების კომბინირებული მიღებისას შეიძლება მცირედ გაიზარდოს გულის შეტევის (მიოკარდიუმის ინფარქტის) ან ინსულტის განვითარების რისკი. დოზის გადაჭარბება: დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში სტანდარტული მეთოდებია კუჭის ამორეცხვა და შესაბამისი მკურნალობის ჩატარება. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არის ცნობილი. კლინიკური კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ მელოქსიკამის ელიმინაცია შესაძლებელია დაჩქარდეს ქოლესტირამინის გამოყენებით. შენახვის წესი: ტაბლეტები: არ საჭიროებს შენახვის განსაკუთრებულ პირობებს. არ ინახება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. სანთლები: ინახება 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, ორიგინალურ შეფუთვაში, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. შეფუთვა: მოვალისი 7.5 მგ ტაბლეტი: 10 ტაბლეტი 1 პვც-პვდც/ალუ ბლისტერზე მუყაოს კოლოფში. 10 ტაბლეტი 2 პვც-პვდც/ალუ ბლისტერზე მუყაოს კოლოფში. მოვალისის ტაბლეტები 15 მგ: 10 ტაბლეტი 1 პვც-პვდც/ალუ ბლისტერზე მუყაოს კოლოფში. 10 ტაბლეტი 2 პვც-პვდც/ალუ ბლისტერზე მუყაოს კოლოფში. მოვალისი 7.5 მგ სანთელი: 6 სანთელი ალუ/პე მუყაოს კოლოფში. მოვალისი 15 მგ სანთელი: 6 სანთელი ალუ/პე კოლოფში. მწარმოებელი: ტაბლეტები: ბოერინგერ ინგელჰეიმ ფარმა გმბჰ ენდ კო.კგ ბინგერ შტრასე 173 დ-55216 ინგელჰეიმ ამ რეინი, გერმანია ბერინგერ ინგელჰეიმ ჰელლას სა 2- ელლინიკოუ 167 – 177, ელლინიკოუ ათენი საბერძნეთი სანთლები: ინსტიტუტო დე ანგელი სრლ. იტალია, რეგგელლო (ფი)-ლოკალიტა პრული, იტალია წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: ბოერინგერ ინგელჰეიმ ფარმა გმბჰ ბინგერ შტრასე 173, დ-55216 ინგელჰეიმ ამ რეინ, გერმანია
|





მედიკამენტები/თერაპია