აკატინოლ მემანტინი (Akatinol Memantine) MEMANTINE MERZ PHARMA, გერმანია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: N06DX01 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 და 90 ც. 1 ტაბ. მემანტინის ჰიდროქლორიდი . . . . . . . 10 მგ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: დემენციის სამკურნალო ცენტრალური მოქმედების მიორელაქსანტი. ფარმაკოლოგიური თვისებები: მემანტინი-N-მეთილ-D-ასპარტატის (NMDA) რეცეპტორების არაკონკურენტული ანტაგონისტი, ახდენს გლუტამატერგული სისტემის მოდულაციას. პათოგენეზურ ზემოქმედებას ახდენს ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის დეგენერაციულ პროცესებზე. მემანტინი არეგულირებს იონების ტრანსპორტს, აბლოკირებს კალციუმის არხებს. გააჩნია ნეიროპროტექტული მოქმედება. აწესრიგებს მემბრანულ პოტენციალს, აუმჯობესებს ნერვული იმპულსის გადაცემას, კოგნიტურ პროცესებს, მეხსიერებას და სწავლის უნარს, აუმჯობესებს ყოველდღიურ აქტივობას. ფარმაკოკინეტიკა: პერორალური მიღების შემდეგ სწრაფად და მთლიანად შეიწოვება. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-6 სთ-ში. თირკმელების ნორმალური ფუნქციონირების შემთხვევაში, პრეპარატის კუმულაცია არ აღინიშნება. პრეპარატი გამოიყოფა ორფაზად. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი პირველ ფაზაში შეადგენს 4-9 სთ-ს, ხოლო მეორე ფაზაში - 40-65სთ-ს. გამოიყოფა ძირითადად შარდთან ერთად(75-90%). ჩვენება: ● დეგენერაციული დემენცია (ალცჰაიმერის ტიპის), სისხლძარღვოვანი დემენცია, შერეული ტიპის დემენცია ნებისმიერი სიმძიმის. ● მეხსიერების, კონცენტრაციის და სწავლის უნარის დაქვეითება. ● ქალა-ტვინის ტრავმის, გაფანტული სკლეროზის და ინსულტის შედეგად განვითარებული ცერებრალური და სპინალური სპასტიური სინდრომი. დოზირების რეჟიმი: დოზირების რეჟიმი დგინდება ინდივიდუალურად. მკურნალობის დაწყება რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზით. დემენცია მოზრდილებში: მკურნალობის პირველ კვირას ინიშნება 5 მგ/დღეში, მეორე კვირას-10 მგ/ დღეში, მესამე კვირას 15-20 მგ/დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში, შესაძლებელია დოზა გაიზარდოს ყოველკვირეულად 10 მგ-ით, სანამ დღიური დოზა არ მიაღწევს 30 მგ-ს. სპასტიური სინდრომი განპირობებული ცნს-ის პათოლოგიით: მკურნალობის პირველ კვირას ინიშნება 10 მგ/დღეში, მეორე კვირას 10 მგ/ დღეში, მესამე კვირას- 20-30 მგ/ დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში, შესაძლებელია დოზა გაიზარდოს ყოველკვირეულად 10 მგ-ით, სანამ დღიური დოზა არ მიაღწევს 60 მგ-ს. საშუალოდ შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 10-20 მგ/დღეში. სადღეღამისო დოზა თანაბრად იყოფა დღის განმავლობაში რამოდენიმე მიღებაზე. პრეპარატი ინიშნება ჭამის დროს. უკანასკნელი დოზა მიიღება ვახშმამდე. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზა დგინდება ინდივიდუალურად კლინიკური ეფექტიდან გამომდინარე, მკურნალობის პერიოდში თირკმლის ფუნქციის კონტროლით. ბავშვები (1 წელზე ზემოთ): 500 მკგ/კგ/დღეში. გვერდითი მოვლენები: თავბრუსხვევა, დაღლილობა, შფოთვა, აგზნება, გულისრევა, თავში სიმძიმის შეგრძნება. უკუჩვენებები: პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა; თირკმლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევა; ორსულობა; ლაქტაციის პერიოდი. სიფრთხილით ინიშნება თირეოტოქსიკოზით და ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში. განსაკუთრებული მითითებები: ოპტიმალური დოზა მიიღწევა თანდათან, დოზის ყოველკვირეული მომატებით. ჭარბი დოზირება: სიმპტომები: გვერდითი მოვლენების გაძლიერება. მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, გააქტივებული ნახშირის გამოყენება, სიმპტომური თერაპია. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება: ბარბიტურატებთან, ნეიროლეპტიკებთან, ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან, ლ-დოფასთან, დოფამინერგულ აგონისტებთან (ბრომოკრიპტინი) და ამანტადინთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს აღნიშნული პრეპარატების მოქმედება. დანტროლენთან ან ბაკლოფენთან ერთდროული მიღებისას მემანტინმა შეიძლება შეცვალოს (გააძლიეროს ან შეამციროს) მათი მოქმედება, შესაბამისად აღნიშნული პრეპარატების დოზები უნდა დარეგულირდეს ინდივიდუალურად. შენახვის პირობები და ვადა: პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე. ვარგისიანობის ვადა - 3 წელი

Thursday, 07 August 2008 13:30 - 2522 hits - 0 comment - Print -  E-mail

ანგიოფლუქსი (Angioflux) SULODEXIDE AESCULAPIUS FARMACEUTIC, იტალია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: B01AB11 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა რბილი კაფსულები: შეფუთვაში 50 ც. 1 კაფს. სულოდექსიდი . . . . . . . 250 სე საინექციო ხსნარი: ამპულაში 2 მლ, შეფუთვაში 10 ც. 1 ამპ. სულოდექსიდი . . . . . . . 600 სე კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: თრომბოზისა და შედედების საწინააღმდეგო საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები: ანტითრომბული და ჰიპოლიპიდემიური საშუალება, ჰეპარინოიდი. ანგიოფლუქსს გააჩნია ანტიკოაგულაციური, ანტიაგრეგაციული, ფიბრინოლიზური და ანგიოპროტექტული მოქმედება. თრგუნავს თრომბოციტების აგრეგაციას, შედედების აქტივირებულ X ფაქტორს, ზრდის პროსტაციკლინის სინთეზს და სეკრეციას, აქვეითებს სისხლის პლაზმაში ფიბრინოგენის შემცველობას. ანგიოფლუქსი ზრდის პლაზმინოგენის ქსოვილოვანი აქტივატორის დონეს და აქვეითებს პლაზმინოგენის ქსოვილოვანი ინჰიბიტორის შემცველობას სისხლში. ანგიოფლუქსის ჰიპოლიპიდემიური ეფექტი განპირობებულია ლოპოპროტეინლიპაზას აქტივობის მომატებით და ათეროგენული ლიპოპროტეიდების კატაბოლიზმის დაჩქარებით. ანგიოფლუქსი თრგუნავს სისხლძარღვთა კედლის გლუვკუნთოვანი უჯრედების პროლიფერაციას, ხელს უწყობს სისხლძარღვის ენდოთელიუმის სტრუქტურისა და ფუნქციის აღდგენას, ახდენს სისხლის რეოლოგიური თვისებების ნორმალიზაციას. ფარმაკოკინეტიკა: პერორალური მიღებისას სისხლში პრეპარატი მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს 60 წუთში. 90% აბსორბირდება სისხლძარღვების ენდოთელიუმის მიერ (სადაც პრეპარატის კონცენტრაცია 20-30 ჯერ აღემატება სხვა ორგანოების ქსოვილებში მის კონცენტრაციას). მეტაბოლიზდება ღვიძლში და თირკმელებში. ანგიოფლუქსი გამოიყოფა თირკმელებით; ინტრავენურად შეყვანილი დოზის 50% გამოიყოფა 24 სთ-ში, 67% გამოიყოფა 48 სთ-ში; ჩვენება: ● ფლებოპათია, ღრმა ვენების თრომბოზი, ქრონიკული ვენური წყლული. ● პერიფერიული არტერიების ოკლუზიური დაზიანება (ათეროსკლეროზული და დიაბეტური გენეზის). ● ანგიოპათიები შაქრიანი დიაბეტის დროს: მიკროანგიოპათია (ნეფროპათია, რეტინოპათია,ნეიროპათია) და მაკროანგიოპათია (დიაბეტური ტერფი, ენცეფალოპათია, კარდიოპათია). ● თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მოშლა (იშემიური ინსულტის მწვავე პერიოდში და ადრეული აღდგენის პერიოდში). ● დისცირკულატორული ენცეფალოპათია განპირობებული ათეროსკლეროზით, შაქრიანი დიაბეტით, ჰიპერტონული დაავადებით. ● სისხლძარღვოვანი დემენცია. ● თრომბოფილური მდგომარეობა, ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომი (აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად კომბინაციაში, დაბალმოლეკულური ჰეპარინის შემდეგ). ● მკურნალობის გაგრძელება ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტული თრომბოციტოპენიის შემთხვევაში (პრეპარატი არ იწვევს და არ აღრმავებს თრომბოციტოპენიას). ● ანგიოპათიები თრომბის განვითარების მაღალი რისკით (მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის გადატანის შემდეგ, სტაბილური და არასტაბილური სტენოკარდია). ● თრომბოემბოლიების პროფილაქტიკა. დოზირების რეჟიმი: მკურნალობა იწყება ანგიოფლუქსის ინექციით 15-20 დღე, გრძელდება ანგიოფლუქსის კაფსულებით 30-40 დღე. ანგიოფლუქსი 1 ამპულა/დღეში ინტრამუსკულურად ან ინტრავენურად. ინტრავენური გამოყენებისთვის 1 ამპულა იხსნება 150-200მლ ფიზიოლოგიურ ხსნარში. ანგიოფლუქსი 1 კაფსულა 2-ჯერ დღეში, კვებათა შორის ინტერვალში. ანგიოფლუქსით მკურნალობის სრული კურსი მეორდება მინიმუმ 2-ჯერ წელიწადში. მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს მეორადი პროფილაქტიკის მიზნით ანგიოფლუქსი მიიღება მწვავე ინფარქტის 7-10 დღიდან 1 ამპულა 1-ჯერ დღეში 1 თვის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ პერორალურად 1 კაფსულა 2-ჯერ დღეში 12 თვის განმავლობაში; ექიმის გადაწყვეტილებით მედიკამენტის დოზა და მიღების ჯერადობა შეძლება შეიცვალოს. უკუჩვენებები: მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ. ● ვინაიდან ანგიოფლუქსის მოლეკულური ფორმულა ჰეპარინის მსგავსია, პრეპარატის დანიშვნა უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა ჰეპარინის და ჰეპარინოიდების მიმართ. ● ჰემორაგიული დიათეზი. ორსულობის I ტრიმესტრი. ორსულობა და ლაქტაცია: ორსულობის დროს პრეპარატი გამოიყენება ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. არსებობს პრეპარატის გამოყენების დადებითი შედეგები I ტიპის შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში სისხლძარღვოვანი გართულებების პროფილაქტიკისა და მკურნალობისათვის, ორსულთა გვიანი ტოქსიკოზის- გესტოზების სამკურნალოდ ორსულობის II და III ტრიმესტრში. გვერდითი მოვლენები: კაფსულები: იშვიათად ვითარდება გასტრო-ინტესტინალური დარღვევები, ღებინება და ეპიგასტრალგია. ამპულები: ინექციის ადგილას იშვიათად აღინიშნება ტკივილი, წვის შეგრძნება და ჰემატომა. აღნიშნული გვერდითი მოვლენები არის ტრანზიტორული ჭარბი დოზირება: ვითარდება სისხლდენა. მკურნალობა: 1% პროტამინის სულფატი (3 მლ ი/ვ). სიფრთხილის ზომები: ანგიოფლუქსის გამოყენებისას აუცილებელია კოაგულოგრამის რეგულარული კონტროლი. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება: ანგიოფლუქსი აძლიერებს ჰეპარინისა და სხვა ანტიკოაგულანტების ეფექტს. შენახვის პირობები და ვადა: ვარგისიანობის ვადა - 5 წელი.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 2133 hits - 0 comment - Print -  E-mail

ასერტა (ASERTA) SERTRALINE PENTAFARMA, პორტუგალია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: N06AB06 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 60 ც. 1 ტაბ. სერტრალინის ჰიდროქლორიდი. . . . . . . . 50 მგ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტიდეპრესანტი - სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორი (SSRI). ფარმაკოლოგიური თვისებები: სერტრალინი წარმოადგენს (ნაფტილამინის წარმოებული) ნეირონებში სეროტონინის (5-HT) უკუშეკავშირების სპეციფიურ ინჰიბიტორს, რომელიც აძლიერებს სეროტონინის მოქმედებას. შედარებით სუსტად მოქმედებს ნორადრენალინის და დოფამინის უკუშეთვისებაზე. სერტრალინი სამკურნალო დოზებში აბლოკირებს თრომბოციტებში სეროტონინის მიტაცების პროცესს. მას არ ახასიათებს მასტიმულირებელი, სედატიური ან ანტიქოლინერგული მოქმედება და კარდიოტოქსიური ეფექტი. იგი არ ხასიათდება მუსკარინული ქოლინორეცეპტორების, სეროტონინული, დოფამინური, ჰისტამინური, გამაამინოერბოს მჟავას, ბენზოდიაზეპინური და ადრენორეცეპტორებისადმი აფინიტეტით. პრეპარატი არ იწვევს მაო-ს ინჰიბირებას. ხასიათდება ანორექსიგენული მოქმედებით. ტრიციკლური ანტიდეპრესანტებისაგან განსხვავებით, დეპრესიების ან ობსესურ-კომპულსური (აკვიატებული მდგომარეობა) მოშლილობების სერტრალინით მკურნალობის დროს სხეულის წონაში მატება არ აღინიშნება, პირიქით ზოგიერთ პაციენტში იგი ქვეითდება. სერტრალინს არ ახასიათებს მისდამი ფიზიკური ან ფსიქიური დამოკიდებულების განვითარება. ფარმაკოკინეტიკა: სერტრალინი პერორალური მიღებისას დოზით 50მგ-დან 200მგ-მდე 1-ჯერ დღეღამეში 14 დღის განმავლობაში პრეპარატის კონცენტრაციის პიკი (Cmax) პლაზმაში შეადგენს 4,5-8,4 სთ-ს. პლაზმიდან მისი ნახევრადგამოყოფის პერიოდი ახალგაზრდებში და ხანდაზმულ პაციენტებში შეადგენს 22-36 სთ-ს. ნახევრადგამოყოფის პერიოდის შესაბამისად, თანაბარი კონცენტრაციების მიღწევამდე ერთ კვირიანი მკურნალობის შემდეგ (1-ჯერ დღეში) აღინიშნება პრეპარატის დაახლოებით ორჯერადი კუმულაცია. საკვების მიღება არსებით გავლენას არ ახდენს მის ბიოშეღწევადობაზე. პლაზმის ცილებთან პრეპარატის შეკავშირების ხარისხი შეადგენს 98%-ს. მეტაბოლიზმი: სერტრალინი ღვიძლში პირველადი გავლის შემდეგ აქტიურად ბიოტრანსფორმირდება. პლაზმაში აღმოჩენილ მის ძირითად მეტაბოლიტს წარმოადგენს N-დესმეთილსერტრალინი, რომელიც ხასიათდება ასერტაზე ნაკლები აქტივობით (დაახლოებით 20-ჯერ) In vitro და ფაქტიურად არააქტიურია In vivo დეპრესიის დროს. გამოყოფა: დესმეთილსერტრალინის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი მერყეობს 62-104სთ-ის ფარგლებში. სერტრალინის მეტაბოლიტები ორგანიზმიდან თანაბარი რაოდენობით გამოიყოფიან განავალთან და შარდთან ერთად. პრეპარატის მხოლოდ უმნიშვნელო ნაწილი (0,2%-ზე ნაკლები) გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდთან ერთად. სერტრალინის ფარმაკოკინეტიკა ხანდაზმულებში და ახალგაზრდებში მსგავსია. ჩვენება: ● დეპრესიული მდგომარეობის მკურნალობა(მათ შორის განგაშით მიმდინარე). ● ობსესურ-კომპულსური დარღვევები ბავშვებში და მოზრდილებში. ● პანიკური დარღვევების დროს, რომლებიც მიმდინარეობს აგორაფობიის თანხლებით ან მის გარეშე. დოზირების რეჟიმი: ასერტა პერორალურად ინიშნება 50მგ 1-ჯერ დღეში დილით ან საღამოს. პრეპარატის მიღება საკვებზე არ არის დამოკიდებული. არასაკმარისი ეფექტის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის თანდათან (50მგ-ით) გაზრდა რამოდენიმე კვირის განმავლობაში მაქსიმალურ დოზამდე, რომელიც შეადგენს 200მგ-ს დღეში. პრეპარატის მოქმედების საწყისი ეფექტი აღინიშნება მკურნალობის დაწყებიდან 7 დღის შემდეგ, ხოლო სრული ეფექტი 2-4 კვირის შემდეგ. განგაშით მიმდინარე მოვლენების დროს მკურნალობას იწყებენ 25მგ დოზით დღეში, რომელსაც 1 კვირის შემდეგ ზრდიან 50მგ-მდე დღეში. ხანგრძლივი შემანარჩუნებელი მკურნალობის ჩატარების დროს პრეპარატი ინიშნება მინიმალურ ეფექტურ დოზებში, რომელსაც შემდგომ ცვლიან კლინიკური ეფექტის მიხედვით. ხანდაზმულ ავადმყოფებს პრეპარატი ენიშნებათ იგივე დოზებით, როგორიც შედარებით ახალგაზრდა პაციენტებს. 13-17 წლის ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში ობსესურ-კომპულსური დარღვევების დროს საწყისი დოზა შეადგენს 50მგ-ს დღეში. 6-12 წლის ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში ობსესურ-კომპულსური დარღვევების დროს მკურნალობას იწყებენ დოზით 25მგ-ით დღეში, რომელსაც 1 კვირის შემდეგ ზრდიან 50მგ-მდე დღეში. შემდგომში, არასასურველი ეფექტის შემთხვევაში დოზის გაზრდა ხდება საფეხურებრივად 50მგ-დან 200მგ-მდე დღეში. დოზის ცვლილება ხდება არა უმცირეს 1 კვირიანი ინტერვალით. ასერტას მიღება სასურველია ყოველდღიურად ერთ და იმავე დროს წყალთან ერთად. უკუჩვენებები: პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა. მაო-ს ინჰიბიტორებთან ერთდროული მკურნალობა. გვერდითი მოვლენები: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, დიარეა, მადის დაქვეითება, არაფორმირებული განავალი, დისპეფსია, პირის სიმშრალე. სერტრალინით მკურნალობის პროცესში ამინოტრანსფერაზების (ასტ და ალტ) აქტივობის უსიმპტომო მომატებას ადგილი აქვს იშვიათად (დაახლოებით შემთხვევების 0,8%-ში). აღნიშნული დარღვევები ძირითადად ვლინდება მკურნალობის პირველი 1-9 კვირის განმავლობაში და მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ მალევე ქრება. ცნს-ის მხრივ: ტრემორი, თავბრუსხვევა, უძილობა, ძილიანობა. მარილოვანი ცვლის მიხედვით: ცალკეულ შემთხვევებში-ჰიპონატრემია (მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ ორგანიზმში ნატრიუმის დონე უბრუნდება ნორმის ფარგლებს); ზოგიერთ შემთხვევებში ჰიპონატრემია დაკავშირებულია ანტიდიურეზული ჰორმონის არაადექვატურ სეკრეციასთან. ნატრიუმის რაოდენობის დაქვეითება უმრავლეს შემთვევებში აღენიშნებათ ხანდაზმულ ავადმყოფებს, აგრეთვე ავადმყოფებს, რომლებიც იღებენ დიურეზულ და სხვა სამკურნალო საშუალებებს. სისხლის სურათის მხრივ: გარდამავალი თრომბოციტოპენია, ატიპიური სისხლდენა და ჰემორაგიული გამონაყარი. სხვადასხვა: ოფლის გაძლიერებული გამოყოფა, მამაკაცებში პოტენციის დაქვეითება (ძირითადად ეაკულაციის პროცესის შეფერხება), ღებინება, ტკივილები მუცელში, მოძრაობის აქტივობის დარღვევა (ექსტრაპირამიდული სიმპტომები და მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევა), კრუნჩხვები, მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, ჰიპერპროლაქტინემია, გალაქტორეა, გამონაყარი (მათ შორის იშვიათად- მულტიფორმული ერითემა), იშვიათად პანკრეატიტი და ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები (ჰეპატიტის, სიყვითლის და ღვიძლის უკმარისობის ჩათვლით). იშვიათად აღინიშნება პარესთეზიები, დეპრესიის სიმპტომები, ჰალუცინაციები, აგრესიული რეაქციები, აგზნება, განგაში და ფსიქოზი. ორსულობა და ლაქტაცია: ორსულობის პერიოდში სერტრალინის გამოყენება იმ შემთხვევაშია რეკომენდებული, როდესაც დედისთვის მოსალოდნელი სარგებლიანობა მკვეთრად აღემატება ნაყოფზე მისი მოქმედების პოტენციურ რისკს. დღეისათვის არ არსებობს მონაცემები დედის რძეში მისი გადასვლის შესახებ, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის დანიშვნა არ არის რეკომენდებული. სერტრალინით მკურნალობის პროცესში ქალები იყენებენ კონტრაცეპციის ადექვატურ მეთოდებს. განსაკუთრებული მითითებები: სერტრალინის დანიშვნა შესაძლებელია არა უმცირეს 14 დღის შემდეგ მაო-ს ინჰიბიტორებით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება სეროტონინერგული ნეიროტრანსმისიის გამაძლიერებელ პრეპარატებთან ერთად, როგორიცაა ტრიფტოფანი და ფენფლურამინი. სერტრალინი ღვიძლში განიცდის აქტიურ მეტაბოლიზმს. პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ ღვიძლის ფუნქციის მოშლის მქონე პაციენტებს. აუცილებელია დოზის შემცირების ან პრეპარატის მიღებებს შორის ინტერვალის გაზრდის სწორად შერჩევა. სერტრალინი უმნიშვნელო რაოდენობით შეუცვლელი სახით გამოიყოფა შარდთან ერთად. საწყის და ზომიერად გამოხატული თირკმლის უკმარისობის მქონე ავადმყოფებში( კრეატინის კლირენსით 20-50მლ/წთ-ში) თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე ავადმყოფებში(კრეატინის კლირენსით 20მლ/წთ ნაკლები) სერტრალინის ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების საკმარისი არ არის, ამოტომ პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ თირკმელების უკმარისობით დაავადებულ ავადმყოფებს. კრუნჩხვითი სინდრომით მიმდინარე დაავადებების დროს სერტრალინის გამოყენება შესწავლილი არ არის. ამიტომ მისი დანიშვნა ეპილეფსიის შემთხვევაში არ არის რეკომენდებული, ხოლო კონტროლირებული ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში მკურნალობის პროცესში საჭიროა სისტემატური კონტროლი და კრუნჩხვების წარმოქმნის დროს პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა. სერტრალინით მკურნალობის დროს ჰიპომანია და მანია აღენიშნება ავადმყოფთა 0.4%-ს. მანიის და ჰიპომანიის გამწვავების შემთხვევები აღწერილია აგრეთვე დიდი დეპრესიის მქონე პაციენტთა მცირე ნაწილში, რომლებიც იღებდნენ სხვა ანტიდეპრესანტებს ან ანტიობსესურ საშუალებებს. სერტრალინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დეპრესიის ან განგაშით მიმდინარე დარღვევების დროს დადგენილია ბავშვებში და მოზარდებში 6 წლიდან 17 წლამდე. მისი უსაფრთხოება და ეფექტურობა 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის შესწავლილი. ხანდაზმულ ავადმყოფებში მკურნალობა მიმდინარეობს მინიმალური დოზებით და სისტემატური კონტროლით. სერტრალინით მკურნალობისას დაუშვებელია ალკოჰოლის მიღება. გამოკვლევებით დადგენილია, რომ სერტრალინის გამოყენება არ იწვევს ფსიქომოტორულ მოშლილობებს, მიუხედავად ამისა ანტიდეპრესიული ან ანტიობსესური საშუალებები აქვეითებენ გონებრივ და ფიზიკურ აქტივობას, რომელიც საჭიროა ავტოტრანსპორტის მართვის და იმ სამუშაოს შესრულების დროს, რომელიც მოითხოვს ყურადღების მაქსიმალურ კონცენტრაციას, რის შესახებაც აუცილებელია ავადმყოფების წინასწარი გაფრთხილება. ჭარბი დოზირება: დოზის გადაჭარბების შემთხვევები აღწერილია სერტრალინით მონოთერაპიული მკურნალობის სახით- დოზით 8გ. აღწერილია აგრეთვე დოზის გადაჭარბებით გამოწვეული ლეტალობის შემთხვევები სერტრალინის და სხვა სამკურნალო საშუალებების და/ან ალკოჰოლთან მისი ერთდროული გამოყენების დროს. ამ დროს საჭიროა სიმპტომური მკურნალობის ჩატარება, ფილტვების ოქსიგენაცია და ვენტილაცია, გააქტივებული ნახშირის გამოყენება, კუჭის ამორეცხვა, ფორსირებული დიურეზის და ჰემოდიალიზის ჩატარება. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება: აღწერილია სერიოზული გვერდითი ეფექტები იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ასერტასთან ერთად მაო-ს ინჰიბიტორებს, მათ შორის სელექტიურ ინჰიბიტორებს (სელეგილინი) და მაო-ს შექცევად ინჰიბიტორებს (მოკლობემიდი). აღნიშნული ურთიერთქმედების სიმპტომებს წარმოადგენს: ჰიპერთერმია, რიგიდობა, კრუნჩხვები, გონების დაბინდვა, გაღიზიანებით და ძლიერი აგზნებით მიმდინარე ფსიქიკური მოშლილობა, რომელიც მთავრდება დელირიუმის და კომის განვითარებით. სერტრალინის 200მგ-იანი დოზით ერთდროულად მიღება ეთანოლთან, კარბამაზეპინთან, ჰალოპერიდოლთან ან ფენიტოინთან არ იწვევს მათი მოქმედების გაძლიერებას ჯანმრთელი ადამიანების ფსიქომოტორულ ფუნქციაზე. იგივე დოზებში სარტრალინის მიღება დიაზეპამთან და ტოლბუტამიდთან ერთად იწვევს მცირე, მაგრამ სტატისტიკურად სარწმუნო ზიგიერთი ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების ცვლილებებს. ციმეტიდინი იწვევს სერტრალინის კრეატინინის კლირენსის მნიშვნელოვან დაქვეითებას მათი ერთდროული მიღების დროს. სერტრალინი არ ახდენს გავლენას ატენოლოლის ბეტა-ადრენომაბლოკირებელ აქტივობაზე. მასთან გლიბენკლამიდის და დიგოქსინის ურთიერთქმედების ნიშნები გამოვლენილი არ არის. სერტრალინის კომბინაციით იმ პრეპარატებთან, რომლებიც ხასიათდებიან ცილებთან შეკავშირების მაღალი აქტივობით, განსაკუთრებით დიგიტოქსინთან და ვარფარინთან, შესაძლებელია სისხლის პლაზმაში თავისუფალი (შეუკავშირებელი) პრეპარატების კონცენტრაციის მომატება და აგრეთვე სხვა არასასურველი გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი, კერძოდ სერტრალინის და ვარფარინის ერთდროული მიღებისას აღინიშნება მცირე, მაგრამ სტატისტიკურად სარწმუნო პროთრომბინის დროის გაზრდა, რის გამოც სერტრალინით მკურნალობის დასაწყისში და მისი მიღების შეწყვეტის შემდგომ საჭიროა პროთრომბინის დროის მაჩვენებლების სისტემატური კონტროლი. რადგან სერტრალინი აინჰიბირებს ციტოქრომ P450 2D6 ბიოქიმიურ აქტივობას, შესაძლებელია სისხლის პლაზმაში იმ პრეპარატების კონცეტრაციის მომატება, რომლებიც მეტაბოლიზდება აღნიშნული ფერმენტის მონაწილეობით, მათ შორის ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები და 1C კლასის ანტიარითმიული საშუალებები. სერტრალინი და ლითიუმის ერთდროული გამოყენებით, შესაძლებელია ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება, რომელიც უკავშირდება სეროტონინერგულ მექანიზმებს და კლინიკურად ვლინდება ტრემორის გაძლიერებით; ამ დროს ლითიუმის ფარმაკოკინეტიკური მაჩვენებლის არსებითი ცვლილებები არ აღინიშნება.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 1713 hits - 0 comment - Print -  E-mail

დიფოსფოცინი (Difosfocin) CITICOLINE MAGIS FARMACEUTICI, იტალია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: N06BX06 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა საინექციო ხსნარი: ამპულაში 4 მლ, შეფუთვაში 5 ც. 1 ამპ. ციტიქოლინი (ციტიდინდიფოსფოქოლინი) . . . . . . . 500 მგ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ფსიქოსტიმულატორი და ნოოტროპული საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები ციტიქოლინი აუმჯობესებს თავის ტვინის მეტაბოლიზმს. ახასიათებს დადებითი ზეგავლენა კუჭქვეშა ჯირკვლის მეტაბოლიზმზე. ციტიქოლინი უჯრედის მემბრანის მთავარი კომპონენტების (უმთავრესად ფოსფოლიპიდები) პრეკურსორია, ხელ უწყობს უჯრედების დაზიანებული მემბრანების აღდგენას, აინჰიბირებს ფოსფოლიპაზას მოქმედებას და აფერხებს თავისუფალი რადიკალების ჭარბად წარმოქნას და უჯრედების კვდომას. ინსულტის მწვავე პერიოდში ამცირებს დაზიანებული ქსოვილის მოცულობას, აუმჯობესებს ქოლინერგულ გადაცემას. ქალა-ტვინის ტრავმის დროს ამცირებს პოსტტრავმული კომის ხანგრძლივობას და ნევროლოგიურ სიმპტომებს. ციტიქოლინი ეფექტურია დეგენერაციული და სისხლძარღვოვანი ეტიოლოგიის კოგნიტიური, მგრძნობელობითი და მოტორული ნევროლოგიური დარღვევების სამკურნალოდ. ჩვენებები იშემიური ინსულტის მწვავე პერიოდი. იშემიური და ჰემორაგიული ინსულტის შემდგომი აღდგენითი პერიოდი. ცნობიერების დარღვევა ქალა-ტვინის ტრავმის და თავის ტვინზე ქირურგიული ჩარევის შემდეგ, მწვავე და აღდგენითი პერიოდი. თავის ტვინის სისხლისმიმოქცევის მწვავე მოშლის ფონზე განვითარებული ჰემიპლეგია. პარკინსონის სინდრომი (ქოლინობლოკატორებთან ერთად,როდესაც უკუნაჩვენებია ლევოდოპას დანიშვნა). კოგნიტური დარღვევები თავის ტვინის დეგენერაციული და სისხლძაღვოვანი დაავადებების დროს. მწვავე პანკრეატიტი ან ქრონიკული პანკრეატიტის გამწვავება, ოპერაციის შემდგომი მწვავე პანკრეატიტი (პროტეოლიზური ფერმენტების ინჰიბიტორებთან ერთად). დოზირების რეჟიმი ნელი ინტრავენური ინექცია (5 წუთი) ან წვეთოვნად (40-60 წვეთი/წუთში) ან ინტრამუსკულურად. ინსულტის და ქალა-ტვინის ტრავმის მწვავე პერიოდი: 1000-2000 მგ/დღეში. პარკინსონის სინდრომი: 500-1000 მგ 1-ჯერ დღეში ინტრავენურად 3-4კვირის განმავლობაში (ქოლინოლიზურ პრეპარატებთან ერთად). თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მწვავე მოშლის ფონზე განვითარებული ჰემიპლეგია: 1000 მგ/დღეში ინტრავენურად 4 კვირის განმავლობაში. პანკრეატიტი: 1000 მგ/დღეში ინტრავენურად 2კვირის განმავლობაში პროტეოლიზური ფერმენტების ინჰიბიტორებთან ერთად. რეკომენდებულია მკურნალობის ციკლი გაგრძელდეს 3-4 კვირა და ციკლებს შორის დაცული იყოს შესაბამისი ინტერვალი. უკუჩვენებები ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების მიმართ. გვერდითი მოვლენები ალერგიული რეაქცია (გამონაყარი, ქავილი, შესაძლებელია განვითარდეს შოკი), უძილობა, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, აგზნება, ტრემორი, დაბუჟების შეგძნება პარალიზებულ კიდურებში, გულისრევა, მადის დაქვეითება, ღვიძლის ფუნქციური სინჯების ცვლილებები, ტემპერატურის მომატება, არტერიული წნევის მატება. სიფრთხილის ზომები თავის ტვინის შეშუპების დროს აუცილებელია ისეთი მედიკამენტების დანიშვნა (მაგალითად, მანიტოლი და კორტიკოსტეროიდები), რომლებიც ხელს უწყობენ ინტრაცერებრალური წნევის დაქვეითებას. ინტრაკრანიალური ჰემორაგიის დროს დაუშვებელია პრეპარატის მაღალი დოზებით დანიშვნა( ერთჯერადი მიღებით არაუმეტეს 500 მგ), რადგან შეიძლება გაიზარდოს ცერებრალური სისხლის ნაკადი. ასეთ შემთხვევაში შეიძლება დაინიშნოს 100-200 მგ 2-3 ჯერ დღეში. ორსულებში, ახალშობილებში და ადრეული ასაკის ბავშვებში პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ სასიცოცხლო ჩვენებით, ექიმის მკაცრი კონტროლის ქვეშ. განსაკუთრებული მითითებები სასურველია შეიზღუდოს ინტრამუსკულური ინექციის რაოდენობა და არ მოხდეს განმეორებითი ინექცია ერთიდაიმავე ადგილას. პრეპარატის ინტრავენური ინექცია უნდა გაკეთდეს ნელი სიჩქარით. დიფოსფოცინი არ ახდენს გავლენას მანქანის ან სხვა მექანიზმების მართვაზე. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება დიფოსფოცინს ახასიათებს სინერგიული მოქმედება L-დოფასთან (რაც საშუალებას იძლევა შემცირდეს ლ-დოფას დოზა) პარკინსონის დაავადების დროს. დიფოსფოცინის დანიშნვა დასაშვებია ანტიჰემორაგიულ საშუალებებთან, პრეპარატებთან რომლებიც ამცირებენ ინტრაკრანიალურ წნევას და საინფუზიო სითხეებთან. შენახვის პირობები და ვადა ვარგისიანობის ვადა - 5 წელი.  

Monday, 11 August 2008 05:10 - 1900 hits - 0 comment - Print -  E-mail

ორლეპტი (Orlept) VALPROATE SODIUM CP PHARMACEUTICALS, დიდი ბრიტანეთი ათქ კლასიფიკაციის კოდი: BN03AG01 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები: ბლისტერში 10 ტაბ., შეფუთვაში 10 ბლისტერი 1 ტაბ. ნატრიუმის ვალპროატი . . . . . 200 მგ. 1 ტაბ. ნატრიუმის ვალპროატი . . . . . 500 მგ. სიროფი: ბოთლში 300 მლ(შფ) 5 მლ ნატრიუმის ვალპროატი . . . . . 200 მგ კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ეპილეფსიის საწინააღმდეგო საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები ორლეპტი წარმოადგენს ეპილეფსიის საწინააღმდეგო საშუალებას მოქმედების ფართო სპექტრით. პრეპარატი მოქმედებს ცნს-ზე და იჩენს აქტივობას ეპილეფსიის გენერალიზებული და ფოკალური ფორმების დროს. ახდენს ცენტრალური ნეირონების Na+-ის არხების ბლოკირებას, გამაამინოერბომჟავათი (გაემ) გამოწვეული შეკავების პროცესების გაძლიერებას ცნს-ში, გლუტამატდეკარბოქსილაზას აქტივობის მომატებას და გაემ-ტრანსამინაზას ინჰიბირებას. ფარმაკოკინეტიკა შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, სისხლში მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს 2სთ-ში, წონასწორული კონცენტრაცია აღინიშნება მკურნალობის მე-3-4 დღეს. თერაპიული კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეადგენს 40-100მგ/ლ, თუ კონცენტრაცია აღემატება 200 მგ/ლ, აუცილებელია დოზის შემცირება. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება 90%. თავისუფლად გადის ჰემატოენცეფალური ბარიერს. მეტაბოლიზდება ღვიძლში. გამოიყოფა თირკმელებით მეტაბოლიტების სახით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი 15-17 სთ. ჩვენებები გენერალიზებული კრუნჩხვები. შეტევები მცირე ეპილეფსიის დროს. მიოკლონუს ეპილეფსია. კეროვანი(პარციული) კრუნჩხვები(მარტივი და რთული სიმპტომატიკით). კრუნჩხვები თავის ტვინის ორგანული დაავადებების დროს. ქცევის დარღვევა გამოწვეული ეპილეფსიით. ფებრილური კრუნჩხვები ბავშვებში. ბავშვებში. დოზირების რეჟიმი საწყისი დღიური დოზა 10-15მგ/კგ-ზე, შემდგომში დოზები თანდათანობით იზრდება ოპტიმალურ დოზამდე- 20-30 მგ/კგ-ზე. თუ კრუნჩხვები არ წყდება, დოზა იზრდება ადექვატურად. მოზრდილებისათვის ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 20-30 მგ/კგ-ზე დღეში. ხანდაზმულებსა და ავადმყოფებში თირკმლის დაავადებით გამოიყენება პრეპარატის უფრო დაბალი დოზები. ბავშვებში - 20-40 მგ/კგ დღეში. პრეპარატი ინიშნება 2-ჯერ დღეში. დოზირების რეჟიმს განსაზღვრავს ექიმი. მედიკამენტის მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად ან საკვების შემდეგ. მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ექიმის მიერ დადგენილი ვადით. დოზის გამორჩენის შემთხვევაში წამლის გაცდენილი დოზა მიიღება გახსენებისთანავე. თუ მორიგი დოზის მიღებამდე დარჩენილია 2 სთ, გაცდენილი დოზა აღარ მიიღება. არ არის რეკომენდებული დოზის გაორმაგება გაცდენილი დოზის ხარჯზე. დაუშვებელია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა ექიმის კონსულტაციის გარეშე. ორლეპტით მკურნალობის შეწყვეტა ან მკურნალობის გაგრძელება სხვა ანტიკონვულსანტით ხდება თანდათანობით ანტიკონვულსური ეფექტის მიხედვით. გვერდითი მოვლენები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ღვიძლის და კუჭქვეშა ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა. ცნს-ის მხრივ: სტუპოროზული მდგომარეობა, ატაქსია, ტრემორი. ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ანგიონევროზული შეშუპება. სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ანემია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია. სხვადასხვა: ალოპეცია, სხეულის მასის მომატება, სისხლდენის ხანგრძლივობის გაზრდა. უკუჩვენებები მომატებული მგრძნობელობა წამლის რომელიმე ინგრედიენტის მიმართ, ღვიძლის ან კუჭქვეშა ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა. პორფირია(იშვიათი დაავადება, როდესაც ჩათრეულია სისხლი და ღვიძლი), ჰემორაგიული დიათეზი. ორსულობა და ლაქტაცია ორსულობის დროს საჭიროა პაციეტის მდგომარეობაზე სათანადო კონტროლი. მშობიარობის შემდეგ აუცილებელია სპეციალური მონიტორინგი. ლაქტაციის პერიოდში უნდა განისაზღვროს მოსალოდნელი სარგებლიანობა პოტენციურ რისკთან მიმართებაში. რეპროდუქციის ასაკში მყოფ ქალებში პრეპარატით მკურნალობა რეკომენდებულია საიმედო კონტრაცეპციის გამოყენების ფონზე. განსაკუთრებული მითითებები 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენებისას არსებობს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის განვითარების რისკი. მკურნალობის პირველი 6 თვის მანძილზე აუცილებელია ღვიძლის სინჯის და პროთრომბინის დონის რეგულარული კონტროლი. ორლეპტის ხსნარი შეიცავს სორბიტოლს, როგორც მალტიტოლის სიროფის კომპონენტს. სორბიტოლის დღიური დოზა შეადგენს 2.18 გ. იმ პაციენტებში, რომლებიც ტოლერანტულნი არიან ფრუქტოზას ან სხვა რომელიმე შაქრის მიმართ, ასევე შესაძლებელია განვითარდეს სორბიტოლის მიმართ შეუთავსებლობა. ორლეპტის მიღების დროს ყურადღება უნდა მიექცეს წონაში მატებას. საჭიროა რეგულარულად წონის კონტროლი. ტრანსპოტრის მართვა და სამუშაოს შესრულება, რომელიც საჭიროებს ყურადღების კონცენტრაციას: აუცილებელია პაციენტის გაფრთხილება შესაძლო ძილიანობის შესახებ, განსაკუთრებით ანტიკონვულსიური თერაპიის დროს ან მისი კომბინირებისას ბენზოდიაზეპინებთან. ჭარბი დოზირება სიმპტომები: კომატოზური მდგომარეობა, ჰიპორეფლექსია, მიოზი. მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, თუ პრეპარატის მიღებიდან არ არის გასული 10-12 სთი. ოსმოსური დიურეზის უზრუნველყოფა და გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მდგომარეობის მონიტორინგი და კორექცია. აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია დიალიზის გამოყენება. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება ერთდროული დანიშვნისას პრეპარატი აძლიერებს ნეირილეფსიური საშუალებების და ანტიდეპრესანტების მოქმედებას, ასევე ზრდის ბარბიტურატების კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში. პრეპარატი ამცირებს ფენიტოინის საერთო კონცენტრაციას, ამავე დროს იზრდება მისი თავისუფალი ფრაქციის კონცენტრაცია. კრუნჩხვების საწინააღმდეგო პრეპარატები (ფენიტოინი, ფენობარბიტალი, კარბამაზეპინი), რომლებსაც გააჩნიათ ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების ინდუქციის უნარი, ამცირებენ პრეპარატის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში. მათთან კომბინაციისას აუცილებელია დოზირების კორეგირება სისხლის პლაზმაში პრეპარატის კონცენტრაციის შესაბამისად. შენახვის პირობები და ვადა პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 250C ტემპერატურაზე, ბნელ ადგილას. ვარგისიანობის ვადა - 2 წელი.  

Monday, 11 August 2008 05:10 - 1649 hits - 0 comment - Print -  E-mail

ორლეპტი ქრონო (Orlept Chrono) VALPROATE SODIUM ORION CORPORATION, ფინეთი ათქ კლასიფიკაციის კოდი: N03AG01 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები მოდიფიცირებული გამოთავისუფლებით: ფლაკონში 10 0 ტაბ. 1 ტაბ. ნატრიუმის ვალპროატი. . . . . . 300 მგ. 1 ტაბ. ნატრიუმის ვალპროატი. . . . . . 500 მგ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ეპილეფსიის საწინააღმდეგო საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები ნატრიუმის ვალპროატი ზრდის ინჰიბიტორი ნეირომედიატორის γ-ამინობუტირის მჟავას (GABA) კონცენტრაციას ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში. გარდა ამისა, ნატრიუმის ვალპროატი შესაძლებელია ასევე უშუალოდ მოქმედებდეს ნეირონების მემბრანებში არსებულ ნატრიუმის და კალიუმის არხებზე. ჩვენებები გენერალიზებული ეპილეფსიური გულყრა, როგორიცაა ტონურ-კლონური გულყრა (დიდი ეპილეფსიური გულყრა), აბსანსები (მცირე გულყრა), მიოკლონური და ატონიური გულყრა. აგრეთვე გამოიყენება დამხმარე საშუალებად ერთეული კეროვანი კრუნჩხვების დროს. დოზირების რეჟიმი ორლეპტი ქრონო ტაბლეტები მოდიფიცირებული გამოთავისუფლებით მიიღება მთლიანად, საკმარისი რაოდენობით სითხესთან ერთად (მაგ. ჭიქა წყალი). საკვებთან ერთად მიღებამ შესაძლებელია დააქვეითოს აბსორბციის სიჩქარე. ტაბლეტები მოდიფიცირებული გამოთავისუფლებით ინიშნება 1 ან 2-ჯერ დღეში. მონოთერაპია მოზრდილები:მოზრდილებისთვის საწყისი დოზა შეადგენს 600 მგ-ს დღეში. დოზა იზრდება ყოველ 37 დღეში მანამდე, სანამ არ შეწყდება გულყრები. ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 1000-2000 მგ-ს დღეში (20-30 მგ/კგ/დღეში). მაქსიმალური დოზა შეადგენს 2500 მგ დღეში. ხანდაზმული პაციენტები: სისხლის შრატში თავისუფალი ნატრიუმის ვალპროატის კონცენტრაცია უფრო მეტია ხანდაზმულებში, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში, თუმცა პრეპარატის საერთო კონცენტრაცია არ იცვლება. დოზა უნდა განისაზღვოს თერაპიული ეფექტის მიხედვით. 20 კგ-ზე მეტი წონის ბავშვები: 20 კგ-ზე მეტი წონის ბავშვებში საწყისი დოზის სახით, წონისგან დამოუკიდებლად ინიშნება 300 მგ დღეში. შემდგომში დოზა იზრდება 100-200 მგ-მდე ყოველ 37 დღეში ეპილეფსიური გულყრების შეწყვეტამდე. ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 15-30 მგ/კგ/დღეში. მაქსიმალური დოზა შეადგენს 35 მგ/კგ/დღეში. ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის ან ჰიპოალბუმინემიის მქონე პაციენტები: ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის ან ჰიპოალბუმინემიის მქონე პაციენტებში ნატრიუმის ვალპროატის თავისუფალი ფრაქცია იზრდება სისხლის პლაზმაში. დოზირება უნდა განისაზღვროს თერაპიული რეაქციის მიხედვით. კომბინირებული მკურნალობა სხვა სამკურნალო საშუალებიდან ორლეპტი ქრონოს მოდიფიცირებული გამოთავისუფლების ტაბლეტებზე გადასვლისას ან ადრე ჩატარებულ მკურნალობაზე მოდიფიცირებული გამოთავისუფლების ტაბლეტის დამატებისას, დოზა იზრდება თანდათან ოპტიმალური დოზის მიღწევამდე. ამავდროულად, სხვა სამკურნალო საშუალების დოზა უნდა შემცირდეს და თანდათან მოიხსნას. თუ საჭიროა ეპილეფსიის საწინააღმდეგო სხვა პრეპარატის გამოყენება, იგი შეჰყავთ თანდათან მკურნალობის რეჟიმში. უკუჩვენებები ჰიპერმგრძნობელობა ნატრიუმის ვალპროატის ან სხვა ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ. ქრონიკული ან მწვავე ჰეპატიტი. ღვიძლის ძლიერი დისფუნქცია, განსაკუთრებით თუ იგი მედიკამენტოზურია (ასევე გვხვდება ანამნეზში). კუჭქვეშა ჯირკვლის ძლიერი დისფუნქცია. პორფირია. სისხლდენისკენ მიდრეკილება. გვერდითი მოვლენები ცალკეულ შემთხვევებში აღინიშნებოდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ღვიძლის და კუჭქვეშა ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა. ცნს-ის მხრივ: სტუპოროზული მდგომარეობა, ატაქსია, ტრემორი. ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ანგიონევროზული შეშუპება. სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ანემია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია. სხვადასხვა: ალოპეცია, სხეულის მასის მომატება, სისხლდენის ხანგრძლივობის გაზრდა, მენსტრუალური დარღვევები. განსაკუთრებული მითითებები ლაბორატორიული მონიტორინგი: სტანდარტული გამოკვლევების ჩატარების გარდა მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია ღვიძლის, კუჭქვეშა ჯირკვლის ფუნქციის და სისხლის შედედების გადამოწმება. მკურნალობის დაწყებიდან 4 კვირის შემდეგ საჭიროა ლაბორატორიული გამოკვლევების ხელახლა ჩატარება, მათ შორის სისხლის საერთო ანალიზი, თრომბოციტების რაოდენობის და სისხლის შედედების, ამინოტრანსფერაზების, ტუტე ფოსფატაზის, ბილირუბინის და ამილაზის დონის ჩათვლით. თუ ნატრიუმის ვალპროატი უპრობლემოდ გამოიყენებოდა რამდენიმე წლის განმავლობაში, მაშინ ლაბორატორიული გამოკვლევა შეიძლება ჩატარდეს წელიწადში ერთხელ. ქირურგიულ ჩარევამდე და ჰემატომის ან სპონტანური სისხლჩაქცევის გაჩენის შემთხვევაში დამატებით საჭიროა ჰემატოლოგიური გამოკვლევის ჩატარება (სისხლის საერთო ანალიზი, მათ შორის თრომბოციტების რაოდენობის, სისხლდენის დროის და სისხლის შედედების განსაზღვრა). სხეულის მასის მომატება: ნატრიუმის ვალპროატი იწვევს სხეულის მასის მომატებას, რაც ხანდახან არის მნიშვნელოვანი და პროგრესირებადი. მკურნალობის დასაწყისშივეა საჭიროა შესაბამისი ზომების მიღება, რაც მიმართული იქნება სხეულის წონის ნაკლებად მომატებისკენ. ქალები და გოგონები: ნატრიუმის ვალპროატით მკურნალობის დაწყებამდე რეპროდუქციულ ასაკში მყოფმა ქალებმა უნდა მიმართონ სპეციალისტს, რადგან პრეპარატი პოტენციურად ტერატოგენულია ნაყოფისთვის. ასევე არსებობს მონაცემები იმის შესახებ, რომ ნატრიუმის ვალპროატს შეუძლია გაზარდოს საკვერცხის პოლიკისტოზის სინდრომის რისკი. ზეგავლენა მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე: ნატრიუმის ვალპროატი შესაძლებელია მოქმედებდეს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე (მაგალითად, იწვევს თავბრუსხვევას), რაც ზეგავლენას ახდენს სატრანსპორტო საშუალებების და მანქანების მართვაზე. მსგავსი ეფექტები უფრო მოსალოდნელია მაღალი დოზების ან ისეთ პრეპარატების კომბინირებული მიღებისას, რომლებიც მოქმედებენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე (როგორიც არის სხვა ანტიეპილეფსიური პრეპარატები, ბენზოდიაზეპინები და ალკოჰოლი). ორსულობა და ლაქატაცია ორსულობა: თუ პაციენტი ორსულადაა ან შეიძლება დაორსულდეს ორლეპტი ქრონოს მიღების პერიოდში, აუცილებელია ექიმის ინფორმირება. ლაქტაცია: აუცილებელი ექიმის კონსულტაცია. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატების ურთიერთქმედება ნატრიუმის ვალპროატის მეტაბოლიზმზე. კარბამაზეპინი, ფენიტოინი, ფენობარბიტალი და პრიმიდონი აქვეითებენ ვალპროატის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში. ფელბამატს შეუძლია გაზარდოს ნატრიუმის ვალპროატის კონცენტრაცია. ეთოსუქსიმიდმა შესაძლებელია ზომიერად დააქვეითოს ნატრიუმის ვალპროატის დონე სისხლის პლაზმაში. ფლუოქსეტინმა შესაძლებელია გაზარდოს ნატრიუმის ვალპროატის დონე სისხლის პლაზმაში. მეფლოკინი, ქლოროქინი: მეფლოკინს შეუძლია დააქვეითოს ნატრიუმის ვალპროატის დონე. გარდა ამისა მეფლოკინს და ქლოროქინს შეუძლიათ დააქვეითონ ეპილეფსიური შეტევის ზღურბლი. კომბინირებული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. თუ კომბინირებული მიღება აუცილებელია, მაშინ საჭიროა ექიმის დაკვირვება. კარბაპენემებმა შესაძლებელია სწრაფად შეამცირონ ნატრიუმის ვალპროატის დონე სისხლის პლაზმაში. მათი ერთდროული მიღების შემთხვევაში საჭიროა მუდმივი კლინიკური დაკვირვება. რიფამპინი ზრდის ნატრიუმის ვალპროატის კლირენსს და აქვეითებს ნატრიუმის ვალპროატის დონეს სისხლის პლაზმაში. ერითრომიცინსა და იზონიაზიდს შეუძლიათ გაზარდონ ნატრიუმის ვალპროატის დონე სისხლის პლაზმაში. სიცხის დამწევი დოზის მიღებისას აცეტილსალიცილის მჟავამ შესაძლებლია გამოაძევოს ნატრიუმის ვალპროატი პლაზმის ცილების მიერთების ადგილიდან და დათრგუნოს ნატრიუმის ვალპროატის მეტაბოლიზმი. ციმეტიდინმა შესაძლებელია გაზარდოს ნატრიუმის ვალპროატის დონე სისხლის პლაზმაში. ნატრიუმის ვალპროატის ზემოქმედება სხვა პრეპარატების მეტაბოლიზმზე. ლამოტრიჯინი: ნატრიუმის ვალპროატი აინჰიბირებს ლამოტრიჯინის მეტაბოლიზმს და ზრდის ნახევარგამოყოფის პერიოდს, კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში და ლამოტრიჯინის ტოქსიურობას. არ არის რეკომენდებული კომბინირებული გამოყენება. თუ კომბინირებული გამოყენება აუცილებელია, მაშინ საჭიროა ლამოტრიჯინის დაბალი დოზის გამოყენება. კარბამაზეპინი: ნატრიუმის ვალპროატი აინჰიბირებს კარბამაზეპინის და კარბამაზეპინი-10, 11-ეპოქსიდის მეტაბოლიზმს. არსებობს კლინიკური ტოქსიურობის მონაცემები კარბამაზეპინთან ერთად ნატრიუმის ვალპროატის კომბინირებული გამოყენების შესახებ. ფენიტოინი: ნატრიუმის ვალპროატი გამოაძევებს ფენიტოინს სისხლის ცილებიდან, რაც მკვეთრად ზრდის თავისუფალი ფენიტოინის კონცენტრაციას პლაზმაში და ქსოვილებში. ფენობარბიტალი, პრიმიდონი: ნატრიუმის ვალპროატი აინჰიბირებს ფენობარბიტალის და პრიმიდონის მეტაბოლიზმს. სედაციის ან ბარბიტურატების ინტოქსიკაციის სხვა სიმპტომების გამოვლენისას ფენობარბიტალის (ან პრიმიდონის) დოზა უნდა შემცირდეს. ფელბამატი, ეთოსუქსიმიდი: ნატრიუმის ვალპროატს შეუძლია დათრგუნოს ფელბამატის და ეთოსუქსიმიდის მეტაბოლიზმი და შესაბამისად გაზარდოს მისი კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში. ზიდოვუდინი: ნატრიუმის ვალპროატი თრგუნავს ზიდოვუდინის მეტაბოლიზმს, რამაც თავის მხრივ შეიძლება გამოიწვიოს ზიდოვუდინით გამოწვეული ტოქსიურობა. ლორაზეპამი, ამიტრიპტილინი, ნორტრიპტილინი: ნატრიუმის ვალპროატი თრგუნავს ლორაზეპამის, ამიტრიპტილინის და ნორტრიპტილინის მეტაბოლიზმს და შესაბამისად ზრდის მათ კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში. ნიმოდიპინი: ნატრიუმის ვალპროატი აინჰიბირებს ნიმოდიპინის მეტაბოლიზმს, რამაც შესაძლებელია გამოიწვიოს ჰიპოტენზია. შენახვის პირობები და ვადა ინახება 15-25°Cტემპერატურაზე. ვარგისიანობის ვადა- 3 წელი. გაცემის წესი: ექიმის რეცეპტით.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 632 hits - 0 comment - Print -  E-mail

პკ-მერცი ინფუზია (PK-Merz Infusion) AMANTADINE MERZ PHARMA, გერმანია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: N04BB01 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა საინფუზიო ხსნარი: ფლაკონში 500 მლ; შეფუთვაში 2 ც. 500 მლ. ამანტადინის სულფატი . . . . . . . 200 მგ კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი პარკინსონიზმის საწინააღმდეგო საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები პრეპარატი ასტიმულირებს დოფამინის გამოყოფას ნეირონული დეპოებიდან და ზრდის დოფამინერგული რეცეპტორების მგძნობელობას მედიატორისადმი (დოფამინისადმი). შესაბამისად, ბაზალურ განგლიებში დოფამინის წარმოქმნის შემცირების მიუხედავად, ნეიროფიზიოლოგიური პროცესები ნორმალურად მიმდინარეობს. პრეპარატი აქვეითებს ცენტრალური ნერვული სისტემის მოტორულ ნეირონებში იმპულსების გენერაციას. ამანტადინის სულფატს გააჩნია ნეიროპროტექტული მოქმედება. ამცირებს Ca2+ ნაკადს უჯრედში, აინჰიბირებს ნეირონების რღვევას. აგზნების ტრანსმიტერული სისტემის დათრგუნვით, substancia nigra-ს ნეირონებში უზრუნველყოფს დოფამინის მეტაბოლიზმის შენარჩუნებას და corpus striatum -ში აღადგენს აგზნებისა და შეკავების პროცესებს შორის წონასწორობას. ჩვენებები პარკინსონის მძიმე და სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობების (მათ შორის აკინეტიკური კრიზის) ინტენსიური პირველადი მკურნალობა. პერორალური თერაპიის დროებითი შეწყვეტა. ცნობიერების დაკარგვა ქალა-ტვინის ტრავმის შედეგად. ნარკოზიდან შენელებული გამოსვლა. ნევრალგია სარტყლისებური ჰერპესის დროს. დოზირების რეჟიმი დოზირების რეჟიმი ინდივიდუალურია. ზოგადად ინიშნება 500 მლ 1-2-ჯერ დღეში. შესაძლებელია დოზა გაიზარდოს 500 მლ 3-ჯერ დღეში. ინფუზიის ხანგრძლივობა შეადგენს 3 სთ-ს (55 წვეთი/წუთში). თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას გამოიყენება დოზირების შემდეგი სქემა: გლომერული ფილტრაციის სიჩქარე(GFR) მლ/წთ დოზირება(მგ) დოზირების ინტერვალი (სთ) 80-60 100 12 სთ 60-50 200 ან 100 მონაცვლეობით ყოველ მეორე დღეს 50-30 100 24სთ 30-20 200 კვირაში 2-ჯერ 20-10 100 კვირაში 3-ჯერ <10 200-100 კვირაში ერთხელ ან ყოველ მეორე კვირას მძიმე შემთხვევებში (აკინეტიკური კრიზის დროს) შესაძლებელია დოზის გაზრდა რისკის შეფასების გათვალისწინებით. გვერდითი მოვლენები მხედველობითი ჰალუცინაციებით მიმდინარე ფსიქიკური აშლილობა. მოტორული ან ფსიქიკური აგზნება. შარდის შეკავება წინამდებარე ჯირკვლის ადენომის მქონე პაციენტებში. გულის უკმარისობა. იშვიათად- არითმია, ტაქიკარდია, გულისრევა, პირის სიმშრალე, თავბრუსხვევა, ძილის დარღვევა. ძალიან იშვიათად- ზედა და ქვედა კიდურების კანის მოლურჯო შეფერილობა, მხედველობის დაქვეითება. უკუჩვენებები პრეპარატისადმი მომატებული მგრძნობელობა. გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა (IVკლასი NYHA მიხედვით), კარდიომიოპათია და მიოკარდიტი, AV ბლოკადა II-III ხარისხის, ბრადიკარდია (გულის შეკუმშვათა სიხშირე წუთში 55-ზე ნაკლები), გახანგრძლივებული QT ინტერვალი, ანამნეზში პარკუჭოვანი არითმია, ბუდიპინის ან QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი სხვა პრეპარატების ერთდროული მიღება. პკ-მერცის საინფუზიო ხსნარი არ გამოიყენება პაციენტებში თირკმლის მწვავე უკმარისობით (კრეტინინის კლირენსი<10 მლ/წთ). შედარებითი უკუჩვენება: გლაუკომა, წინამდებარე ჯირკვლის ადენომა, ფსიქომოტორული აგზნება, ანამნეზში დელირიუმი და პრედელირიუმი, ფსიქოზი. ეპილეფსია, თირეოტოქსიკოზი, ღვიძლისა და თირკმლის მწვავე და ქრონიკული დაავადებები. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი. განსაკუთრებული მითითებები არ შეიძლება პკ–მერცის მიღების უეცარი შეწყვეტა, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს სიმპტომების გაუარესება. გულის უკმარისობის ან დარღვეული სისხლის მიმოქცევის მქონე პაციენტები პკ-მერცის მკურნალობის დროს უნდა იმყოფებოდნენ ექიმის დაკვირვების ქვეშ. ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით კი პაციენტებში აგზნებით, არეული ცნობიერებით, პრედელირიუმით და დელირიუმით, საჭიროა პრეპარატის მცირე დოზებით დანიშვნა. პრეპარატმა შეიძლება დააქვეითოს კონცენტრაციის უნარი და რეაგირების სიჩქარე, შესაბამისად ავტომანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვისას საჭიროა სიფრთხილის ზომების დაცვა. მკურნალობის დროს არ შეიძლება ალკოჰოლის მიღება. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება ისეთ შარდმდენებთან ერთდროულმა მიღებამ, რომელიც წარმოადგენს ტრიამტერენისა და ჰიდროქლორთიაზიდის კომბინაციას, შესაძლებელია გამოიწვიოს პლაზმაში ამანტადინის კონცენტრაციის ცვლილება. პარკინსონიზმის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან კომბინირებული თერაპიისას, შესაძლებელია საჭირო გახდეს სხვა მედიკამენტების დოზის ან მთლიანად კომბინაციის შეცვლა, წინააღმდეგ შემთხვევაში შეიძლება გაძლიერდეს ისეთი გვერდითი ეფექტები, როგორიც არის ეგზოგენური ფსიქოზი. შენახვის პირობები და ვადა პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25ºCტემპერატურაზე. გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ შეფუთვა დაუზიანებელია და სითხე გამჭვირვალეა.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 1970 hits - 0 comment - Print -  E-mail

პკ-მერცი ტაბლეტი (PK-Merz Tablet) AMANTADINE MERZ PHARMA, გერმანია ათქ კლასიფიკაციის კოდი: N04BB01 შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც. 1 ტაბ. ამანტადინის სულფატი . . . . . . . 100 მგ. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი პარკინსონიზმის საწინააღმდეგო საშუალება. ფარმაკოლოგიური თვისებები პრეპარატი ასტიმულირებს დოფამინის გამოყოფას ნეირონული დეპოებიდან და ზრდის დოფამინერგული რეცეპტორების მგძნობელობას მედიატორისადმი (დოფამინისადმი). შესაბამისად, ბაზალურ განგლიებში დოფამინის წარმოქმნის შემცირების მიუხედავად, ნეიროფიზიოლოგიური პროცესები ნორმალურად მიმდინარეობს. პრეპარატი აქვეითებს ცენტრალური ნერვული სისტემის მოტორულ ნეირონებში იმპულსების გენერაციას. ამანტადინის სულფატს გააჩნია ნეიროპროტექტული მოქმედება. ამცირებს Ca2+ ნაკადს უჯრედში, აინჰიბირებს ნეირონების რღვევას. აგზნების ტრანსმიტერული სისტემის დათრგუნვით, substancia nigra-ს ნეირონებში უზრუნველყოფს დოფამინის მეტაბოლიზმის შენარჩუნებას და corpus striatum-ში აღადგენს აგზნებისა და შეკავების პროცესებს შორის წონასწორობას. ჩვენებები გამოიყენება პარკინსონის დაავადებისა და სხვადასხვა ეტიოლოგიის პარკინსონიზმის დროს. პრეპარატი ეფექტურია პარკინსონიზმისთვის დამახასიათებელი სიმპტომთა ტრიადის სამკურნალოდ (ძირითადად რიგიდული და აკინეტიკური ფორმების დროს, ნაკლებად მოქმედებს ჰიპერკინეტიკურ სინდრომზე – ტრემორზე). სტერეოტაქსიური ოპერაციების შემდეგ განვითარებული ტკივილები და ნარჩენი სიმპტომები. დოზირების რეჟიმი დოზირების რეჟიმი ინდივიდუალურია. პრეპარატი ინიშნება ჭამის შემდეგ. მკურნალობა იწყება შემდეგნაირად: პირველი სამი დღე 1 ტაბლეტი დღეში, მომდევნო დღეებში დოზა იზრდება და შეადგენს 2 ტაბლეტს დღეში. შესაძლებელია დოზის შემდგომი გაზრდა კვირაში 1 ტაბლეტით. პარკინსონიზმის კომბინირებული მკურნალობის შემთხვევაში დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად. უკანასკნელი დოზის მიღება რეკომენდებულია დღის მეორე ნახევარში, ვახშმამდე. ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით კი პაციენტებში აგზნებით, არეული ცნობიერებით, პრედელირით და დელირით, საჭიროა პრეპარატის მცირე დოზებით დანიშვნა. გვერდითი მოვლენები მხედველობითი ჰალუცინაციებით მიმდინარე ფსიქიკური აშლილობა. იშვიათად- მოტორული ან ფსიქიკური აგზნება. შარდის შეკავება წინამდებარე ჯირკვლის ადენომის მქონე პაციენტებში. გულის უკმარისობა. არითმია, ტაქიკარდია, გულისრევა, პირის სიმშრალე, თავბრუსხვევა, ძილის დარღვევა. ძალიან იშვიათად- ზედა და ქვედა კიდურების კანის მოლურჯო შეფერილობა, მხედველობის დაქვეითება. უკუჩვენებები პრეპარატისადმი მომატებული მგრძნობელობა. გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა (IV კლასი NYCA მიხედვით), კარდიომიოპათია და მიოკარდიტი, AV ბლოკადა II-III ხარისხის, ბრადიკარდია (გულის შეკუმშვათა სიხშირე წუთში 55-ზე ნაკლები), გახანგრძლივებული QT ინტერვალი, ანამნეზში პარკუჭოვანი არითმია, ბუდიპინის ან QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი სხვა პრეპარატების ერთდროული მიღება. შედარებითი უკუჩვენება: გლაუკომა, წინამდებარე ჯირკვლის ადენომა, ფსიქომოტორული აგზნება, ანამნეზში დელირიუმი და პრედელირიუმი, ფსიქოზი. ეპილეფსია, თირეოტოქსიკოზი, ღვიძლისა და თირკმლის მწვავე და ქრონიკული დაავადებები. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი. განსაკუთრებული მითითებები არ შეიძლება პკ–მერცის მიღების უეცარი შეწყვეტა, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს სიმპტომების გაუარესება. გულის უკმარისობის ან დარღვეული სისხლის მიმოქცევის მქონე პაციენტები პკ-მერცის მკურნალობის დროს უნდა იმყოფებოდნენ ექიმის დაკვირვების ქვეშ. პრეპარატმა შეიძლება დააქვეითოს კონცენტრაციის უნარი და რეაგირების სიჩქარე, შესაბამისად ავტომანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვისას საჭიროა სიფრთხილის ზომების დაცვა. მკურნალობის დროს არ შეიძლება ალკოჰოლის მიღება. სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება ისეთ შარდმდენებთან ერთდროულმა მიღებამ, რომელიც წარმოადგენს ტრიამტერენისა და ჰიდროქლორთიაზიდის კომბინაციას, შესაძლებელია გამოიწვიოს პლაზმაში ამანტადინის კონცენტრაციის ცვლილება. პარკინსონიზმის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან კომბინირებული თერაპიისას, შესაძლებელია საჭირო გახდეს სხვა მედიკამენტების დოზის ან მთლიანად კომბინაციის შეცვლა, წინააღმდეგ შემთხვევაში შეიძლება გაძლიერდეს ისეთი გვერდითი ეფექტები, როგორიც არის ეგზოგენური ფსიქოზი. შენახვის პირობები და ვადა პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე.

Monday, 11 August 2008 05:10 - 2131 hits - 0 comment - Print -  E-mail

ტეგრეტოლი კარბამაზეპინი ტაბლეტები 200მგ/ტაბლეტი შემოგარსული კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტები 200მგ/ტაბლეტი შემოგარსული კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტები 400მგ/ტაბლეტი სიროფი 100მგ/5მლ 1. შესავალი 1.2. შემადგენლობა: აქტიური ინგრდიენტი: კარბამაზეპინი დამხმარე ნივთიერებები: ტაბლეტები: სილიციუმის კოლოიდური დიოქსიდი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ნატრიუმის კარმელოზა. შემოგარსული კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტები: ბირთვი: სილიციუმის კოლოიდური დიოქსიდი (აეროზილ 200), ეთილცელულოზას წყლიანი დისპერსია, ავიცელ PH102, ეუდრაგიტი ED. გარსი: (კოპოლიმერი დაფუძნებული პოლიაკრილის მეთაკრილის ეთერზე – ეუდრაგიტ E30D), მაგნიუმის სტეარატი, ნატრიუმის კარმელოზა, ტალკი. გარსი: ჰიპრომელოზა, კრემოფორ RH 40 (გლიცერილის პოლიოქსიეთილენის გლიკოლის სტეარატი), რკინის ოქსიდი, წითელი E172, რკინის ყვითელი დიოქსიდი E172, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი E171. სიროფი: ავიცელ RC581, კარამელის არომატიზატორი 52929 A, მეთილპარაბინი E218, ჰიდროქსილეთილცელულოზა 300 mpas, პროპილენის გლიკოლი, მაკროგოლი 400 სტეარატი, პროფილპარაბინი E216, ნატრიუმის საქარინი, სორბოლის მჟავა, სორბიტოლის ხსნარი, დეიონიზირებული წყალი. 1.3. ფარმაკოლოგიური ფორმები: ტაბლეტები, კონტროლირებადი გამოთავისუფლების შემოგარსული ტაბლეტები, სიროფი. 1.4. აქტიური ნივთიერებების კონცენტრაცია: ● თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 200მგ კარბამაზეპინს. ● თითოეული შემოგარსული კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტი შეიცავს 200მგ ან 400მგ აქტიურ ნივთიერებას. ● თითოეული ჩაის კოვზი სიროფი (5მლ) შეიცავს 100მგ აქტიურ ნივთიერებას. 1.5. აღწერილობა: შეფუთვა: ტაბლეტები: პვც/პე/პვდც ბლისტერი. 5 ბლისტერი, 10-10 ტაბლეტი თითოეულ ბლისტერზე. შემოგარსული კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტები 200მგ: პვც/პე/პვდც ბლისტერი. 5 ბლისტერი, 10-10 ტაბლეტი თითოეულ ბლისტერზე. შემოგარსული კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტები 400მგ: პვც/პე/პვდც ბლისტერი. 3 ბლისტერი, 10-10 ტაბლეტი თითოეულ ბლისტერზე. სიროფი: მუქი მოყავისფრო-ყვითელი შუშის ბოთლი. 1.6. ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტიეპილეფსიური, ნეიროტროპული და ფსიქოტროპული. 1.7. წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: Novartis (Hellas) A. E. B. E.,T.Q. 52001, 144 10 Transfiguration. ნოვარტის (ჰელლას) ა.ე.ბ.ე., ტ.ქ. 52001, 144 10 ტრანსფიგურეიშენ. 1.8. მწარმოებელი: ტაბლეტები: ფამაპ ა.ე.ბ., ქარხანა ბ, ანთუზა. ტაბლეტები: ნოვარიტის ფარმა ს.პ.ა. ტორრე, იტალია სიროფი: ნოვარტის ფარმა ს.ა.ს., ჰუნინგი, საფრანგეთი 2. აღნიშნული პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა მკურნალი ექიმის კონსულტაცია. 2.1. ზოგადი ინფორმაცია. ტერგეტოლი შეიცავს კარბამაზეპინს, რომელიც არის დიბენზაზეპინის წარმოებული. ტეგრეტოლი მიეკუთვნება ანტიეპილეფსიურ, ნეიროტროპტიურ და ფსიქოტროპულ ფარმაკოლოგიურ ჯგუფს. ეპილეფია არის დაავადება რომელიც ხასიათდება მორეციდივე გულყრებით. კრიზი ვითარდება როცა თავის ტვინიდან ნერვული იმპულსი სათანადოდ არ მიეწოდება კუნთებს. ტეგრეტოლი აკონტროლებს ამ იმპულსების გადაცემას და ასევე არეგულირებს ნერვების ფუნქციონირებას. 2.2. ჩვენებები: ეპილეფსია ● მარტივი, პარციალური ან რთული გულყრების დდროს (ცნობიერების დაკარგვით ან მის გარეშე), მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე. ● გენერალიზირებული ტონურ-კლონური გულყრები, ისევე როგორც ამ ტიპის გულყრების კომბინაცია. ● ტეგრეტოლი გამოიყენება, როგორც მონო ასევე კომბინირებულ თერაპიაში. ● ტეგრეტოლი ჩვეულებრივ არაეფექტურია მცირე შეტევებისა (პეტიტ მალ) და მიოკლონური შეტევების დროს. (იხილეთ “განსაკითრებული მითითებები და პაციენტის სიფრთხილის ზომები”). ● სხვა ინფორმაცია. ● სამწვერა ნერვის იდიოპათიური ნევრალგია, გლოსოფარინგეალური ნერვის იდიოპათიური ნევრალგია. ● მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზის (ბიპოლარული დაავადება) გამწვავების პროფილაქტიკა. 2.3. უკუჩვენებები: პრეპარატი შეიძლება დაეხმაროს დაავადებულს ან ასევე შეიძლება გამოიწვიოს პრობლემები, თუ პაციენტი მედიკამენტს არ მიიღებს დანიშნულების შესაბამისად. აღნიშნული პრეპარატი არ გამოიყენება ექიმის კონსულტაციის გარეშე, თუ აღინიშნება შემდეგი შემთხვევები: ● თუ პაციენტს ახასიათებს ჰიპერმგრძნობელობა კარბამაზეპინის და მსგავსი პრეპარატების მიმართ (მაგ. ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები). ● თუ პაციენტი ალერგიულია მედიკამენტის რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ. ● თუ პაციენტს აღენიშნება ანტრიო-ვენტრიკულური გამტარობის პრობლემები. ● ძვლის ტვინის დათრგუნვის ეპიზოდები. ● თუ პაციენტს ანამნეზში აღენიშნება მონაცემები გარდამავალი პორფირიის შემთხვევები (ღვიძლის ფუნქციონირებისა და სისხლის წარმოქმნისთვის საჭირო პიგმენტი). ● თუ პაციენტი ღებულობს ანტიდეპრესანტების ჯგუფში შემავალ პრეპარატებს, როგორიცაა მონოამინო ოქსიდაზას ინჰიბიტორები (MAO). აღნიშნული პრეპარატის მიღებამდე უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს: ● თუ პაციენტს აქვს სისხლის სერიოზული დაავადება. ● თუ პაციენტს ანამნეზში აღენიშნება ღვიძლის და თირკმლის უკმარისობა ან გულის. ● დაავადება. ● თუ პაციენტს აღენიშნება მომატებული თვალშიდა წნევა (გლაუკომა). 2.4. განსაკითრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები მომხმარებლისათვის: 2.4.1. ზოგადად: ტეგრეტოლის გამოყენება ხშირად უკავშირდება თრომბოციტებისა და ლეიკოციტების რაოდენობის გარდამავალ ან მუდმივ კლებას. ხშირ შემთხვევებში ეს მოვლენები გარდამავალია და არ მიუთითებენ აპლასტიურ ანემიაზე ან აგრანულოციტოზზე. თუმცა მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა სისხლის ანალიზის ჩატარება და ხოლო მკურნალობის დროს მისი პერიოდული გადამოწმება. ასევე სასურველია მკურნალობის დროს რეგულარულად გადამოწმდეს ღვიძლის ფუნქციები, განსაკუთრებით თუ ანამნეზში აღინიშნება ღვიძლის დაავადებება და ასევე ხანდაზმულ პაციენტებში. ასევე რეკომენდებულია პერიოდულად შარდის საერთო ანალიზის და სისხლში შარდოვანას დონის განსაზღვრა (BUN). პირველადი დახმარების ან რაიმე ქირურგიული პროცედურის ჩატარებამდე, როგორიცაა სტომატოლოგიური მკურნალობა, აუცილებელია ეცნობოს შესაბამის ექიმს, რომ პაციენტი მკურნალობს ტეგრეტოლით. საჭიროა მკურნალი ექიმის დაუყოვნებელი კონსულტაცია: თუ პაციენტს აღენიშნება შემდეგი მოვლენები: ცხელება, ყელის ტკივილი, გამონაყარი, წყლულები პირის ღრუში, სილურჯეების ადვილად წარმოიქმნა, ან ნებისმიერი ნიშანი და სიმპტომი, რაც კანის სერიოზული რეაქციის მანიშნებელია. ქალებში, რომლებიც ტეგრეტოლს ღებულობენ კონტრაცეპტივებთან ერთად, შესაძლებელია მოხდეს კონტრაცეპტიული საშუალებების ეფექტურობის შემცირება. არ არის რეკომენდებული ტეგრეტოლით მკურნალობის პერიოდში ალკოჰოლური სასმელის მიღება. 2.4.2. ხანდაზმული პაციენტები ტეგრეტოლით მკურნალობა ხანდაზმულ პაციენტებში შეიძლება იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი ზუსტად იცავს ექიმის დანიშნულებას. ექიმმა აუცილებლად უნდა მიაწოდოს პაციენტს ნებისმიერი სპეციფიკური ინფორმაცია, მაგალითად ინფორმაცია დოზირებისა და მკურნალობის კონტროლის შესახებ. 2.4.3. ორსულობა და ლაქტაცია თუ პაციენტი არის ორსულად ან გეგმავს დაორსულებას, აუცილებლად უნდა აცნობოს მკურნალ ექიმს. ორსულობის დროს ანტიეპილეფსიური მედიკამენტებით მკურნალობა ზრდის ნაყოფის განვითარების რისკს. მაგრამ ასევე მნიშვნელოვანია გულყრის კონტროლი ორსულობის პერიოდში. მკურნალი ექიმი გადაწყვეტს გაგრძელდეს თუ არა ტეგრეტოლით მკურნალობა. ტეგრეტოლის აქტიური ინგრედიენტი გადადის დედის რძეში. მხოლოდ ექიმის თანხმობის შემთხვევაში შეიძლება ახალშობილის დატოვება ბუნებრივ კვებაზე. თუმცა გვერდითი ეფექტების გამოვლენის შემთხვევაში, მაგ. თუ ბავშვს აღენიშნება ძილიანობა, ამ შემთხვევაში ბუნებრივი კვება უნდა შეწყდეს და მიემართოს მკურნალ ექიმს. 2.4.4. ბავშვები ბავშვებში ტეგრეტოლით მკურნალობა შეიძლება იმ პირობით თუ პაციენტი ზუსტად ასრულებს ექიმის დანიშნულებას. 2.4.5. ზეგავლენა მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვაზე ტეგრეტოლმა შეიძლება გამოიწვიოს ძილიანობა, თავბრუსხვევა ან მხედველობის დაბინდვა, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის მომატებისას. შესაბამისად აუცილებელია სიფრთხილის გამოჩენა მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვის დროს. 2.5. ურთიერთქმედება მედიკამენტებთან ან სხვა ნივთიერებებთან ტეგრეტოლის ზეგავლენა პლაზმაში სხვა მედიკამენტების კონცენტრაციაზე, რომლებიც გამოიყენება თანმხლები თერაპიის დროს: კარბამაზეპინიმა შეიძლება შეამციროს პლაზმაში გარკვეული პრეპარატების კონცენტრაცია ან შეამციროს ან მოახდინოს ზოგიერთი მედიკამენტის მოქმედების სრული ნეიტრალიზაცია. შესაძლებელია საჭირო გახდეს შემდეგი მედიკამენტების დოზის კორექცია კლინიკური მოთხოვნილების შესაბამისად: კლობაზამი, კლონაზეპამი, ეთოსუქსიმიდი, პრიმიდონი, ვალპროატის მჟავა, ალპრაზოლამი, კორტიკოსტეროიდები (მაგ. პრედნიზოლონი, დექსამეტაზონი), ციკლოსპორინი, დიგოქსინი, დოქსიციკლინი, ფელოდიპინი, ჰალოპერიდოლი, იმიპრამინი, მეთადონი, ორალური კონტრაცეპტიული საშუალებები (საჭიროა კანტრაცეპციის ალტერნეტიული მეთოდის შერჩევა) თეოფილინი, შიგნით მისაღები ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, ფენპროკუმონი, დიკუმაროლი), ფელბამატი, ლამოტრიჯინი, ზონისამინი, თიაგაბინი, ტოპირამატი, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები (მაგ. იმიპრამინი, ამიტრიპილინი, ნორტრიპტილინი, კლომიპრამინი), კლოზაპინი. არსებობს მონაცემები, რომ იშვიათ შემთხვევებში კარბამაზეპინის მიღების ფონზე ფენიტოინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეიძლება ცვალებადობდეს. ნივთიერებები, რომლებიც ზრდიან ტეგრეტოლის დონეს პლაზმაში: მაკროლიდური პრეპარატები (მაგ. ერითრომიცინი, ტროლეანდომიცინი, ჯოზამიცინი, კლარიტრომიცინი), იზონიაზიდი, აზოლები (მაგ. იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი, ფლუკონაზოლი), ტერფენადინი, ლორატადინი, ვერაპამილი, დილტიაზემი, დექსტროპროპოქსიფენი, ვილოქსაზინი, ფლუოქსეტინი, ფლუოქსამინი, სავარაუდოდ ციმეტიდინი, აცეტაზოლამიდი, დანაზოლი, შესაძლოა დეზიპრამინი, ფლუონოზამინი, ნიკოტინამიდი (მოზრდილებში მარტო მაღალი დოზების მიღებისას), ნეფაზოდონი. რადგან კარბამაზეპინის მომატებულმა კონცენტრაციამ სისხლის პლაზმაში შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტების განვითარება (მაგ. ძილიანობა, თავბრუსხვევა, ატაქსია, დიპლოპია) და ტოქსიკური რეაქციების გამოვლენის რისკი დექსტროპროპოქსიფენის მიმართ, შესაბამისად ტეგრეტოლის დოზა უნდა დარეგულირდეს და გაკონტროლდეს სისხლის პლაზმაში. გასათვალისწინებელი კომბინაციები: კარბამაზეპინისა და პარაცეტამოლის ერთდროულად გამოყენება ამცირებს პარაცეტამოლის (აცეტამინოფენი) ბიოშეღწევადობას. ასევე კარბამაზეპინისა და იზონიაზიდის კომბინირებული მიღებისას გამოვლინდა, რომ იზრდება იზონიაზიდით გამოწვეულ ჰეპატოტოქსიკურობა. კარბამაზეპინისა და ლითიუმის ან მეტოკლოპრამიდის ან მეორეს მხრივ კარბამაზეპინისა და სხვა ნეიროლეპტიკების (მაგ. ჰალოპერიდოლი, თიორიდაზინი) კომბინირებული გამოყენება იწვევს ნევროლოგიურ გვერდითი რეაქციების მომატებას (იხ ნაწილი `თერაპიული პლაზმის დონე~). ნივთიერებები, რომლებიც ამცირებენ ტეგრეტოლის დონეს პლაზმაში: ფენობარბიტალი, ფენიტოინი, პრიმიდონი, პროგაბიდი ან თეოფილინი, მეთსუქსიმიდი, ფენსუქსიმიდინი, რიფამპიცინი, ცისპლატინი ან დოქსორუბიცინი და მართალია მონაცემები სადავოა, მაგრამ ასევე სავარაუდოა კლონაზეპამი, ვალპროის მჟავა ან ვალპრომიდი. ასევე გამოვლინდა, რომ ვალპროის მჟავა, პრიმიდონი, ვალპრომიდი ზრდიან პლაზმაში ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტის კარბამაზეპინის ეპოქსიდი-10,11-ის კონცენტრაციას. შესაბამისად შესაძლებელია საჭირო გახდეს ტეგრეტოლის დოზის დარეგულირება. ფელბამატთან ერთად კომბინირებული მიღებისას შესაძლებელია შრატში შემცირდეს კარბამაზეპინის კონცენტრაცია, მაგრამ ამავდროულად გაიზარდოს კარბამაზეპინის ეპოქსიდის კონცენტრაცია და შემცირდეს ფელბამატის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში. ტეგრეტოლისა და ზოგიერთი დიურეზული საშუალებების (ჰიდროქლირთიაზიდი, ფურასემიდი) ერთდროულმა მიღებამ შესაძლოა გამოიწვიოს სიმპტომური ჰიპონატრემია. კარბამაზეპინი ახდენს ანტაგონისტურ მოქმედებას ზოგიერთ მიორელაქსანტებზე (მაგალითად პანკურონიუმი, რის გამოც შესაძლებელია საჭირო გახდეს მისი დოზის მომატება, ხოლო პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ექიმის დაკვირვების ქვეშ, რადგან მოსალოდნელია ნერვ-კუნთოვანი ბლოკადა ნაადრევი შეწყვეტა). ასევე გასათვალისწინებელია, რომ იზოტრეტინონმა შეიძლება იმოქმედოს ბიოათვისებულობასა და/ან კარბამაზეპინის და კარბამაზეპინის ეპოქსიდის-10,11 კლირენსზე, ამ შემთხვევაში საჭიროა კარბამაზეპინის კონცენტრაციის მონიტორინგი. ტეგრეტოლი როგორც ყველა სხვა ფსიქოტროპული მედიკამენტები ამცირებენ ალკოჰოლის მიმართ ტოლერანტობას. ამის გამო, პაციენტმა თავი უნდა შეიკავოს ალკოჰოლის მიღებისაგან. 2.6. დოზირება: ტეგრეტოლის ტებლეტის ან სიროფის (გამოყენებამდე ბოთლი უნდა შეინჯღრეს) მიღება შეიძლება მიიღოთ ჭამის დროს, ჭამის შემდეგ ან ჭამის შუალედებში, მცირე რაოდენობით სითხესთან ერთად. ტაბლეტები და კონტროლირებადი გამოყოფის ტაბლეტები (მთლიანი ან ნახევარი ტაბლეტი) დაღეჭვის გარეშე უნდა გადაიყლაპოს მცირე რაოდენობით სითხესთან ერთად. სიროფი (ერთი ჩაის კოვზი ანუ 5 მლ = 100 მგ, ნახევარი ჩაის კოვზი ანუ 2.5 მლ=50 მგ) განსაკუთრებით ხელსაყრელია იმ პაციენტთათვის, რომელთაც უჭირს ტაბლეტის ყლაპვა ან რომელთაც ესაჭიროებათ დოზის შერჩევა. რადგან შედეგი ნელა მიიღება და აქტიური ნივთიერება კონტროლირებულად გამოიყოფა, შესაბამისად კონტროლირებადი მოქმედების ტაბელტები ინიშნება დღეში ორჯერ. რადგან ტეგრეტოლის სიროფის მიღებისას წარმოიქმნება უფრო მაღალი პლაზმის კონცენტრაცია, ვიდრე ტაბლეტის სახით იგივე დოზის მიღებისას, შესაბამისად რეკომენდებულია მკურნალობის დაწყება დაბალი დოზით, რაც შემდეგ იზრდება თანდათან გვერდითი ეფექტების თავიდან ასაცილებლად. მკურნალობის გადასვლა ტეგრეტოლის ტაბლეტიდან სიროფის ფორმაზე: იგივე რაოდენობის მილიგრამები მიიღება დღეში, თუმცა უფრო მეტი სიხშირით (მაგ. სიროფი მიიღება 3-ჯერ დღეში, ხოლო ტაბლეტი 2-ჯერ დღეში). მკურნალობის გადასვლა ტეგრეტოლის ტაბლეტიდან კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტებლეტებზე: კლინიკურმა დაკვირვებამ აჩვენა, რომ ზოგიერთი პაციენტის შემთხვევაში კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტების დოზა შეიძლება გაიზარდოს. ხანდაზმულ პაციენტებში ტეგრეტოლის დოზა უნდა შეირჩეს ფრთხილად. ეპილეფსია შესაძლებელია ტეგრეტოლის დანიშვნა მონოთერაპიის სახით. მკურნალობა იწყება მცირე დღიური დოზებით და შემდეგ იზრდება თანდათანობით სასურველი ეფექტის მიღწევამდე. პლაზმური კონცენტრაციის განსაზღვრა გვეხმარება ოპტიმალური დოზის განსაზღვრაში (იხილეთ “განსაკითრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები”). როდესაც ტეგრეტოლს ამატებენ უკვე არსებულ ანტიეპილეფსიურ თერაპიას, ეს უნდა განხორციელდეს ეტაპობრივად ან უნდა შემცირდეს სხვა ანტიეპილეფსიური მედიკამენტის დოზა (იხილეთ “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ანტიკონვულსანტებთან”) მოზრდილები: საწყისი დოზაა 100-200მგ 1-2ჯერ დღეში. დოზა იზრდება ნელ-ნელა 200მგ-ით ყოველ 4-7 დღეში ოპტიმალური შედეგის მისაღწევად 400მგ-მდე 2-3-ჯერ დღეში. ზოგიერთი პაციენტის შემთხვევაში ოპტიმალური დოზა შეიძლება იყოს 1600მგ დღეში (1600მგ დღეში არის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა). ბავშვები: შემანარჩუნებელი დოზა: დღეღამეში 10-20 მგ/კგ სხეულის წონა დღეში, გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე. ერთ წლამდე ასაკი: 100-200მგ დღეში (1-2 ჩაის კოვზი სიროფი); 1-5 წლის ასაკი: 200-400 მგ დღეში (2 X 1-2 ჩაის კოვზი სიროფი); 6-10 წლის ასაკი: 400-600მგ დღეში (2-3 X 2 ჩაის კოვზი სიროფი); 11-15 წლის ასაკი: 600-1000მგ დღეში (3 X 2-3 ჩაის კოვზი სიროფი); 4 წლის და უფრო მცირე ასაკის ბავშვებში რეკომენდებული საწყისი დოზაა 20-60მგ დღეში, რაც იზრდება 20-60მგ-ით ყოველ მეორე დღეს. 4 წელზე უფროს ბავშვებში მკურნალობა იწყება 100მგ დღეში და იზრდება 100მგ-ით ყოველ კვირა. სამწვერა ნერვის ნევრალგია: საწყისი დოზაა 200-400მგ დღეში, რაც თანდათან იზრდება ტკივილის გაქრობამდე (200 მგ 3-4-ჯერ დღეში). ამის შემდეგ დოზა მცირდება ნელ-ნელა ყველაზე დაბალ შემანარჩუნებელ მაჩვენებლამდე. ხანდაზმულ პაციენტებში რეკომენდებულია 100მგ 2-ჯერ დღეში. მანიაკალური დეპრესიის (ბიპოლარული დაავადება) რეციდივის პროფილაქტიკა: დოზის დიაპაზონი შეადგენს 400-1600 მგ დღიურად. ჩვეულებრივ 400-600 მგ ყოველ დღე, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე. რეკომენდებული საწყისი დაბალი დოზა იზრდება თანდათან ოპტიმალური შედეგის მიღწევამდე. 2.7. ჭარბი დოზირება – მკურნალობა: შემთხვევით ექიმის მიერ რეკომენდებულზე მეტის ტაბლეტი ან სიროფის მიღებისას, აუცილებლად უნდა მიემართოს უახლოეს პირველადი დახმარების ჰოსპიტალს/ ცენტრს ან მკურნალ ექიმს. თუ პაციენტს აღენიშნება შემდეგი სიმპტომები: სუნთქვის გაზნელება, სწრაფი ან არათანაბარი გულისცემა, გონების დაბინდვა, ცნობიერების დაკარგვა, ტრემორი, გულისრევა და/ან ღებინება, მაშინ ეს შეიძლება მიუთითებდეს დოზის გადაჭარბებაზე. ამ შემთხვევაში არ შეიძლება სხვა მედიკამენტის მიღება და დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. ათენის ტოქსიკოლოგიის ცენტრი: ტელ: 2107793777 2.8. რა უნდა იცოდეს პაციენტმა: დოზის გამოტოვების შემთხვევაში, გამოტოვებული დოზა მიიღება დაუყოვნებლივ გახსნებისთანავე. თუმცა თუ მოახლოებულია შემდეგი დოზის მიღების დრო, ასეთ შემთხვევაში არ შეიძლება გამოტოვებული დოზის მიღება ხოლო მკურნალობა გრძელდება მკურნალობის სქემის შესაბამისად. დაუშვებელია გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ. 2.9. გვერდითი მოვლენები: სხვა მედიკამენტების მსგავსად ტეგრეტოლმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენების განვითარება. გვერდითი მოვლენები ხშირად ვითარდება მკურნალობის დასაწყისში, რომლებიც შეიძლება იყოს ზომიერი და გარდამავალი სახის და თავისით ქრება რამოდენიმე დღეში. ხშირად გვერდითი მოვლენების განვითარება დამოკიდებულია დოზაზე და ჩვეულებრივ ქრება რამდენიმე დღეში თავისთავად ან დოზის დროებით შემცირების შემდეგ. ცნს-ს მხრივ განვითარებული გვერდითი მოვლენები უფრო ხშირად დამოკიდებულია დოზაზე ან პლაზმური კონცენტრაციის მნიშვნელოვან ცვალებადობაზე. ასეთ შემთხვევაში სასურველია პლაზმური კონცენტრაციის კონტროლი. გვერდითი მოვლენების განვითარების სიხშირე პროცენტულად დაყოფილია შემდეგნაირად: ძლიან ხშირად > 10%, ხშირად> 1% -დან <10%-მდე, არახშირად (ხანდახან )> 0.1% <1%, იშვიათად > 0.01%-დან 0.1%მდე, ძალიან იშვიათად <0.01%. ცენტრალური ნერვული სისტემა: ნევროლოგია: ძალიან ხშირად: თავბრუსხვევა, ატაქსია, ძილიანობა, ზოგადი დაღლილობა. ხშირად: თავის ტკივილი, დოპლოპია, მხედველობის აკომოდაციის დარღვევა (მაგ. მხედველობი დაბინდვა). ხანდახან: არანორმალური უნებლიე მოძრაობები (მაგ. ტრემორი, ”მოფარფატე” ტრემორი, დისტონია და სპაზმური მოძრაობები (ტიკები)), ნისტაგმი. იშვიათად: ოროფაციალური დისკინეზია, თვალის მოძრაობის დარღვევები, მეტყველების დარღვევები (დიზართია, ენის ბორძიკი), ქორეოატეტოზური დარღვევები, პერიფერიული ნევრიტი, პარესთეზიები, კუნთების სისუსტის სიმპტომები. კარბამაზეპინის როლი ავთვისებიანი ნეოპლაზიური სინდრომის გამოწვევაში ან ხელშეწყობაში, განსაკუთრებით ნეიროლეპტიკებთან ერთად მიღებისას, არ არის აღწერილი. ფსიქიატრია: იშვიათად: ჰალუცინაციები (მხედველობითი და სმენითი), დეპრესია, ანორექსია, აგზნებადობა, აგრესიული ქცევა, ცნობიერების დაბინდვა. ძალიან იშვიათად: ფსიქოზის აქტივაცია. კანის და კანქვეშა ქსოვილი: ხშირად: სახის შეშუპება, კანის ალერგიული რეაქციები, ჭინჭრის ციება, რომელიც შეიძლება იყოს გამოხატული გენერალიზირებილი ერითემატოზური გამონაყარის სახით (3%). ხანდახან: ექსფოლიაციური დერმატიტები, ერითროდერმია. იშვიათად: მგლურას მსგავსი სინდრომი. ძალიან იშვიათად: სტივენ-ჯონსის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, ფოტომგრძნობელობის რეაქციები, მულტიფორმული და კვანძოვანი ერითემა, კანის პიგმენტაციის დარღვევა, პურპურა, აკნე, ოფლიანობა, თმის ცვენა. ლიმფური სისტემა: ძალიან ხშირად: ლეიკოპენია. ხშირად: თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია. იშვიათად: ლეიკოციტოზი, ლიმფადენოპათია, ფოლის მჟავას დეფიციტი. ძალიან იშვიათად: აგრანულოციტოზი, აპლასტიური ანემია, სისხლის წითელი უჯრედების აპლაზია, ანემია, მეგალობლასტური ანემია, მწვავე გარდამავალი პორფირია, რეტიკულოციტოზი და ასევე ჰემოლიზური ანემია. ღვიძლი: ძალიან ხშირად: გამა-გლუტამინტრანსფერაზას დონის მომატება (რაც ვითარდება ღვიძლის ფერმენტების ინდუქციის შედეგად) ძალიან იშვიათად ვლინდება კლინიკურად. ხშირად: ტუტე ფოსფატაზას დონის მატება. არახშირად: ტრანსამინაზას დონის მატება სისხლში. იშვიათად: სიყვითლე, ქოლესტაზური ჰეპატიტი, პარენქიმული (ჰეპატოცელულარული) ან შერეული ტიპის ჰეპატიტები. ძალიან იშვიათად: გრანულომატოზური ჰეპატიტები. კუჭნაწლავის სისტემა: ძალიან ხშირად: გულისრევა, ღებინება. ხშირად: პირის სიმშრალე. არახშირად: დიარეა, ყაზობა. იშვიათად: მუცლის ტკივილი. ძალიან იშვიათად: გლოსიტი, სტომატიტი და პანკრეატიტი. ალერგიული რეაქციები: იშვიათად: მოგვიანებითი ტიპის პოლიორგანული ალერგიული რეაქციები, რომელიც ვლინდება შემდეგი სახით: ცხელება, კანის გამონაყარი, ვასკულიტები, ლიმფადენოპათია, ფსევდო ლიმფომა, ათრალგიები, ლეიკოპენია, ეოზინოფილია, ჰეპატოსპლენომეგალია, რაც წარმოადგენს ღვიძლის დარღვეული ფუნქციის მაჩვენებელს. ეს შეიძლება გამოვლინდეს ასევე სხვადასხვა კომბინაციით. მოსალოდნელია ასევე სხვა ორგანოების დაზიანებაც (მაგ. ფილტვები, თირკმელები, პანკრეასი, მიოკარდიუმი, ნაწლავი). ძალიან იშვიათად: ასეპტიური მენინგიტი მიოკლონური კრუნჩხვებით, პერიფერიული ეოზინოფილია, ანაფილაქსიური რეაქციები, ანგიოედემა. მკურნალობა უნდა შეწყდეს ამ სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში. გულსისხლძარღვთა სისტემა: იშვიათად: გულის გამტარებლობის დარღვევები, ჰიპოტენზია და ჰიპერტენზია. ძალიან იშვიათად: ბრადიკარდია, არითმია, ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა გულის წასვლით, კოლაფსი, შეგუბებითი გულის უკმარისობა, გულის კორონარული დაავადებების გაუარესება, თრომბოფლებიტი, თრომბოემბოლიები, მწვავე ინტერსტიციური (ეოზინოფილური) მიოკარდიტი. ენდოკრინული სისტემა: ხშირად: შეშუპება, სითხის შეკავება, სხეულის მასის მომატება, ჰიპონატრემია და სისხლის ოსმოლარობის შემცირება, რაც გამოწვეულია ანტიდიურეზიული ჰორმონის მსგავსი მოქმედების შედეგად, რომელსაც თან ახლავს ლეთარგია, ღებინება, თავის ტკივილი, გონების დაბინდვა და ნევროლოგიური დარღვევები. ძალიან იშვიათად: სისხლში პროლაქტინის კონცენტრაციის მატება, რომელსაც თან ახლავს ან არ ახლავს კლინიკური გამოხატულებები როგორიცაა: გინეკომასტია და გალაქტორეა, ფარისებლი ჯირკვლის პათოლოგიური ფუნქციური პარამეტრები: ლ-თიროქსინის შემცირება (ფთ4, თ4, თ3 და თშჰ მომატება), რასაც ჩვეულებრივ თან არ ახლავს რაიმე კლინიკური გამოხატულება, ძლოვანი ქსოვილის მეტაბოლიზმის დარღვევები (სისხლში მცირდება კალციუმის და 25-ჴჰ-ქოლეკალციფეროლის დონე), რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ოსტეომალაციის განვითარება. ასევე შეიძლება გაიზარდოს სისხლში ქოლესტერინის და ტრიგლეცერიდების დონე. შარდ-სასქესო სისტემის: ძალიან იშვიათად: ინტერსტიციული ნეფრიტი, თირკმლის უკმარისობა, თირკმლის ფუნქციის დარღვევები (მაგ. ალბუმინურია, ჰემატურია, ოლიგურია, შარდოვანასა და აზოტის მატება სისხლში), გახშირებული შარდვა, შარდის შეკავება, სასქესო ფუნქციის დარღვევა/იმპოტენცია. გრძნობის ორგანოები: ძალიან იშვიათად: გემოვნების გაუკუღმართება, მხედველობის დარღვევა, ბროლის დაბინდვა, კონიუქტივიტი, სმენის დარღვევები, მაგ. ხმაური ყურში, ჰიპერაკუზია, ბგერის სიმაღლის აღქმის პრობლემები. ძვალ-კუნთოვანი სისტემა: ძალიან იშვიათად: ათრალგია, კუნთების ტკივილი და სპაზმი. სასუნთქი სისტემა: იზოლირებული შემთხვევებში: ფილტვისმიერი ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, რომელიც ხასიათდება: ცხელებით, ქოშინით, პნევმონიტით და პნევმონიით. ნაყოფზე ზემოქმედება: ახასიათებს ტერატოგენული მოქმედება. 2.10. პროდუქტის ვადა: ტეგრეტოლი არ გამოიყენება გარეთა და შიდა შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. 2.11. შენახვის წესი: ტაბლეტები: ინახება ნესტისგან დაცულ ადგილას. კონტროლირებადი გამოთავისუფლების ტაბლეტები: ინახება არა უმეტეს 25°C და მოარიდეთ ნესტიან გარემოს. სიროფი: ინახება არა უმეტეს 30°C, სინათლისგან და ნესტისგან დაცულ ადგილას. შეფუთვის გახსნის შემდეგ საჭიროა სიფრთხილის ზომების მიღება. 2.12 პროდუქტის ბოლო ვადა: 11. 04. 2003 3. ინფორმაცია მედიკამენტის რაციონალური გამოყენებისათვის ● მკურნალი ექიმი აღნიშნულ მედიცამენტს ნიშნავს მხოლოდ პაციენტის კონკრეტული პრობლემის მოსაგვარებლად. ექიმის კონსულტაციის გარეშე არ შეიძლება მისი მიცემა სხვისთვის ან სხვა დანიშნულებით გამოყენება. ● მკურნალობის შესახებ რაიმე კითხვის გაჩენისას ან თუ პაციენტს ესაჭიროება დამატებითი ინფორმაციის მიღება სამედიცინო პრობლემასთან დაკავშირებით, მან აუციელბლად უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ● თუ თქვენ გაქვთ რაიმე შეკითხვა მედიკამენტის შესახებ ან გაინტერესებთ თქვენი მდგომარეობა, არ მოგერიდოთ, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. ● მედიკამენტის უსაფრთხოების და ეფექტურობის მიზნით პრეპარატი მიიღება ექიმის დანიშნულების შესაბამისად. ● პაციენტის ჯანმრთელობისა და უსაფრთხოებისათვის საჭიროა ინსტრუქციაში მოყვანილი ინფორმაციის ყურადღებით წაკითხვა. ● არ შეიძლება პრეპარატის შენახვა აბაზანაში, რადგან სითბომ და ნესტმა შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს მედიკამენტზე და საზიანო გახადოს ჯანმრთელობისათვის. ● არ შეიძლება არასაჭირო ან ვადაგასული პრეპარატის შენახვა. ● უსაფრთხოებისათვის მედიკამენტი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. 4. მედიკამენტი გაიცემა მხოლოდ რეცეპტით: 1700261.02

Monday, 27 December 2010 15:18 - 1266 hits - 0 comment - Print -  E-mail

სომნოლის 7.5 მგ შემოგარსული ტაბლეტები ზიპიკლონი მედიკამენტის გამოყენების ინსტრუქცია: გამოყენების ინსტრუქცია: ფარმაცევტული ინფორმაცია პაციენტებისათვის პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ინსტრუქციის ყურადღებით წაკითხვა: ● საჭიროა ინსტრუქციის შენახვა, რადგან შესაძლოა წარმოიშვას მისი ხელახალი გაცნობის საჭიროება. ● თუ წარმოიშვა დამატებითი შეკითხვები, უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ● აღნიშნული პრეპარატი განკუთვნილია მხოლოდ პაციენტისთვის. არ შეიძლება მისი მიცემა სხვისთვის, რადგან შესაძლოა საზიანო იყოს მათთვის სიმპტომების მსგავსების მიუხედავად. ● თუ ნებისმიერი გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ სახეს ან გამოვლინდება რეაქცია, რომელიც არ არის მოცემული აღნიშნულ ინსტრუქციაში, მაშინ პაციენტმა უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. ინსტრუქციაში მოცემულია: 1. რა არის სომნოლი და მისი გამოყენება 2. რა უნდა იცოდეთ სომნოლის გამოყენებამდე 3. სომნოლის მიღების წესები 4. შესაძლო გვერდითი მოვლენები 5. სომნოლის შენახვის წესები 6. დამატებითი ინფორმაცია 1. რა არის სომნოლი და მისი გამოყენება: სომნოლი არის მედიკამენტი, რომელიც შეიცავს აქტიურ ნივთიერება ზოპიკლონს, საძილე საშუალებას. სომნოლის მეღების შემდეგ პაციენტი გრძნობს დაღლას და ადვილად იძინებს. მიაჩნიათ, რომ ზოპიკლონი აძლიერებს ორგანიზმში არსებული ნივთიერების, გამა-ამინოერბოს მჟავის (სხეულში არსებული ნივთიერება), რომელიც არეგულირებს ქლორის იონების არხების გახსნას. მედიკამენტი გამოიყენება გარდამავალი ან ქრონიკული უძილობის დროს (ასევე გაძნელებული დაძინების, ღამის და დილის ხშირი გამოღვიძებების დროს). 2. რა უნდა იცოდეთ სომნოლი-ს გამოყენებამდე: სომნოლი არ გამოიყენება თუ აღინიშნება შემდეგი შემთხვევები: ● თუ პაციენტს ახასიათებს ჰიპერმგრძნობელობა ზოპიკლონის ან სომნოლის შემადგნელობაში შემავალი სხვა რომელიმე ინგრედიენტის მიმართ. ● თუ პაციენტს აღენიშნება მიასთენია - რომელიც ხასიათდება კუნთების სისუსტით. ● თუ პაციენტს აღენიშნება ღვიძლის მძიმე უკმარისობა. ● თუ პაციენტს აღენიშნება მძიმე სახის ძილის აპნეის სინდრომი (ქოშინის გარდამავალი პერიოდები ღამის განმავლობაში). ● თუ პაციენტს აღენიშნება მძიმე სახის სუნთქვის უკმარისობა. ● თუ პაციენტი არის ლაქტაციის პერიოდში. მედიამენტი არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში განსაკითრებული მითითებები სომნოლით მკურნალობის დროს შემდეგ შემთხვევებში: თირკმლის ან ღვიძლის დისფუნქციის, სუნთქვის უკმარისობის, ასევე ხანდაზმულ პაციენტებში მედიკამენტი გამოიყენება ექიმის დანიშნულების შესაბამისად. ექიმმა უნდა ურჩიოს პაციენტს მედიკამენტის მიღება დაბალი დოზებით. აღნიშნული პრეპარატის მიღებამდე უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს: ● თუ პაციენტი იყო ალკოჰოლის მუდმივი მომხმარებელი; ● თუ პაციენტი იყო წამალდამოკიდებული; ● თუ ანამნეზში აღინიშნება მონაცემები პიროვნული ცვლელებების შესახებ. ასეთ შემთხვევებში აუცილებელია მუდმივი სამედიცინო დაკვირვება. ხანგრძლივი მკურნალობის შედეგად შეიძლება გამოვლინდეს წამლის ეფექტურობის შემცირება და განვითარდეს პრეპარატისადმი დამოკიდებულება. მედიკამენტის მიღება შესაბამისად რეკომენდებულია ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში (რამოდენიმე დღე), არა უმეტეს 4 კვირისა, რათა თავიდად იქნას აცილებული წამლისადმი დამოკიდებულებისა განვითარება და ბოროტად გამოყენება. ხანგრძლივი მკურნალობისას მედიკამენტის უეცარი შეწყვეტა იწვევს უძილობის ხელახლა გამოვლენას, ასევე შეიძლება გამოიწვიოს თავის ტკივილი, კუნთების ტკივილი, შფოთვა, დაძაბულობა, გონების დაბინდვა, მოუსვენრობა და გაღიზიანება. გახანგრძლივებული მკურნალობა უნდა შეწყდეს თანდათან. სომნოლმა შეიძლება გამოიწვიოს ანტეროგრადული ამნეზიის განვითარება. ამნეზიის განვითარების რისკის შესამცირებლად საჭიროა პრეპარატის მიღება მხოლოდ ძილის წინ და შესაბამისი პირობების შექმნა 7-8 საათიანი უწყვეტი ძილისათვის. ზოგიერთ პაციენტებში, განსაკუთრებით მოხუცებსა და ბავშვებში, მედიკამენტმა შეიძლება გამოიწვიოს საპირისპირო რეაქციის განვითარება: ● უძილობა, ღამის კოშმარების გაუარესება; ● ნერვული აშლილობა, მღელვარება, შფოთვა, აგრესიულობა, ბრაზის მოზღვავება. ● ბოდვა, ჰალუცინაციები, ქცევითი დარღვევები. ასეთ შემთხვევებში აუცილებელია წამლის შეწყვეტა და მკურნალ ექიმთან კონსულტაცია. პაციენები, რომლებიც მკურნალობენ სომნოლით, არ არიან სრულიად გამოფხიზლებულები და ცნობილია ასევე ძილში სიარულის და სხვა მსგავსი ქცევების შემთხვევები, როგორიცაა “მანქანის მართვა”, საჭმლის მზადება და ჭამა, ან ტელეფონზე საუბარი ძილის დროს, რაც მოგვიანებით პაციენტს აღარ ახსოვს. დადგენილია, რომ ალკოჰოლისა და ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) დამრთგუნველი სხვა მედიკამენტების გამოყენება ამ პრეპარატთან ერთად კომბინაციაში, ისევე როგორც სომნოლის დიდი დოზებით მიღება ზრდის მსგავსი ქცევების განვითარების რისკს. თუ პაციენცს განუვითარდა ზემოთ აღნიშნული ქცევები აუცილებელია მედიკამენტის შეწყვეტა. სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება: პაციენტმა აუცილებლად უნდა აცნობოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს ყველა მედიკამენტის შესახებ რომელსაც ღებულობს ან ღებულობდა უახლოესი პერიოდის განმავლობაში, მათ შორის ურეცეპტოდ გასაცემ პრეპარატებს. სომნოლმა შეიძლება გაზარდოს ზოგიერთი მედიკამენტის მოქმედება, როგორიცაა: ● მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება ფსიქიკური ავადმყოფების სამკურნალოდ (ანტიფსიქოზური). ● მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება დეპრესიის სამკურნალოდ. ● მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება ეპილეფსიის სამკურნალოდ (ანტიეპილეფსიური). ● მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება ქირურგიაში (საანესთეზიო საშუალებები). ● სედატიური საშუალებები ან მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება შფოთვის და უძილობის სამკურნალოდ (საძილე საშუალებები). ● ძილის გამომწვევი ანტიჰისტამინური პრეპარატები (სედაციური ანტიჰისტამინური საშუალებები). ● ზომიერად და ძლიერ მოქმედი ტკივილგამაყუჩებლები (ნარკოტიკული ანალგეტიკები). სომნოლთან ერთად კომბინირებული მიღებისას ზოგიერთმა მედიკამენტმა შეიძლება გაძლიეროს გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი: ● ანტიბიოტიკები, როგორიცაა კლარითრომიცინი ან ერითრომიცინი. ● ზოგიერთი მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება სოკოვანი ინფექციის სამკურნალოდ მაგ. კეტოკონაზოლი და იტრაკონაზოლი. ● რიტონავირი (პროტეაზას ინჰიბიტორი), რომელიც გამოიყენება ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსის სამკურნალოდ (აივ). სხვა მედიკამენტები რომლებიც ამცირებენ სომნოლის ეფექტს: ● ზოგიერთი მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება ეპილეფსიის სამკურნალოდ, მაგალითად კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი და ფენიტოინი. ● რიფამპიცინი, ინფექციის სამკურნალო ანტიბიოტიკი. ● კრაზანას შემცველი პრეპარატები, რომლებიც გამოიყენება დეპრესიის სამკურნალოდ. სომნოლის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად: მკურნალობის პერიოდში აუცილებელია ალკოჰოლის მიღებისგან თავის შეკავება. ალკოჰოლი აძლიერებს მედიკამენტის სედატიურ ეფექტს და იწვევს ძილიანობას ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი: ნებისმიერი პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა მკურნალი ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია. სომნოლის გამოყენება ორსულობის პერიოდში არ არის რეკომენდებული, განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში. ქალები რომლებიც არიან ფერტილურ ასაკში, აუცილებლად უნდა დაუკავშირდნენ ექიმს, რათა მან გადაწყვიტოს მედიკამენტის შეწყვეტა, თუ პაციენტი გეგმავს ორსულობას ან ეჭვობს მოსალოდნელ ორსულობაზე. თუ პაციენტი მკურნალობს სომნოლით ამ პერიოდში, ახალშობილს შეიძლება განუვითარდეს ნევროლოგიური და რესპირატორული დაავადებები, ასევე აბსტინენციის (მოხსნის) სინდრომი. პარმაცევტული პროდუქტი, სომნოლის აქტიური ნივთიერება გამოიყოფა დედის რძეში, შესაბამისად მედიკამენტის მიღება უნდა შეწყდეს ლაქტაციის პერიოდში. ზეგავლენა მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვაზე: სომნოლი იწვევს თავბრუსხვევას, ძილიანობას, მეხსიერებისა და მხედველობის დარღვევებს, კონცენტრირების გაძნელებას, კუნთების დაავადებებს, ამიტომ მედიკამენტის გამოყენების მეორე დღეს არ არის სასურველი მანქანის ან სხვა მექანიზმების მართვა, სანამ ზემოთ აღნიშნული ფენომენი არ ალაგდება. რისკი ძლიერდება მედიკამენტისა და ალკოჰოლის ერთად გამოყენების შემთხვევაში. თუ პაციენტა არ არის საკმარისად დასვენებული, ასეთ შემთხვევაში პაციენტის გამოფხიზლება უფრო გაძნელებულია. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია სომნოლის ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ: სომნოლის შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს ლაქტოზას. თუ პაციენტს აქვს აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ, მაშინ პრეპარატის მიღებამდე უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს. 3. როგორ მიიღება სომნოლი: სომნოლი გამოიყენება ექიმის დანიშნულების შესაბამისად. საჭიროა დანიშნულების გადამოწმება მკურნალ ექიმთან ან ფარმაცევტთან. სომნოლი მსგავსად სხვა საძილე საშუალებებისა იწვევს შეჩვევას, რაც იმას ნიშნავს რომ წამალი აღარ ეხმარება პაციენტს, ამიტომ უძილობის მკურნალობისას ყოველთვის რეკომენდებულია, რომ მკურნალობა არ გაგრძელდეს 4 კვირაზე მეტ ხანს. მედიკამენტი არ გამოიყენება რეკომენდებულზე მეტი ხნის განმავლობაში. მედიკამენტი მიიღება ძილის წინ: მოზრდილები (65 წელი) 1 ტაბლეტი (7.5მგ) დღეში ერთხელ. ხანდაზმული პაციენტები და პაციენტები რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ან თირკმლის დაავადებები: უნდა მიიღონ დაბალი დოზებით –1/2 ტაბლეტი (3.75მგ). სუნთქვის უკმარისობის მქონე პაციენტები: რეკომენდებული დოზა შეადგენს 3,75გ (1/2 ტაბლეტი) დღეში. მედიკამენტმა შეიძლება გამოიწვიოს მეხსიერების პრობლემები (მომხდარის დავიწყება), ეს ჩვეულებრივ ხდება მედიკამენტის მიღებიდან რამოდენიმე საათში, განსაკუთრებით მაშინ თუ პაციენტს ძილი შეაწყვეტინეს ან მედიკამენტის მიღების მერე დაძინება დააგვიანა, ამიტომ არის რეკომენდირებული მედიკამენტის მიღება უშუალოდ ძილის დროს და ძილისათვის შესაბამისი პირობების უზრუნველყოფა რამოდენიმე საათის განმავლობაში. დღეში არ მიიღება 7.5 მგ მეტი დღეში. არ შეიძლება მკურნალობის ხანგრძლივობის გაზრდა, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს მედიკამენტის მოქმედების შემცირება. სომნოლის მკურნალობის შეწყვეტამდე აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია, თუ როგორ უნდა მოხდეს ეს. დოზის შემცირება აუცილებელია, რათა თავიდან იქნას აცილებული მოხსნის სინდრომი. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში: მედიკამენტის ჭარბი დოზირება ძირითადად იწვევს ცნს-ის დეპრესიას, რაც მოიცავს ძილიანობის სიმპტომებიდან დაწყებული კომის განვითარებამდე. ჩვეულებრივ ჭარბი დოზირება სიცოცხლისათვის საშიში არ არის, თუ პრეპარატი არ იყო მიღებული ალკოჰოლთან ან სხვა ცნს-ის დამთრგუმველ მედიკამენტებთან ერთად. მედიკამენტის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში დაუყოვნებით უნდა მიემართოს ექიმს! დოზის გამოტოვების შემთხვევაში: დაუშვებელია გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ. დოზის გამოტოვების შემთხვევაში, დოზა მიიღება მეორე დღეს, ჩვეულ დროზე. მედიკამენტის მიღების შეწყვეტა: ფიზიკური და ფსიქოლოგიური დამოკიდებულების განვითარების რისკი იზრდება დოზასთან და მკურნალობის ხანგრძლივობასთან ერთად. ფიზიკური დამოკიდებულების შემთხვევაში მკურნალობის უეცარმა შეწყვეტამ შეიძლება გამოიწვიოს მოხსნის სინდრომი: უძილობა, თავისტკივილი, კუნთების ტკივილი, შფოთვა, დაძაბულობა, მოუსვენრობა, ცნობიერების დაბინდვა და გაღიზიანებულობა. უმეტეს შემთხვევებში შეიძლება დაკარგოს კონტაქტი რეალურ სამყაროსთან (გარემოს აღქმის დარღვევა), დეპერსონალიზაცი (სხეულისგან განცალკევების შეგრძნება), ჰალუცინაციები, გულყრები, მომატებული მგრძნობელობა სინათლეზე, ხმაურსა ან ფიზიკურ კონტაქტზე, დაბუჟება და კიდურებში ჩხვლეტის შეგრძნება. მკურნალობის უეცარმა შეწყვეტამ შეიძლება გამოიწვიოს უძილობის რეციდივი: გააუარესოს უძილობა. ეს მოვლენა გარდამავალია – პაციენტი უნდა მიჰყვეს ექიმის დანიშნულებას. მედიკამენტის შესახებ დამატებითი ინფორმაციისათვის პაციენტმა უნდა მიმართოს ექიმს ან ფარმაცევტს. 4. შესაძლო გვერდითი მოვლენები: სხვა მედიკამენტების მსგავსად სომნოლმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენების განვითარება, მაგრამ ყველას არ უვითარდება. ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია: მწარე გემო პირში, მშრალი პირი და დაღლილობის შეგრძნება დილით. განვითარებული გვერდითი მოვლენები სიხშირი მიხედვით იყოფა: ძალიან ხშირად (10 პაციენტიდან უფრო მეტს ვიდრე 1) ხშირად (100 პაციენტიდან უფრო მეტს ვიდრე 1, მაგრამ 10 პაციენტიდან უფრო ცოტას ვიდრე 1) არახშირად (ხანდახან) (1000პ აციენტიდან უფრო მეტს ვიდრე 1, მაგრამ 100 პაციენტიდან უფრო ცოტას ვიდრე 1) იშვიათად (10000 პაციენტიდან უფრო მეტს ვიდრე 1, მაგრამ 1000 პაციენტიდან უფრო ცოტას ვიდრე 1) ძალიან იშვიათად (მაგრამ 10000 პაციენტიდან უფრო ცოტას ვიდრე 1) შეიძლება გამოვყოთ შემდეგი გვერდითი მოვლენები: კუჭნაწლავის სისტემის დაავადებები: ხშირად: მწარე და მეტალის გემო პირში, მშრალი პირი. არახშირად: გულისრევა, ღებინება, საჭმლის მონელების დაავადებები ნერვული სისტემის დაავადებები: ხშირად: ძილიანობა დღის განმავლობაში, სიფხიზლის შემცირება არახშირად: დაღლილობის შეგრძნება, თავბრუსხვევა, კუნთების სისუსტე. ზოგიერთ შემთხვევებში: სირთელეები მოძრაობის კოორდინაციაში და მხედველობის გაორება. ფსიქიატრიული დაავადებები: იშვიათად: ღამის კოშმარები, მომატებული გაღიზიანება, გონების დაბინდვა, უგუნებობა, ჰალუცინაციები, ქცევითი ცვლილებები, აგრესიულობა, დეპრესია, ანტეროგრადული ამნესია (მეხსიერების პრობლემები წამლის მიღების შემდეგ), არაადეკვატური მკურნალობა დაკავშირებულია ამნეზიასთან, სიარული ძილში, ლიბიდოს ცვლელებები. ძალიან იშვიათად: ეიფორია (ხალისიანი გუნება-განწყობილება). ხანგრძლივმა მკურნალობა შეიძლება განავითაროს “უკუქმედების” ფენომენი (ხშირი გამოღვიძებები, უძილობის აღგდენა), ან მედიკემენტისადმი დამოკიდებულება, რომელიც ვითარდება მედიკამენტის ხანგრძლივი გამოყენების შემთხვევაში. ძალიან იშვიათად შეიძლება განვითარდეს გულყრები. იმუნური სისტემის დაავადებები: იშვიათად: ალერგიული რეაქციები როგორიცაა ჭინჭრის ცხელება, ქავილი, გამონაყარი. ძალიან იშვიათად: ანაფილაქსიური რეაქიები და /ან ანგიოედემა (ძლიერი ალერგიული რეაქცია). ზოგადი დაავადებები: ხშირად: დილით დაღლილობის შეგრძნება წამლის მიღების შემდეგ. არახშირად: თავისტკივილი, თავბრუსხვევა. იშვიათად: ზოგადად ალერგიული რეაქციები. ლაბორატორიული გამოკვლევები: ძალიან იშვიათად: იზრდება ზოგიერთი ფერნემტების კონცენტრაცია (პლაზმური ტრანსამინაზებისა და/ან ტუტე ფოსფატაზების) მკურნალობა უნდა შეწყდეს ფსიქიატრიული დაავადების გამოვლენის შემთხვევაში, რომელიც უფრო ხანდაზმულ პაციენტებს ახასიათებთ. აუცილებელია მიემართოს ექიმს, თუ პაციენტი შენიშნავს ისეთ გვერდით ეფექტს რომელიც არ არის აღნიშნული მოცემულ ინსტრუქციაში ან თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი მიიღებს სერიოზულ სახეს. 5. სომნოლის შენახვის წესები: ინახება 250C ტემპერატურაზე. ინახება ორიგინალ შეფუთვაში, სინათლისა და ნესტისაგან დასაცავად. ინახევა ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. სომნოლი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. შენახვის ვადა გულისხმობს აღნიშნული თვის ბოლო დღეს. არ შეიძლება პრეპარატის გადაგდება საკანალიზაციო წყალში ან სახლის ნაგავში. ნებისმიერი გამოუყენებელი პრეპარატი უნდა დაუბრუნდეს მკურნალ ექიმს. აღნიშნული ზომების გატარება საჭიროა გარემოს დასაცავად. 6. დამატებითი ინფორმაცია: მედიკამენტი სომნოლი შეიცავს: აქტიურ ნივთიერებაა ზოპიკლონი. ერთი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 7.5მგ აქტიურ ნივთიერებას. სხვა ინგრედიენტებია: ბირთვი: კალციუმის ჰიდროფოსფატი (უწყლო), კარტოფილის სახამებელი, მაგნიუმის სტეარატი, ნატრიუმის გლიკოლის სახამებელი (A ტიპის), სილიციუმი. გარსი: თეთრი ოპადრი 33G28707 (ჰიდროქსი მეთილ პროპილმეთილ ცელულოზა, ტიტანის დიოქსიდი, ლაქტოზა, პოლიეთილენის გლიკოლი 3000, ტრიაცეტინი) სომნოლის გარეგნული სახე და შეფუთვა: თეთრი ფერის შემოგარსული ტაბლეტები დამრეცი ზედაპირით და ნაჭდევით ერთ მხარეს. ტაბლეტი ადვილად იყოფა თანაბარ ნაწილებად. 10 შემოგარსული ტაბლეტი თითოეულ ბლისტერზე, 1, 2, ან 3 ბლისტერი შეფუთვაში. წარმოების ლიცენზიის მფლობელი და მწარმოებელი: AS GR1NDEKS. Krustpils 53, Riga, LV-1057, Latvia Phone: 67083 205 Fax: 67083 505 E-mail: grindeks@grindeks.lv ას გრინდეკს. კრუსტპილს 53 რიგა, ლვ-1057, ლატვია ტელ: 67 083 205 ფაქს: 67 083 505 ელ-ფოსტა: grindeks@grindeks.lv

Monday, 10 January 2011 14:31 - 660 hits - 0 comment - Print -  E-mail

კავინტონ ფონტე Cavinton Forte კავინტონი: შემოგარსული ტაბლეტი, 5მგ კავინტონ ფორტე: შემოგარსული ტაბლეტი, 10მგ მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა ინსტრუქციის ყურადღებით წაკითხვა. კავინტონი მიიღება მხოლოდ ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად. რა არის კავინტონ ფორტე და რისთვის გამოიყენება? კავინტონი წარმოადგენს შიგნით მისაღებ პრეპარატს, რომელიც გამოიყენება ტვინის სისხლმიმოქცევის დარღვევით გამოწვეული დაავადებების სიმპტომების მოსახსნელად. კავინტონი ასევე რეკომენდებულია ტვინის ცირკულაციის დარღვევის შედეგად გამოწვეული ნევროლოგიური სიმპტომების სამკურნალოდ. იგი ასევე გამოიყენება ვასკულარული დაავადებების შედეგად გამოწვეული ზოგიერთი ოფთალმოლოგიური და ოტორინოლარინგოლოგიური დაავადების სამკურნალოდ ან მათი სიმპტომების შესამსუბუქებლად. ერთი ტაბლეტ კავინტონი შეიცავს 5მგ ვინპოცეტინს; ერთი ტაბლეტ კავინტონ ფორტე შეიცავს 10მგ ვინპოცეტინს. დამხმარე ნივთიერებები: სილოიციუმის კოლოიდური უწყლო დიოქსიდი, მაგნიუმის სტეარატი, ტალკი, ხორბლის სახამებელი, ლაქტოზის მონოჰიდრატი. კავინტონის და კავინტონ ფორტეს უკუჩვენება: პრეპარატი არ გამოიყენება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში. ასევე თუ აღინიშნება ჰიპერმგრძნობელობა ვინპოცეტინის ან პრეპარატში შემავალი დამხმარე ნივთიერებების მიმართ. ლაქტოზას აუტანლობის შემთხვევაში საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა რადგან 5მგ ვინპოვეტინის შემცველი ტაბლეტ შეიცავს 140მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს, ხოლო 10მგ ვინპოცეტინის შემცველი თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 83მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს. აუციოლებლად უნდა ეცნობოს მკურნალ ექიმს თუ პაციენტს ანამნეზში აღენიშნება რაიმე დაავადება (გულის დაავადება, ცვლილებები ეკგ-ს მხრივ). კავინტონის ან კავინტონ ფორტეს მიღების წესი: კავინტონი მიიღება ექიმის მიერ მითითებული რეცეპტის, დოზის და ხანგრძლივობის შესაბამისად. თუ არ არის ექიმის განსხვავებული რეკომენდაცია, მაშინ რეკომენდებული დოზა შეადგენს კავინტონის 1-2 ტაბლეტს (5-10მგ ვინპოცეტინი) 3-ჯერ დღეში ან 1 ტაბლეტ კავინტონ ფორტეს (10მგ ვინპოცეტინი) 3-ჯერ დღეში. ღვიძლის ან თირკმლის დაავადების მქონე პაციენტებში არ არის საჭირო დოზის დარეგულირება. ტაბლეტი არ მიიღება ჭამის შემდეგ. კავინტონის და კავინტონ ფორტეს მიღების დროს გამოვლენილი გვერდითი ეფექტები: იშვიათ შემთხვევებში (2,6%) შესაძლებელია გამოვლინდეს წამოწითლება, კანის ალერგია, არითმია (სწრაფი ან არარეგულარული გულისცემა), ძილის დარღვევა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, დაღლილობა, გულისრევა, გულძმარვა, პირის სიმშრალე. მსგავსი სიმპტომების გამოვლენისას კონსულტაციისთვის უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. კავინტონის და კავინტონ ფორტეს შენახვის წესი: ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, ორიგინალურ შეფუთვაში. არ ინახება კოლოფზე მითითებული შენახვის ვადის გასვლის შემდეგ. ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. კავინტონი: 25 ტაბლეტი 2 პვც/ალ ბლისტერზე. კავინტონ ფორტე: 15 ტაბლეტი 2 პვც/ალ ბლისტერზე. 15 ტაბლეტი 6 პვც/ალ ბლისტერზე. დამატებითი ინფორმაციისთვის უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს. მწარმოებელი: Gedeon Richter Ltd., Hungary შპს გედეონ რიხტერი, უნგრეთი. წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: Gedeon Richter Ltd., Gyomroi ut 19-21,1103 Budapest, Hungary. შპს გედეონ რიხტერი, გიომროი უტ 19-21, 1103 ბუდაპეშტი, უნგრეთი.

Monday, 10 January 2011 16:03 - 860 hits - 0 comment - Print -  E-mail

ცერებროლიზინი Cerebrolisin საინექციო/საინფუზიო ხსნარი 215.2მგ/მლ ინგრედიენტები: 1 მლ საინექციო/საინფუზიო ხსნარი შეიცავს ღორის ტვინიდან მიღებულ ჰიდროლიზებულ ცილას კონცენტრატის სახის – 215.2მგ. დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, საინექციო წყალი. ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ნერვულ სისტემაზე მოქმედი პრეპარატი. ჩვენება: ● ტვინის ორგანული დისფუნქცია, მეტაბოლური და ნეიროდეგენერაციული დაავადებები, განსაკუთრებით ალცჰეიმერი ტიპის ხანდაზმულთა დემენცია. ● ინსულტის შემდგომი გართულება; ● ქალა-ტვინის ტრავმა, პოსტოპერაციულად, ან ტვინის შერყევა. უკუჩვენება: ● ჰიპერმგრძნობელობა ღორის ტვინიდან მიღებული ჰიდროლიზებული ცილის ან პრეპარატში შემავალი ნებისმიერი ინგრედიენტის მიმართ; ● ეპილეფსია ● თირკმლის მწვავე უკმარისობა. სიფრთხილით: არ არის საჭირო ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან: ცერებროლიზინის ფარმაკოლოგიური პროფილიდან გამომდინარე განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს სავარაუდო გვერდით ეფექტებს, როდესაც იგი ინიშნება კომბინირებულად ანტიდეპრესანტებთან ან მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად (MAOI). ამ შემთხვევაში რეკომენდებულია ანტიდეპრესანტის დოზის შემცირება. ცერებროლიზინი არ უნდა შეერიოს ნეიტრალური ამინო მჟავების საინფუზიო ხსნარს. განსაკუთრებული სიფრთხილით: განსაკუთრებული სიფრთხილე არის საჭირო შემდეგ შემთხვევებში: ● ალერგიული დიათეზი; ● ცერებროლიზინით ეპილეფსიის ან "Grand Mal" ტიპის ეპილეფსიის მკურნალობისას შესაძლებელია გაიზარდოს შეტევების სიხშირე. ● არსებობს მონაცემები, რომ ცერებროლიზინი იწვევს თირკმლის დაზიანებას, შესაბამისად იგი არ გამოიყენება თირკმლის უკმარისობის დროს. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი: ცხოველებში ჩატარებული კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ იგი უარყოფითად მოქმედებს რეპროდუქციულ უნარზე. ადამიანებში არ ჩატარებულა მსგავსი კვლევები. შესაბამისად ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში ცერებროლიზინი გამოიყენება მხოლოდ რისკის და სარგებლის შეფასების შემდეგ. მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა: ცერებროლიზინი არ მოქმედებს მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე. მიღების წესი და დოზა: ერთი დოზა შეიძლება შეადგენდეს ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარის 50მლ-ს (10,760 მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ჰიდროლიზებული ცილა). მკურნალობის კურსი შეადგენს 10-20 დღეს. რეკომენდებული დღიური დოზა შეადგენს: ● ტვინის ორგანული დისფუნქცია, მეტაბოლური და ნეიროდეგენერაციული (დემენცია): დღიური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 5-30მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარი (1076 – 6456მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ჰიდროლიზებული ცილა). ● ინსულტის შემდგომი გართულება: დღიური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 10-50მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარს (2152 – 10760მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა). ● ქალა-ტვინის ტრავმა, პოსტოპერაციულად ან ტვინის შერყევა: რეკომენდებული დღიური დოზა შეადგენს 10-50მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარს (1076 – 6456მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა). ● ბავშვები: დღიური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 1-2მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარს (215.2 – 430.4მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა). ეფექტურობა შესაძლებელია გაიზარდოს კურსის განმეორებით მანამდე, სანამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის უფრო მეტი გაუმჯობესება აღარ მოხდება. მკურნალობის საწყისი კურსის შემდეგ მიღების სიხშირე შესაძლებელია შემცირდეს 2-3 მიღებამდე კვირაში. მკურნალობის კურსებს შორის თავისუფალი ინტერვალების ხანგრძლივობა უნდა იყოს მკურნალობის კურსის ტოლი. ინტრავენურად შესაძლებელია შეიყვანონ 5 მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარი (2152მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა), ხოლო ინტრამუსკულარულად 10 მლ-მდე ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარი (2152მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა). 10-50მლ-ს (2152მგ- 10,760მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა) შეყვანა რეკომენდებულია ნელი ინტრავენური ინფუზიის სახით, მას შემდეგ რაც იგი განზავდება საინფუზიო ხსნარით რეკომენდებული სტანდარტის შესაბამისად. ინფუზია გრძელდება 15-60 წუთის განმავლობაში. ქვემოთ მოყვანილია განზავებისთვის საჭირო საინფუზიო ხსნარები, რომელთა ტესტირება მოხდა 24 საათის განმავლობაში, ოთახის ტემპერატურაზე და სინათლის პირობებში: ● 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის სხნარი (NaCl 9 მგ/მლ): ● რინგერი (Na+ 153.98 მმოლ/ლ, Ca 2 + 2.74 მმოლ/ლ, K + 4.02 მმოლ/ლ, Cl - 163.48 მმოლ/ლ); ● გლუკოზა 5%; ვიტამინები და კარდიოვასკულარული პრეპარატები შეიძლება დაინიშნოს ცერებროლიზინთან ერთად, თუმცა მათი შერევა ერთ შპრიცში არ შეიძლება. გამოყენების წესი: თუ ცერებროლიზინი ინიშნება ინტრავენურად, კათეტერის საშულებით და ხანგძლივი პერიოდის განმავლობაში, ასეთ შემთხვევაში საინფუზიო მოწყობილობა უნდა ჩაირეცხოს ინფუზიამდე და ინფუზიის შემდეგ ფიზიოლოგიური ხსნარის საშუალებით. პრეპარატი გამოიყენება ერთჯერადად. გამოუყენებელი საინექციო/საინფუზიო ხსნარი უნდა განადგურდეს. გამოიყენება მხოლოდ სუფთა და გამჭვირვალე ხსნარი. გვერდითი ეფექტები: იშვიათ შემთხვევბში მკურნალობის დროს შესაძლებელია გამოვლინდეს: ● აგზნება (აგრესია, დაბნეულობა, უძილობა); ● ჰიპერვენტილაცია, ჰიპერტონია, დაღლილობა, ტრემორი, დეპრესია, აპათია, თავბრუსხვევა და გრიპის სიმპოტმები (მაგ. ხველა, გაციება, სასუნთქი გზების ინფექცია); ცერებროლიზინით მკურნალობის დროს ცალკეულ შემთხვევებში გამოვლინდა "grand mal-ის ტიპის გულყრები; ● კუჭ-ნაწლავის დარღვევები, მაგალითად მადის დაქვეითება, დისპეპსია, ფაღარათი, ყაბზობა, გულისრევა და ღებინება. ● ძალიან სწრაფი ინექციისას შესაძლებელია გამოვლინდეს წამოხურების შეგრძნება და ოფლიანობა, თავბრუსხვევა, ხოლო ცალკეულ შემთხვევებში - ტაქიკარდია და არითმია; ● იშვიათ შემთხვევებში ინექციის ადგილას შესაძლებელია განვითარდეს გაღიზიანება, ქავილი ან წვის შეგრძნება; ● ძალიან იშვიათ შემთხვევებში გამოვლინდა ჰიპერმგრძნობელობის ანუ ალერგიის რეაქციები (კანის რეაქციები), ადგილობრივი სისხლძარღვოვანი რეაქციები, თავის ტკივილი, კისრის ტკივილი, კიდურების ტკივილი, ცხელება, ტკივილი, ქოშინი, შემცივნება და შოკი. რადგან აღნიშნული პრეპარატი ძირითადად გამოიყენება ხანდაზმულებში, ხოლო ამ პოპულაციისთვის ტიპიურია ზემოხსენებული მოვლენები, შესაბამისად ეს გვერდითი მოვლენები შესაძელებელია გამოვლენილიყო აღნიშნული პრეპარატის გარეშეც. დოზის გადაჭარბება: არ გამოვლენილა დოზის გადაჭარბებით გამოწვეული რეაქციები. შენახვის წესი: არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. ინახება ორიგინალურ შეფუთავში, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ხსნარის ამოღება ფლაკონიდან უნდა მოხდეს მისი გახსნისთანავე. შეფუთვა: 1 მლ საინექციო/საინფუზიო ხსნარის #10 ყავისფერი მინის ამპულა მუყაოს კოლოფში. 5 მლ საინექციო/საინფუზიო ხსნარის #5 ყავისფერი მინის ამპულა მუყაოს კოლოფში. 10 მლ საინექციო/საინფუზიო ხსნარის #5 ყავისფერი მინის ამპულა მუყაოს კოლოფში. მწარმოებელი: EBEWE Pharma Ges mb H. Nfg. KG, Austria ებევე ფარმ აგეს მბჰ. ნფგ. კგ. ავსტრია წარმოების ლიცენზიის მფლობელი: EBEWE Pharma Ges mb H. Nfg. KG, Mondseestrabe 11, A-4866 Unterach, Austria ებევე ფარმ აგეს მბჰ. ნფგ. კგ. მონდსეშტრაბე 11, ა-4866 უნტერახი, ავსტრია

Monday, 10 January 2011 16:10 - 1320 hits - 0 comment - Print -  E-mail